Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 18: Multiculturele samenleving

Inmiddels hebben we een periode achter de rug waarin steeds weer de discussie rond de multiculturele samenleving oplaait. Deze discussie is verre van afgelopen. We zien een tendens dat meerderheden in heel Europa zich bedreigd voelen in hun welvaart, hun cultuur en hun toekomst door (massa) migratie, die steeds wordt gerechtvaardigd is met een beroep op de mensenrechten. Feit is dat de meeste West Europese landen te maken hebben met een multiculturele samenleving. Verder moet worden geconstateerd dat de multiculturele samenlevingen nog niet optimaal functioneren. In Nederland zien we dat hierover steeds weer een discussie wordt gevoerd.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 18: Verwikkelingen rond de naamgeving van onze moedertaal Sarnámi

Het woord moedertaal is in het Nederlands vanaf de zestiende eeuw bekend (zie Groot Van Dale Leenwoordenboek:481). Ik leerde – in de jaren veertig van de vorige eeuw – mijn moedertaal. Dit gebeurde in mijn primaire milieu op het platteland op een ongestuurde manier, dat wil zeggen zonder een van te voren opgesteld onderwijsplan. Zo gaat het met het aanleren van elke moedertaal. Door de dagelijkse interactie met ouders, grootouders, broes, zusters, andere familieleden, leeftijd- en buurtgenoten, leerde ik op een volkomen natuurlijke manier de taal van mijn moeder. Zonder enige dwang, spelenderwijs. Onze boiti, ons dorp was een homogene taalgemeenschap. Iedere dorpsgenoot sprak dezelfde taal. Ook de ex-contractarbeiders uit India, waarvan de laatsten in de jaren zeventig overleden.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 39: Carla: Ik ben de grootouder van kinderen met Hindostaans bloed

Van mijn Oma, de moeder van mijn moeder herinner ik mij dat zij op ‘Lantiegrong’,  ’s Lands Bejaardentehuis woonde. Toen ze ziek werd, heeft mijn moeder haar opgehaald tot haar overlijden. Ze poetste haar tanden met tabaksblad dat voor vijf cent bij de Chinees werd gekocht of ze poetste met een halve sigaar idem voor vijf cent bij de Chinees te koop. Ik heb haar nooit zien roken. Mijn vader stikte voor haar de ‘foo-lintie-ondrobroekoe’. Dat was aan iedere zij 2 lintjes net als bij iedere dij om vast te maken, er was geen elastiek. In die tijd had iedereen een ‘Angisa’  de driehoekvormige, er zijn foto’s. Thuis droeg ze een  kabai of kimono, op straat de koto. Oma  had een zus en een broer. Van haar zus is bij mij bekend dat zij naar een ander district was verhuisd.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 47: Bhaklol Blok

Het moet inderdaad een dolle boel zijn geweest: daar in The Grand Hotel in Amsterdam. Het was de viering van de verjaardag van een voormalige tassendrager van de premier. Jawel, die premier die tegen Turkse Nederlanders zei: “Pleur maar op”. Het is een majestueus hotel, waar een kamer bijna € 400 per nacht kost. Zo vier je je verjaardag, niet zoals wij in een afgeraagde voetbalkantine. Ze waren er allemaal, althans de VVD’ers die er toe doen.  Gerrit, Jozias, Rita en natuurlijk ook Mark. Vrinden onder elkaar, biertje in de hand en elkaar joviaal veren in de reet stekend. Ik denk dat op een gegeven moment iemand bhaklol Blok zag staan, de man die de uitstraling heeft van een bhijal murgi. Hee Stef, tuhu kuc bol yár! ( Hé Stef, ook jij moet wat zeggen, beste vrind).

Lees verder

Interview Cast Unravel: Nazrina Rodjan

Op 5 juni vond het theaterstuk Unravel plaats in het kader van 145 jaar Hindostaanse Immigratie. In deze interview serie kijken de spelers en theatermakers terug op het proces en wat dit voor hen en hun relatie met de Hindostaanse gemeenschap heeft betekend. In dit interview blikt schrijver en regisseur Nazrina Rodjan terug: “Unravel is ontstaan vanuit de behoefte om mijn verhaal te vertellen aan een gemeenschap waarin ik eigenlijk niet weet of ik thuis hoor, want wanneer ik Hindostaanse mensen aankijk zie ik familie maar voelt het tegelijkertijd ook alsof ik onzichtbaar ben. Unravel is mijn manier geweest om (letterlijk en figuurlijk) de regie in handen te nemen zodat ik mijn eigen versie van Hindostaanse identiteit zichtbaar kon maken. En hopelijk hebben we daarbij ook andere Hindostaanse jongeren geïnspireerd en het gevoel gegeven dat er genoeg ruimte is voor hun verhalen.”

Lees verder

Interview Cast Unravel: Rubaina Bhikhie

Op 5 juni vond het theaterstuk Unravel plaats in het kader van 145 jaar Hindostaanse Immigratie. In deze interview serie kijken de spelers en theatermakers terug op het proces en wat dit voor hen en hun relatie met de Hindostaanse gemeenschap heeft betekend. In dit interview blikt Rubaina Bhikhie terug, die de rol van Priya vertolkte: “De reden dat ik besloot mee te doen aan Unravel, is tweeledig. Enerzijds zag ik het als de ultieme kans om mijn seksuele identiteit voor eens en altijd tentoon te stellen binnen de Hindoestaanse gemeenschap en daarmee een statement te maken en anderzijds wilde ik mijzelf uit te dagen door mezelf te zijn voor een publiek dat zou bestaan uit voornamelijk Hindoestanen.”

Lees verder

Interview cast Unravel: Anysha Bharos

Op 5 juni vond het theaterstuk Unravel plaats in het kader van 145 jaar Hindostaanse Immigratie. In deze interview serie kijken de spelers en theatermakers terug op het proces en wat dit voor hen en hun relatie met de Hindostaanse gemeenschap heeft betekend. In dit interview blikt Anysha Bharos terug, die de rol van Priya vertolkte: “Nazrina en ik vonden het belangrijk dat we het verhaal van Hindoestaanse jongeren in beeld moesten brengen en we kregen het advies om zo dicht mogelijk bij onszelf te blijven. Zo hebben we het concept uiteindelijk naar het Sarnámihuis gebracht en samen met het Sarnámihuis en de mede acteurs hebben we een prachtig verhaal op het podium gekregen.”

Lees verder

Interview Cast Unravel: Fazle Shairmahomed

Op 5 juni vond het theaterstuk Unravel plaats in het kader van 145 jaar Hindostaanse Immigratie. In deze interview serie kijken de spelers en theatermakers terug op het proces en wat dit voor hen en hun relatie met de Hindostaanse gemeenschap heeft betekend. In dit interview blikt Fazle Shairmahomed terug, die de rol van Imraan vertolkte: “Door terecht te komen in dit theaterstuk merkte ik dat we toch ook nieuwe werelden kunnen creerren binnen de Hindostaanse gemeenschap. Ik kan dus zeggen dat mijn vertrouwen en hoop in dat opzicht gegroeid is. En dat ik zo’n persoonlijk verhaal, op een artistieke manier kon delen op een dag die zo ontzettend belangrijk is in de Hindoestaanse geschiedenis, was dan ook erg krachtig. Het voelt een beetje als een cirkeltje die rond is, van waar uit ook nog blijkt dat er nog steeds veel werk te doen is, maar ook dat er veel kracht schuilt gaat in de gemeenschap.”

Lees verder

Boekrecensie: De Rechteroever van de Saramaccarivier

Door Amar K. Soekhlal. Een fascinerend boek, zeker door de negentien mooi vertelde verhalen. Het boek geeft een fraaie inkijk in een samenleving in een afgelegen dorp De Volharding in het district Saramacca in Suriname. Het leven is hard en wordt geteisterd door armoede, de vele ontberingen, een verstikkende sociale controle, die helaas incest niet kon voorkomen. Hoewel, de schrijver Bish Ganga, ook deel uitmaakte van die samenleving neemt hij in het boek, de rechteroever van de Saramaccarivier, een dubbele positie in. Soms is hij onderdeel van een verhaal en soms kruipt hij in de rol van een buitenstaander. Als een scherpe observator van de dagelijkse gang van zaken. En dit levert hilarische maar ook tragische beschrijvingen op van de dagelijkse gang van zaken.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 17: Veertig jaar geleden: godsdienstkritiek toen en nu

Bij bestudering van de cultuurgeschiedenis van India zal elke student kunnen vaststellen, dat van oudsher een grote mate van verscheidenheid kenmerkend is voor de filosofie en de religie van dit subcontinent. Dit gaat terug tot eeuwen voor het begin van de christelijke jaartelling. De Hindoestaanse cultuur, in het bijzonder het hindoeisme, is geen monolithisch blok. Hindoe dharma wordt gekarakteriseerd door o.a. verscheidenheid, tegenstellingen, oppervlakkigheid, eenvoudige visualisering, diepgang, abstracte ideeën, geweldloosheid, verdraagzaamheid, echter ook voor die tijd ongekende gewelddadigheid. Bekend zijn bijvoorbeeld de sad darshans, de zes klassieke filosofische stelsels, waarvan enkele atheïstisch en materialistisch zijn. In mijn denken zijn rationaliteit, helaas is er in het dagelijkse religieuze leven van de hindoes weinig ervan te merken, en tolerantie van eminent belang. Verdraagzaamheid ten opzichte van individuen en groepen met een andere exclusieve Godsopvatting, ook al ligt hun oorsprong in het verre buitenland.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 15: De MAHANT Kewaldár Trilokináth Willem

Hij is geboren op 30 augustus 1938. De naam Trilokináth gaf de grootvader (ájá) aan hem. In het vervolg zal Kewaldár Trilokináth Willem bij zijn voornaam, Trilokináth, genoemd worden. Toen de vroedvrouw de naam ging opgeven bij de Burgerlijke Stand heeft zij de naam Willem toegevoegd uit blijdschap omdat op die dag de Náni van Trilokináth jarig was. Er was op die dag ook een grote activiteit in Suriname, namelijk de ‘konfriyári’ (koning friyári). Zijn vader heette Kewaldás en was geboren op 25 december 1909. Zijn moeder was geboren op 18 augustus 1912. De grootmoeder(áji) van Trilokináth was geboren tijdens de reis van India naar Suriname. De ouders van de grootmoeder waren eveneens afkomstig uit India. De ájá heette oorspronkelijk Hawaldár en tijdens het schrijven van de naam werd in  plaats daarvan Kewaldár geschreven. Trilokináth vertelde dat zijn ájá uit de plaats Gáighát en de Náná en Náni van de vader zijn afkomstig uit de plaats jilá Are bilauti Osáin gáon.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 46: Bindrában me carlá gaiyá

Bindravan (in het Sarnámi Bindrában) betekent “basilicumwoud” en de lokale mythe zegt, dat de godin Bindra zich daar terugtrok toen Vishnu haar tot ontrouw had verleid. Bindra was gehuwd met Jalandhara, maar verspreidde zo’n lieflijke geur dat Vishnu het stof van haar voeten aanbad, als was hij een bij, brooddronken van het stuifmeel van de lotussen van haar voeten. Bindra was echter haar echtgenoot trouw, de kracht van haar deugden. In de roes van verliefdheid schiep Vishnu een lijk met het uiterlijk van Jalandhara en Vishnu liet een troep apen haar het dode lichaam van haar echtgenoot zien. Gebroken zocht Bindra troost in Vishnu’s brede armen. Ze rustte aan de lieflijke haartjes van zijn borst, die als ze uitvallen op aarde als grote wijzen incarneren. Toen de echte Jalandhara opdook en Bindra Vishnu’s bedrog bemerkte, vervloekte ze Vishnu: ook hij zou ooit zonder zijn geliefde leven, apen zouden zijn dienaren zijn. Bindra trok zich terug in het woud dat sedertdien Bindravan heet

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 38: Asha: Mijn tranen hebben in de masala gedruppeld

Via een vriendin in Nederland krijg ik begeleiding  om Asha, tweeëntachtig jaar, te interviewen. Middels de whatsapp en  telefoneren is er over en weer overleg gepleegd waardoor ik super snel  bij haar thuis terecht kon met twee familieleden van Asha. Asha heeft het hele verhaal lachend verteld, de begeleiders hielpen ook om de juiste vragen aan haar te stellen.  Zoals vaker kregen zij op hun beurt een beetje informatie die ze nog niet hadden en lieten ze haar  bepaalde anekdotes  vertellen. Asha vertelt dat zij als baby maar hele dagen in de hangmat lag. Van haar Aadjie hoefde niemand aandacht aan haar te besteden. Volgens de verhalen van mijn moeder was Aadjie onaardig tegen haar. Mijn Naanie had gevraagd om mij mee te nemen, maar dat mocht ook niet van Aadjie die de regie over ons had. Een keer was mijn moeder met mij op bezoek bij Naanie, toen heeft  mijn mamoe mij gehouden. 

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 45: Ala madjara doro. Lachman Bhageloe

Evenals ik, hebben jullie zeer waarschijnlijk dit liedje heel vaak gehoord en ook op dit liedje gedanst. Een prachtig lied uit de Surinaamse baithak gáná. Ik heb echter nooit aandacht geschonken aan de tekst. Een hilarische tekst, waarvan de woorden heel mooi rijmen. Als zoon van een landbouwer vond ik het fijn om te horen dat alles duur was. Zeer waarschijnlijk gaat dit liedje over een relatie tussen een creoolse vrouw en een hindoestaanse man??? De aanwijzingen hiervoor zijn onder andere het eten “kodoko brafoe” en de naam Lena. Het gaat in dit liedje om de wederzijdse acceptatie. Hij moet wennen aan de creoolse keuken en zij moet leren cautál te zingen. Het blijkt een onmogelijke opgave met alle gevolgen van dien. Het is een ode aan de baithak gáná.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 37: Krishna: Met de export van hout en goud zou de Surinaamse bevolking zich economisch kunnen verheffen

De informatie dat een Hindostaanse vrouw aan de weg timmerde in de VHP-top had mij al eerder bereikt. Echter toen ik haar op een oude Nationale Assemblee vergadering zag acteren dacht ik hmmm!. Dat ze vlak bij mijn logeeradres woonde kwam mij helemaal goed uit. Op een dag ben ik haar erf opgestapt om een boodschap bij haar dochter achter te laten. Gelukkig kende zij het boek Levens van Vreugde en Verdriet en vond het voorstel om haar moeder te interviewen leuk. Het resultaat staat hieronder

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 14: Het verhaal van de gebroeders Matádin en Kewaldár Trilokináth Willem

Het verhaal, van de gebroeders Matádin (Sridhar en Ramesh) en Kewaldár Trilokináth Willem gaat deels over hun voorouders, hun ouders en hen zelf. Daar zij deel uitmaakten van de Kabirpanthis in Suriname. Vooraf wordt er een samenvatting gegeven over deze religieuze stroming gegeven. Hierdoor wordt het lezen van hun verhaal begrijpelijk.

Lees verder

Voel je thuis waar je ook bent

Het is bijna 145 jaar geleden dat er Indiase contractarbeiders met medewerking van de Britse regering naar Paramaribo reisden. In haar nieuwe boek:  Voel je thuis waar je ook bent: van Jodhpur naar Paramaribo en daarna naar Diemen, schrijft wetenschapper Professor Sharda Nandram over immigratieverhalen uit Rajasthan. Dat de meeste immigranten kwamen uit de regio Uttar Pradesh en Bihar is bekend. Wat niet bekend is dat er ook mensen uit andere plaatsen zoals Rajasthan, Jodhpur (Dujjar en Bilaniyasar) naar Suriname zijn gereisd. Zij hebben andere elementen uit India naar Suriname meegenomen. Sharda Nandram heeft zich laten inspireren door haar 92-jarige vader, Bechoepersad Nandram (weduwnaar van wijlen Mw. Praandei Kanhai). Er zijn verhalen van drie generaties, haar opa over de reis van Jodhpur naar Suriname. Haar vader vertelt over het leven in Suriname en zijn eigen emigratie naar Nederland. De auteur zelf vertelt over haar eigen intense band met Rajasthan en de Indiase cultuur.

Lees verder

Calcutta Papers

Op zaterdag 22 juni organiseert Hum Log een ouderwets gezellige infotainment avond met muziek, zang, dans, eten, drinken. Tevens willen we u deze avond informeren over het project Calcutta Papers. De achterblijvers in India hebben indertijd brieven geschreven voor familie die naar Suriname vertrokken. Dit deel van onze geschiedenis is het grote publiek onbekend. Er is een project gestart onder de naam Calcutta Papers om daar verandering in te brengen. Op 22 juni kunt u daar meer over horen. Dat doen wij in een prettige sfeer en ambiance met ruimte voor netwerken onder het genot van eten en drinken. Wij geven er ook een cultureel tintje aan: zang, dans (klassiek en modern) en muziek. Om u te ontzorgen bieden wij een all-inclusive programma. Als u van te voren heeft betaald dan kunt u uw portemonnee thuis laten.

Lees verder

145 jaar Hindostaanse Immigratie op 5 juni in Theater aan het Spui

Sarnámihuis en Hum Log nodigen u van harte uit om op 5 juni 2018 gezamenlijk 145 jaar Hindostaanse Immigratie te vieren en te herdenken. Met het spraakmakende theaterstuk Unravel, ontroerende vlogs van Hindostaanse kinderen in gesprek met de generatie van hun grootouders en muzikaal commentaar van Lex Bholasing en Berry Damrie belooft 5 juni weer een bijzondere avond te worden.

Lees verder

Aanmelden Sarnámihuis Nieuwsbrief

Beste lezer van de Sarnámihuis Nieuwsbrief, u heeft in het verleden deelgenomen aan bijeenkomsten of activiteiten van het Sarnámihuis en bent daarom in ons bestand opgenomen. Met de nieuwe privacy wetgeving wordt vereist dat iedereen in ons bestand zich actief aanmeldt voor onze nieuwsbrief. Uiteraard blijven wij graag u op de hoogte houden van onze activiteiten, columns en ander interessant nieuws. 

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 36: De eerste Roti winkel van Mevrouw Malhoe Mishre-Mangal

Bij een nieuw jaar borrel een beetje aangeschoten, zagen we elkaar weer. Ik vond het grappig om haar “Bhaudj” te noemen overeenkomend met “Swaa”. Toen  de zin; eerste Roti winkel, viel haakte ik aan met de opmerking dat, dat voor meer mensen interessant was. We maakten een afspraak om na de feestdagen bij elkaar te komen met onderstaand resultaat. “Ik ben het tweede kind  van mijn ouders, na mij volgden nog acht. Samen met Adjie zijn we op Meerzorg geboren en getogen. Ik heb veel over de eigen cultuur geleerd van haar, ook mijn ULO diploma heb ik mede door haar behaald. Ze was lief en streng tegelijk.”

Lees verder

Indian History Month 2018: Generaties in Gesprek

De vierde editie van Indian History Month staat in het teken van #generatiesingesprek. De generatie Hindostanen uit Nederland gaat in gesprek met de generatie Hindostanen uit Suriname. Hoe zag hun leven er in Suriname vroeger uit? Wat weten zij nog van hun grootouders die uit India kwamen? Wat waren hun toekomstdromen? Het Sarnámihuis nodigt Hindostaanse kleinkinderen uit om hun grootouders te interviewen en te delen tijdens Indian History Month 2018. Het Sarnámihuis zal in de maand juni iedere dag een interview posten op facebook.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 14: Verhaal nr. 4 een korte levensbeschrijving Van Rámmanorath Kártárám en het Verenigingsleven uit die tijd

Rámmanorath Kártárám is geboren op 29 april 1918 op de plantage Son in de omgeving van Kronenburg in het district Commewijne. Zijn vader, Kártárám Ramsaran was nog heel jong toen hij uit India kwam. Hij was ongeveer 5 jaar oud toen hij uit het dorp Ammaree, uit de nabije omgeving van de politiepost Chaouni uit het district Basti naar Suriname vertrok met zijn ouders. Ze kwamen naar Suriname met het Engels schip ‘Ems’. Ramsaran Kártárám vertrok samen met zijn vader Oudhkisore Bhugwan en moeder Kishundai Ghiozawan, respectievelijk ájá en áji van Rámmanorath uit de haven van Calcutta op 25 augustus 1894 en zij kwamen op 22 november 1894 in Suriname aan.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 43: Camraipan

Het woord camraipan is afgeleid van het woord “camár”. De leerlooierskaste, dus heel laag, binnen het kastenstelsel van het hindoeïsme. Tijdens de periode van immigratie was ongeveer 16% van de immigranten camár . Een zeer goede vriend en collega van mij, die van geboorte brábhan is, vertelde mij een ranzig verhaal over een vriend van hem. Hij zei over het handelen van die vriend tegen mij: “Maar Amar dat is toch camraipan”? Ik viel zo wat van mijn stoel en vroeg aan hem: “Hoe kom je aan dat woord”?

Lees verder

Hindostaanse jongeren geven invulling aan 145 jaar Hindostaanse immigratie

Sarnámihuis en Hum Log organiseren op 5 juni 2018 een verrassend evenement in Theater aan het Spui in Den Haag ter ere van de viering en herdenking van 145 jaar Hindostaanse immigratie. Met het spraakmakende theaterstuk Unravel, ontroerende vlogs van Hindostaanse kinderen in gesprek met de generatie van hun grootouders en muzikaal commentaar van Lex Bholasingh en Berry Damrie.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 13: Verhaal nr. 3 René Rabindernath Jadnanansing

Nationaal en internationaal geen onbekende, vooral in de filmwereld. Binnen de Hindustaanse gemeenschappen is hij een bekende onder de mensen die zich voornamelijk bezighieden met organisaties. René zoals men hem kende was geboren op 23 december 1931 in de omgeving van de Tweede Rijweg, thans geheten Lallarookhweg. De vader van René was een goede jager en hij had veel contacten met de kolonisten en hun kinderen. Hierdoor had hij de mogelijkheid om aan een perceel te komen aan de tweede Rijweg of wel Lallarookweg. In het verleden behoorde dit gebied tot het district Suriname. Zijn vader heette Jankipersad Ramkisoor en zijn moeder Omradji. Zij was uit India gekomen samen met haar ouders. René zijn oom heette Jadnanansing en René vond de naam mooi, zo koos hij voor zijn familienaam: Jadnanansing. De naam René werd hem gegeven door de vroedvrouw.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 42: Calcutta Papers Kalkattá se chitti áil

Wat gelijk opvalt is de spelling van de naam. Uit de archieven blijkt dat spelling is Allibux terwijl uit de database blijkt dat schrijfwijze Alli Buse is. Ik hoop dat iemand van u een verklaring hiervoor kan geven. Deze meneer heeft f 5,00 en brieven gestuurd naar zijn vrouw Jhumani in Calcutta en vraagt aan haar om het geld terug te sturen naar hem. Hij gaat het geld gebruiken om zijn overtocht te betalen. Deze meneer is ook vertrokken na een periode van negen jaren. Een verblijf in den vreemde zonder zijn vrouw en kinderen.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 35: Rachel: Met deze riem wordt nooit meer geslagen

Nadat Rachel zich bij Soraja had georiënteerd over vragen die zoal langs komen bij  zo’n interview maakte ze contact met mij.  Ik had op 16 januari aan de dames gevraagd  om verslag te doen over hun ervaring van die dag  bij de rechtbank. Rachel haalde mij op bij de bushalte en bij een kop koffie stak ze gelijk van wal met het onderstaande: “Ik wil dat je weet wat er momenteel over de persvrijheid in India aan de hand is. Het gaat om  een film die niet vertoond mag worden. Terwijl ik van mening ben dat een bestaand verhaal nooit verboden kan worden. Vanwege die film is er een theater en een bus in brand gestoken, volgens mij zal dat eeuwenoude gebeuren over  Rani Padmavati tenslotte wel vertoond mogen  worden.”

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 15: Roshni, een moderne Sarnámi toneelgroep in Rahemalboiti*

De toneelgroep Roshni staat onder de bezielende leiding van de lerares Shanti Matai. Zij timmert op toneelgebied – zeer verdienstelijk – al twee decennia aan de (Rahemal)weg. Shanti coördineert de groepsactiviteiten en zij zorgt voor een basisscript voor een nieuw toneelstuk. Het is opmerkelijk, dat deze groep zeker voor de helft uit jongeren – scholieren en studenten – bestaat. In alle 61 eenakters van Roshi, die deel uitmaken van de serie Hasti Masti (zie op YouTube), wordt consequent gebruik gemaakt van het eenvoudige Sarnámi, onze moedertaal. Niet alleen de taal, maar ook de gekozen onderwerpen zijn door en door Surinaams. Alles is van eigen culturele bodem! De onderwerpen hebben veel te maken met sociaal-culturele verandering. Dit artikel beoogt een geschreven portret van Roshni, beter bekend als de toneelgroep Hasti Masti, te geven. Er wordt aandacht besteedt aan onder anderen de groepsleiding, de spelers, de missie, het taalgebruik, de gekozen onderwerpen en enkele titels van afleveringen uit de serie Hasti Masti.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 41: Zelf – felicitatie!

Het was 8 maart, de dag van de Internationale vrouwendag. Ik was erop bedacht dat mijn WhatsApp zou exploderen met allerlei filmpjes over de rol van de vrouw. De één ludiek, de ander vol ironie, veel filmpjes uit India. U zal het ongetwijfeld ook hebben ontvangen. Een van de teksten die ik erg grappig vond, was: “Je kan zien dat het vandaag vrouwendag is, want het is de hele dag zeikweer”. Een andere was een foto van een vrouw voor een aanrecht vol met afwas. Ze verzuchtte dat het vandaag internationale vrouwendag is en dat ze een berg aan afwas heeft. Haar man die in een luxe fauteuil zat, pantoffels aan zijn voeten en vanachter de krant antwoordde: “Je kan het ook morgen afwassen hoor”. Dat ik om deze teksten smakelijk kan lachen zegt niets over mijn visie over de rechten van de vrouw. Ik doe alles in de huishouding. Van afwassen tot dweilen, van boodschappen doen tot koken. Mijn vrouw, dochter en nichtjes hebben de volledige vrijheid in het maken van hun keuzen. Alles in goed overleg met elkaar. En dit geldt ook voor al mijn vrienden in Den Haag en omstreken.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 40: De jacht op de hindoestaanse stem

De gemeenteraadsverkiezingen staan weer voor de deur. Op 21 maart 2018 mogen wij gaan stemmen voor een nieuwe gemeenteraad. Het zoemt weer in de gemeenschap over de nieuwe kandidaten en zelfs nieuwe politieke partijen.  Dat wij gaan stemmen is ontzettend belangrijk. Hierdoor kunnen wij invloed uitoefenen op de gang van zaken in de gemeente waar wij wonen. Echter er vinden ingrijpende veranderingen plaats. De wereld om ons heen is op hol geslagen en is stevig aan het “verrechtsen”. Ook in Nederland. Denk aan de PVV, FvD (de homeopathische verdunning van de Nederlandse samenleving), Alt Right ( Erkenbranders, die streven naar een etnisch homogeen Europa) en de omme draai van het CDA. De gemeenschappelijkheid zit hierin dat deze partijen niet sympathiek staan tegenover migranten. De vraag is dan ook: wie komt op voor de allochtonen?

Lees verder

Soft power Bollywood, sterker dan we denken

India heeft haar filmindustrie bewust ingezet als middel om eenheidsvorming te bevorderen, na de onafhankelijkheid toen het land in haar verscheurde en verarmde toestand vanuit het niets ineens een natie moest vormen. Niet voor niets wordt Bollywood door verschillende mediawetenschappers en Bollywoodkenners aangeduid als India’s “soft power”. Een concept gelanceerd door Joseph Nye (1990), een amerikaanse policoloog. Hij gaat ervan uit dat elk land zijn eigen “soft power” heeft. Soft power is door Nye gedefenieerd als “the ability to shape the preferences of others through appeal and attraction”. De Indiase overheid was toen (en is nog steeds) de belangrijkste investeerder voor de filmproductie. Films waarin de onafhankelijkheidstrijd en de verzetsstrijders centraal stonden, zoals Shaheed (1965), Kranti (1981), en The legend of Bhagat Singh (2002) zijn voorbeelden waarin het nationalisme van afdruipt. Opvallend in deze films is dat zowel hindoes als moslims de strijd tegen het Engelse kolonialisme samen voeren. Zelfs in films waarin de strijd met Pakistan op de achtergrond meespeelt zoals Veer Zara (2004) en Gadar: Ek prem katha (2001) hebben naast de Pakistaanse moslims, van wie vaak een karikatuur wordt gemaakt, ook nationalistische Indiase moslims een rol die loyaal zijn aan India. Die loyale Indiase moslim zien we ook terug in de films waarin het terrorisme centraal staan zoals Dhokha (2007) en New York (2009).

Lees verder

BDS – Bollywood Deserves Sanctions

Mennel Ibtissem is uit The Voice gestapt. De kans is groot dat je de Franse zangeres voorbij zag komen op jouw Facebook tijdslijn met haar uitvoering van Leonard Cohens Hallelujah, waarbij ze een eigen twist gaf aan het nummer met een Arabische invulling. Haar populariteit was echter van korte duur toen bleek dat ze zich op social media kritisch opstelde tegenover de bezetting van Palestina door “Israël”. De enorme weerstand die dit opriep deed haar besluiten om zich terug te trekken uit de show. Eenzelfde backlash overkwam twee Nieuw-Zeelandse activisten, Justine Sachs en Nadia Abu-Shanab, die een open brief schreven aan de popster Lorde en haar opriepen om haar geplande optreden in Tel Aviv te annuleren in solidariteit met de Palestijnen. Lorde gaf gehoor aan de oproep en heeft het optreden afgezegd. In reactie daarop worden Sachs en Abu-Shanab nu aangeklaagd door drie tieners in “Israël” die $ 13.000,- aan schadevergoeding eisen.

Lees verder

Geen respect meer voor Amitabh Bachchan

Op 18 januari tweette de Israëlische premier Benjamin Netanyahu een selfie met Amitabh Bhachchan en andere Bollywood sterren. De foto was genomen tijdens een bezoek aan India waar hij warm werd verwelkomd door de Bollywood industrie. De foto leidde tot veel shock en ongeloof binnen en buiten India. Ook in Nederland werd met teleurstelling gereageerd op de Bollywood-Israël selfie. Drie Hindostaanse vrouwen leggen in een serie van drie artikelen uit waarom.

Lees verder

Geen respect meer voor Amitabh Bachchan

Toen ik deze foto zag, verloor ik alle respect voor Amitabh Bachchan. Nou hoor ik velen al zeggen “WAAROM?” of “WAT IS JE PROBLEEM?”. Nou laat ik je uitleggen. De man die ik al mijn hele leven als idool beschouw, de man die mij zoveel aan mijn eigen vader doet denken, door zijn stem, door zijn loop, door zijn charisma en door zijn weldoenerij. De man met een heldenimago, de man die zoveel films op zijn naam heeft staan, waarin hij strijdt tegen onrecht en ongelijkheid. De man die ik 31 december 2017 in levende lijve heb gezien voor zijn huis waar vele fans hem opwachtten om een glimp van hem te kunnen opvangen. Deze man samen met nog andere prominente figuren van Bollywood hebben het lef gehad om zonder pardon deze foto te maken. Ik citeer Vijay Prashad, een Indiase historicus en journalist: “Ze waren allemaal aan het grijnzen naar de camera, zonder pardon over het feit dat ze gefotografeerd werden met een man die onderzocht wordt voor corruptie in “Israël”1 en die door het Internationaal Strafhof op de lijst met oorlogsmisdaden is geplaatst.” Stel je nou eens voor dat niet Nethanyahu maar Osama Bin Laden daar stond. Hoe had de wereld gereageerd? Nou ik weet het wel hoor. Dan was de wereld heel klein. En logisch ook. Het is onvergeeflijk te socializen met terroristen en oorlogsmisdadigers. Nethanyahu, ook wel bekend als Satanyahu, is geen haar beter dan een Osama Bin Laden. Hij mag dan premier zijn, maar daarmee was je al het onschuldig bloed aan zijn handen niet weg.

Lees verder

Reactie Radj Bhondoe op Shahreen, Jaswina en Pravini: Drieluik columns van Sarnami Huis

Op internet verscheen enkele dagen een drieluik columns over Israël en Bollywood. Twee van de auteurs (Jaswina Elahi en Pravini Baboeram) ken ik persoonlijk goed, ik heb veel waardering voor het werk van beiden in de gemeenschap. De derde auteur Shahreen Khan ken ik niet, maar zij lijkt mij een ook een sympathieke persoon. Ik heb wel vraagtekens bij de intentie waarmee de columns geschreven zijn en ook bij de inhoud ervan. Hieronder geef ik een reactie op de columns.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 14: Persoonsnamen in de Hindoestaanse cultuur in Magenta

Mijn doel is om een beschrijving te geven van de voor-, roep- en bijnamen in Magenta van vroeger, vanaf de jaren vijftig tot 2017. Het gaat mij niet om een persoonlijke ontboezeming, maar hoofdzakelijk om een beschrijving van feiten. Waar het mogelijk is, vermeld ik de letterlijke betekenis van de genoemde roep- en bijnamen. Hier en daar komt de eigen mening om het hoekje kijken bij het geven van een toelichting en verklaring. Ik heb zoveel mogelijk rekening gehouden mat de privacy, bijvoorbeeld door het weglaten van achternamen. Het ligt voor de hand, dat oudere lezers met Magentiaanse afkomst sommige of vele personages zullen kunnen identificeren. Het gaat immers om historische en bestaande roep- en bijnamen.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 34: Soraja: Ik zag dat vrouwen het met mij eens waren

Soraja en ik hebben elkaar op zestien januari leren kennen bij een actie. De bijeenkomst had de bedoeling om je mond nimmer te laten snoeren zeker niet door iemand met een sterke rug. Er was naderhand ook informatie ontvangen dat een advocaten kantoor met een bekende naam was ingeschakeld door de persoon met brede ondersteuning in de eigen gemeenschap. Het uiteindelijke doel was om piepjonge slachtoffers van seksueel misbruik te beschermen en te ondersteunen. Soraja stal mijn hart door haar heldere standpunten met betrekking tot veel zaken die de vrouw betroffen. Zij had het echt erg druk door een paar zaken die samen vielen zoals voorbereidingen voor haar vakantie en een verhuizing. Zij vond het echter belangrijk dat we de ervaring moesten vastleggen om te delen nadat ik haar een voorstel had gedaan. Ze had net geen ‘# Time is Up’ gezegd. Lees maar zelf.

Lees verder

Haagse Holi Hangámá

Op vrijdag 2 maart a.s. vieren meer dan een miljard mensen over de hele wereld het Holifeest. In Den Haag wordt dit kleurrijke feest op een uitbundige wijze gevierd door Stichting Holi Samen, onder de noemer: Haagse Holi Hangámá  of te wel  Haagse Holi Spektakel. Sedert de vestiging in Den Haag van grote groepen Hindoestanen, nu ruim 40 jaar geleden, wordt Holi ook in deze stad intens en uitbundig gevierd. Eerst gebeurde dit voornamelijk in huiselijke kring, later ook in het openbaar: in grote zalen, in de wijken, in de straten en op pleinen. Ook dit jaar zal Holi in Den Haag groots worden gevierd in het Wijkpark Transvaal.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 38: Een reis door het verleden

Ik heb afgesproken met mevrouw Kamlawati Djasai, vlak voor negenenzeventigste verjaardag. Voor mij een fascinerende vrouw die geboren en getogen in Leiding 8 in Suriname, zich kranig heeft aangepast aan de Nederlandse samenleving. Ze oogt broos als ik de kamer binnenstap. Ze is net herstellende van een val in haar woonkamer. Maar haar stem is welluidend. In de woonkamer staat een vitrine kast die deed mij denken aan Suriname. Er staan foto’s van haar overleden man, van het huwelijk van haar zoon en van haar kleindochter. Het staat ook vol met “reclame” glazen.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 33: Mitra: Wat je zag is waar, het was een gelukkig paar

Ik ken Mitra uit de jaren zestig als een dochter van de Dominee en zijn echtgenote gekleed  in Sari aan de Gravenstraat te Paramaribo.  Later, jaren negentig ontmoette ik haar bij de bushalte aan de Houtwijk laan in Den Haag. Zij vertelde mij over een film waaraan ze zelfstandig werkte. Daarna hoorde ik over haar CDA raadslidmaatschap in de Haagse  Gemeenteraad en een werkbezoek bij het JIT, Jeugd Interventie Team. We hebben ook nog samen in de Hindostaanse Gayboot  op de Amsterdamse grachten gevaren tijdens de Gaypride 2011 en ontmoetten elkaar bij een activiteit  van het Sarnami huis waar ze het ook over ‘Sister- hood’ had gerept. Nu ontmoeten we elkaar soms bij activiteiten in Den Haag zoals laatst bij een informatieavond over Eer gerelateerd geweld en Gender gelijkheid,  georganiseerd door Stichting Vobis samen met Stichting MOOI in Buurthuis Boerenplein te  Transvaal waar ze liet vallen dat ze Lijstduwer is.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 11: De oudste Ahirwá-danser Biharie Nandlal is er niet meer

Biharie Nandlal is geboren op 28 mei 1925 te Jagtlust Commewijne. Hij is zoon van de Immigrant Soerdjbali Debi, QQ/73 (District: Gonda, Dorp: Fatteypur, omgeving Politiepost Sadullanagar) geweest. Zijn moeder heette Mahesserie Biharie en was in Suriname op 03 oktober 1906 geboren op de plantage Dordrecht. Biharie Nandlal vertelde het volgende: De vader van Biharie Nandlal is op 27 november 1913 uit Calcutta vertrokken en hij kwam op 7 januari 1914 in Suriname aan. Hij werd te werkgesteld op plantage Dordrecht in het district Commewijne. Na de contracttijd ging Soerdjbali Debi op Meerzorg wonen. Daar bouwde hij een huis van mangrove en parwa takken. De wanden van het huis waren van ‘boesi-pápáyástam’.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 37: Calcutta Papers – Kalkattá se chitti áil

In het Nationaal Archief van Suriname ligt er voor ongeveer tachtig meter aan “goud” als het gaat om de geschiedenis van de Hindoestanen. Het betreft brieven die vanuit India door familieleden van onze voorouders naar Suriname zijn gestuurd gedurende de periode van de contract tijd tussen 1873 en 1916. Dit jaar is het 145 jaar geleden dat onze voorouders in Suriname aankwamen.

Lees verder

Het Sarnámihuis wenst u een gelukkig nieuwjaar!

Namens het bestuur en alle vrijwilligers van het Sarnámihuis wensen wij u een gelukkig en voorspoedig 2018! Wij kijken uit naar mooie projecten en samenwerkingen het komende jaar. 2018 staat voor ons in het teken van 145 jaar Hindostaanse Immigratie. Hierbij zullen we proactief inzetten op het verbinden van de oudere en jongere generatie om Hindostaanse geschiedenis, cultuur en identiteit te blijven ontwikkelen. Wij zijn altijd op zoek naar enthousiaste vrijwilligers! Wilt u actief worden bij het Sarnámihuis? Neem contact met ons op en ga met ons in gesprek over wat we voor elkaar kunnen betekenen!

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 32: Fahiman: “Mijn moeder nam thuis de belangrijke beslissingen”

Ik ben de dochter van een contractarbeider uit India. Mijn vader kwam in 1894 op 19-jarige leeftijd als Moulvi naar Suriname. Hij had een werkdag als onderwijzer achter de rug en was op weg naar huis toen hem werd aangeboden om naar Suriname te gaan voor een goed betaalde baan. Over zijn leven in India weet ik niet veel omdat hij niet met ons erover heeft gesproken. Misschien zijn anderen wel op de hoogte. Ik herinner mij niet dat mijn ouders tijd hadden om met ons te praten. Het was werken, slapen en vroeg op om opnieuw aan de slag te gaan.

Lees verder

Rahan / Bestaan: Indrukwekkende poëzie van Jit Narain

Na dertien jaar is er een nieuwe dichtbundel van Jit Narain verschenen, Rahan / Bestaan. Rahan is geen verzameling van op zichzelf staande gedichten, maar een cyclus: een reeks gedichten in een vaste volgorde, waarin één thema uitgewerkt wordt of één verhaal verteld. Het schrijven van een cyclus gedichten is een onderzoek in dichtvorm. De dichter probeert zich intens te verdiepen en te verplaatsen in menselijke ervaringen: wat is de situatie, wat is er gebeurd, wat zijn de gevolgen, wat hebben mensen gevoeld, met wat voor levenshouding kunnen ze de nieuwe situatie tegemoet treden?

Lees verder

In memoriam

Op 12 november 2017 bereikte ons het verschrikkelijke bericht dat Alma Mahawat Khan is overleden ten gevolge van een hersenbloeding van een dag eerder. De verbijstering en het ongeloof dreunt nog na. Plots weggerukt uit het prachtige en succesvolle leven dat ze leidde, samen met Naushad Boedhoe, haar echtgenoot. Zij leerden elkaar in 1978 kennen op een conferentie over de positie van de Hindoestaanse vrouw. Alma was in alle opzichten een zeer bijzondere en markante vrouw. Geboren en getogen in het district Nickerie in Suriname ontwikkelde ze een sterk rechtvaardig en emancipatorisch gevoel. Beide principes droeg ze met verve uit. In de Surinaamse gemeenschap was zij een van de eersten die krachtig opstond voor de emancipatie van de vrouw. Eind jaren zeventig was dat geen vanzelfsprekendheid. Als lid van het Kollektief Jumpa Rajguru heeft ze haar ideeën vol energie, passie en gedrevenheid uitgedragen. Van haar hand verschenen diverse publicaties over Hindoestaanse vrouwen.

Lees verder

Column Chan Choenni: Ernstige beknotting van vrije meningsuiting tegen zwarte Piet

Afgelopen zaterdag 18 november was het de bedoeling dat tijdens de intocht van Sinterklaas en zijn zwarte Pieten in Dokkum de tegenstanders van Zwarte Piet de gelegenheid zouden krijgen om te demonstreren. Er waren de nodige voorzieningen getroffen. Aan de organisatie van de beoogde demonstranten was een vergunning gegeven en een omheinde plek in Dokkum toegewezen. Omdat er de afgelopen jaren wordt gedemonstreerd tegen zwarte Piet is er meestal uitgebreid overleg met de betrokkenen onder wie ook de (regionale) gezagsdragers in verband met een ordelijk verloop van de demonstraties. Dat was ook het geval in Dokkum. De tegenstanders van zwarte Piet die zich gekwetst voelen vanwege de associatie met de slavernij van Zwarten en het benadrukken van een onderdanige rol van Zwarten tegenover Blanken vertrokken met bussen richting Dokkum. Tot hun verbazing bleek echter dat in Friesland de Rijksweg was geblokkeerd door voorstanders van zwarte Piet. Deze bussen moesten terugkeren. Hoewel de demonstranten een vergunning hadden om te demonsteren werd naderhand dezelfde dag de vergunning door de burgemeester ingetrokken vanwege ‘gewijzigde omstandigheden’.

Lees verder

Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 17: Wereldburger

De afgelopen maanden heb ik veel moeten reizen in binnen-en buitenland. Het zijn momenten waarin je in aanraking komt verschillende landen en culturen. Ook presentaties geven aan buitenlandse delegaties en onderhandelen in het buitenland leiden tot interessante inzichten. Het maakt mij wel duidelijk dat we bevoorrecht zijn in Nederland als het gaat om normen en waarden zoals de Rule of law en de democratische rechtsstaat. Grondrechten die wij in Nederland hebben, zijn niet overal vanzelfsprekend in de wereld. Natuurlijk zijn er ook in Nederland verbeteringen mogelijk en daar moeten we ook naar streven. Toch zijn dit soort uitwisselingen bij uitstek inspirerend. Je probeert ook in het buitenland iets te halen wat nuttig en bruikbaar is voor terugkomst naar Nederland. Verder is een verbreding van inzichten ook goed voor je eigen ontwikkeling en leer je nog eens goed kijken naar Nederland. Maar met al het reizen komt ook de vraag op waar voel ik mij het meeste thuis. En dat is een moeilijk te beantwoorden vraag voor een wereldburger.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 35: Machar marrá (Visser)

Ik zie altijd op tegen het aantal vlieguren naar Paramaribo. Het is ook altijd een verassing wie je buurman – of vrouw is. Ik heb een keer op een rij van drie stoelen tussen twee transit passagiers gezeten die op doorreis waren naar Suriname van uit China. Op de terugweg heb ik mijn passagiersstoel geüpgrade, maar toen heb ik naast een krijsende baby gezeten. Ook mijn inlevingsgevoel kent zijn grenzen. Maar nu viel het hartstikke mee. Ik kwam aangelopen en ik zag mijn buurvrouw, een lieftallige vrouw van ik schat eind vijftig jaar gestoken in een prachtige roze jurk en heel mooi opgemaakt “Bhái hamár taswá hamme thamái diye” ( Broer kan je mijn tas voor mij aanreiken). Zo gezegd zo gedaan. Ik had mij geïnstalleerd en daar kwam haar zus al kauwend aangelopen. Het werd een heel gezellige reis. Eerst kreeg ik een laddu van ze. Uit naam van Hanuman Swami voor een veilige reis. Het was verschrikkelijk zoet, maar ik heb het opgegeten. De rest van de reis heb ik alleen maar water gedronken. Opeens boog de zus naar mij toe en zei “ Bhai, ik hou niet van vliegtuig eten. Ik heb mijn eigen eten. Ik heb doksá bhát meegenomen. “Tu bhi khaiye” vroeg ze? Natuurlijk wil ik een hapje mee-eten.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 31: Geeta: ’s Lands potentiele hoeren

Ik weet niet waar ik ben geboren. We waren thuis met negen kinderen en onze moeder. Mijn moeder handelde op de markt. Omdat ze door haar afwezigheid niet altijd op haar grote dochters kon letten, plaatste ze de twee in een gezin.  Beide  meiden werkten in die huizen, hun pleegouders betaalden de boodschappen voor ons . Mijn oudste broers heb ik niet mee gemaakt net als mijn vader, ik heb geen herinnering aan hen. Thuis zorgde ik voor de kleintjes, ik verdiende ook wat  net als mijn zussen met de vaat en kleding wassen bij de buren. Toen mijn moeder de huur niet kon betalen werden wij in een weeshuis geplaatst, het weeshuis op hun beurt schopte ons op straat omdat mama niet bijdroeg in de kosten. Ik hoorde laatst dat ze om donatie vroegen. Van mij krijgen ze geen cent.

Lees verder

Column Jaswina – Aflevering 10: De invloed van het populisme op Bollywood

In de meeste landen houden politici zich niet bezig met de mainstream filmindustrie, maar in India lijkt dat niet het geval te zijn. Films maken van acteurs niet slechts helden op het witte doek , maar ook “geschikt” voor de politiek. Een goed voorbeeld hiervan is Amitabh Bachchan die politieke carrière wist op te bouwen. In de VS probeert president Trump invloed uit te oefenen op Hollywood, maar hij krijgt niet veel bijval. In India echter heeft het groeiende hindoe nationalisme merkbaar meer effect.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 30: Hanief: “Bij het studeren bond ik mijn haar met een touw aan het plafond vast”

Met angst en beven heb ik deze aparte persoonlijkheid benaderd. Lang erover gedaan om de stoute schoenen aan te trekken. Hij  stond bekend als een moeilijk persoon. Toen ik eenmaal tegenover hem zat was de eerste indruk; wat ziet hij er lief uit. Hij stak als volgt van wal: “Houd er rekening mee dat ik een luis in de pels ben van menig Moslim. Het kan ook dat het gesprek voortijdig afgebroken  word. Ik ben graag kritisch en wil het naadje van de kous weten. Ik ben een aanhanger van het humanisme, dat is een wereldbeschouwing die de menselijke waardigheid,de vrijheid en de waarde van de persoonlijkheid centraal stelt. Daarnaast ben ik ook aanhanger van het pacifisme, hetgeen inhoudt een levenshouding volgens welke men geweld als middel om een doel te bereiken afwijst.

Lees verder

Taalcursus Sarnámi

Wil jij Sarnámi leren? Het Sarnámihuis biedt een cursus Leer Sarnámi in 12 weken. De cursus wordt online gegeven. Gedurende drie maanden leer je de basisbeginselen van grammatica, spelling, woordenschat, zinsconstructie, spreekvaardigheid (conversatie), luistervaardigheid en schrijfvaardigheid. Je kunt je ieder moment aanmelden en de cursus volgen.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 10: Kabinet Rutte III verdient een faire kans

Na zeven moeizame maanden staat het kabinet Rutte III. Een samenwerkingsverband van VVD, CDA, D66 en CU. Partijen die op een aantal belangrijke punten flink ver van elkaar staan, bijvoorbeeld met betrekking tot ethische kwesties (VVD/D66 versus CDA/CU), duurzaamheid (VVD/CDA versus D66/CU) en sociaaleconomische vraagstukken (VVD/CDA/D66 versus CU). Overeenstemming bereiken met vier partijen is ook moeilijker dan met minder partijen. Burgers van Nederland begonnen langzamerhand formatiemoe te worden. Begrijpelijk, maar diezelfde burgers hebben in hun rol als kiezer door hun stemgedrag deze moeilijke situatie geschapen.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 13: Zijn wij ‘laffe, vluchtende’ Hindoestanen met een ‘krabbenmentalteit’?

Niet alleen in mijn gepensioneerde levensfase, de moderne versie van de traditionele vánaprastha van de hindoes, maar ook vroeger, toen ik 41 jaar economisch actief was, woonde ik – ondanks de grote werkdruk, het bijwonen van politieke bijeenkomsten, de dagelijkse huishoudelijke beslommeringen, vrienden- en familieverplichtingen – zoveel mogelijk Hindoestaanse culturele manifestaties, zoals Holivieringen, immigratieherdenkingen, Divali-optochten en vrouwendagen, maar ook studie- en discussiebijeenkomsten bij. Het is thans, zeker voor mij als een pensionado vanzelfsprekend, dat ik deze lijn zo goed mogelijk voortzet. Nee, mijn leven is nog niet geheel uitgeblust. Ook voor mij geldt in beginsel, dat ik niet te oud ben om nieuwe kennis op te doen. De aangeleerde kennishonger is blijvend en motiveert mij elke dag opnieuw tot meer.

Lees verder

Grote borsten, dikke billen, vier armen

Op donderdag 28 september opende presentator Filemon Wesselink een mini-museum op station Zwolle. Uit het depot van het Tropenmuseum koos hij een beeld uit Tamil Nadu, India van Lakshmi. Hij combineerde dit met een grote foto van rapster en zangeres Nicki Minaj. In een interview met RTV Oost deelt hij zijn analyse: “Je hoort mensen altijd vitten op jongeren, dat ze alleen maar met seks bezig zijn, dat al die clips ordinair zijn op MTV of andere kanalen…Youtube. Maar ik wil juist laten zien dat het van alle tijden is en uit alle culturen. Je ziet hier bijvoorbeeld een Indiase godin. Die wordt gebruikt voor spiritualiteit en goddelijkheid. En dan ga je met de camera naar boven en dan zie je daar Nicki Minaj. Dan denk je, ja, wat is het verschil? Ja, die godin heeft dan vier armen toevallig, maar qua lichaam, qua hoe die vrouw zichzelf presenteert is eigenlijk niks veranderd.”

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 34: Historici als rechters?

In de afgelopen periode hebben zich een aantal bijzonder belangrijke gebeurtenissen voltrokken. Je zou bijna van je stoel vallen bij een aantal van die gebeurtenissen. Bij deze gebeurtenissen zou je de vraag kunnen stellen of historici op de stoel van de rechter moeten gaan zitten? Oordeelt u zelf maar. In Suriname is het borstbeeld van agent-generaal Barnet Lyon vervangen door het standbeeld van Tetary. Een agent-generaal werd door het Koloniaal Bestuur aangesteld als hoofd van het Immigratie Departement in de kolonie, aan wie ook het personeel van het depot in India verantwoordelijk was en door wie de emigranten, in de kolonies aangekomen, aan de verschillende plantages worden toegewezen. Volgens dr. R. Bhagwanbali was Barnet Lyon ook procureur generaal en derhalve ook onderdeel van de strafrechtelijke keten in Suriname. Hij was dus ook direct verantwoordelijk voor de straffen die aan onze voorouders werden opgelegd.

Lees verder

Tetary is opgestaan

Op 24 september 2017 is Janey Tetary na 133 jaar opgestaan. Op de plek waar onlangs nog George Henry Barnet Lyon stond heeft de onderdrukker plaats gemaakt voor de verzetsheld. Tetary was de leider van de opstand op plantage Zorg en Hoop in 1884 en werd op advies van Barnet Lyon vermoord om de opstand neer te slaan. Toch stond er al meer dan een eeuw een borstbeeld van hem in Paramaribo op de Grote Combéweg. De geschiedenis is altijd beschreven door de ogen van de kolonisator, waarin hij tot held is benoemd. Maar uit de archieven bestudeerd door onder andere historicus Dr. Drs. Radjinder Bhagwanbali blijkt dat Barnet Lyon een schurk was die verantwoordelijk was voor de dood zeven Hindostaanse contractarbeiders, onder wie Tetary.

Lees verder