Column Bris Mahabier – Aflevering 12: M.K. Gandhi: (g)een Mahátmá voor shudra’s, dálits en ádivasi’s?

Twee oktober komt dichterbij. Exponenten uit de Hindoestaanse upper-middle-class in Den Haag zijn wederom bezig veel vrije tijd, energie en geld te steken in de organisatie van de herdenking van de geboortedag van M. K. Gandhi, hun Mahátma. Dit gebeurt al een aantal jaren. In de maand oktober van dit jaar willen deze promotoren van de Indiase cultuur en historie ook een Gandhi-‘walk’ en een ‘Bhoedjel Bhaat Event’ in Den Haag organiseren. (Jammer, dat vele Sarnámiwoorden nog altijd fout gespeld worden. De juiste schrijfwijze is bhujal bhát.) Meestal is alles gratis, ook de toegang, zoals gebruikelijk op onze herdenkingsbijeenkomsten. Tot het feestende publiek behoren ook ‘gewone’ Hindoestanen; mensen uit de lage inkomensgroepering. Je kan weer in je nieuwste sári gekleed uitgaan. Immers, de feestzaal moet voor een gezellige sfeer goed bevolkt zijn. Feestelijk samenzijn betekent altijd gezelligheid met familie en vrienden. De cliché toespraken van de culturele ‘bobo’s’ ietsje minder, maar die ‘bhásens’ bederven de pret van de aanwezigen niet: velen praten rustig door. De vette bará zal er niet ontbreken, koffie, thee, jus d’órange en muzikale omlijsting evenmin. Gratis betekent in dit geval: betaald door de gemeente of andere subsidiënten. Zal er ook baithak gáná zijn? Nee, toch. Dat is voor de boiti Hindoestanen, vinden velen. Maar opvallend is, dat juist een deel van de Hindoestanen met een boiti-achtergrond niet gecharmeerd is van onze baithak gáná, een typisch Caribisch zanggenre. Op deze herdenkingsbijeenkomsten worden er liedjes van Indiase zangers nagezongen, waarin bewieroking van Gandhi plaatsvindt, zoals ‘Suno suno ai duniya wálo’ van Mohammed Ravi (+). Een cultureel lichtpunt is er: op de Bhujal Bhát Event op 23 oktober zullen er ook bhaik gáná zangers optreden.

Lees verder

Column Gharietje Choenni – deel 1: Waken voor ‘Modibashing’

In zijn column van augustus 2017 heeft Naushad Boedhoe betoogd dat de Indiase premier Narendra Modi ten onrechte kritiekloos wordt bejubeld. Drs Appalsamy heeft een kort en kritisch commentaar geschreven die bij het artikel is geplaats. Gharietje Choennie heeft een lange kritiek geschreven die in twee delen zal worden gepubliceerd. In deze nieuwsbrief is het eerste deel opgenomen. Het Sarnámihuis wil de discussie over de Hindostaanse identiteit bevorderen en nodigt iedereen om een bijdrage te leveren aan deze discussie. De relatie met India is daarbij een belangrijk aspect. De bijdrage van Gharietje Choennie bestaat uit twee delen. Het eerste deel behandelt het gebruik van Hindi als een nationale taal en het beeld van Modi als een Hindoe nationalist.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 32: 3-2 voor Amreen Begum

Nee, ze is geen tennisster maar voor haar geldt zeker “game, set, match”. Voor deze overwinning was er een bovenmenselijke inspanning en lef nodig. En dat heeft ze opgebracht. Naast Tetary heb ik nog een heldin erbij. Onthoud die naam Amreen Begum. Wat wil het geval. Het hooggerechtshof in India heeft een doorbraakarrest gewezen in een zaak, waarin een jonge moslimvrouw dezelfde rechten opeiste als een man, in dit geval in een echtscheidingsprocedure tegen haar man. Blijkbaar kan een moslim man in India heel simpel van zijn vrouw afkomen door drie keer te roepen “ Talaq, talaq, talaq”. Sterker nog: het kan door een simpel briefje, een appje, via Facebook of een sms-bericht met deze drie woorden. Een “quickie divorce”.

Lees verder

Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 16: Buon giorno Italia

Net voor de zomervakantie is het eindelijk gelukt. Mijn beide Engelstalige boeken over Crimmigration in the European Union zijn op de Italiaanse markt gebracht in het Italiaans met commentaar van Professor Balboni van de universiteit Bologna. Deze autoriteit deelt het concept en de ideeën die in mijn boek staan beschreven. En juist Italië is één van de landen in Europa die wordt geconfronteerd met een toestroom van migranten in de nog voortdurende asielcrisis en veel illegalen kent op het grondgebied. Hopelijk kan mijn boek een bijdrage leveren voor de Italianen. Maar bovenal is dit iets wat ik vorig jaar nog niet had kunnen vermoeden dat dit boek in het buitenland beschikbaar zou zijn in nota bene het Italiaans.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 8: Nieuws dat geen nieuws mag heten

De vrije pers/media is/zijn een groot goed. Tot elke prijs moeten we dat verdedigen. Dit betekent echter niet dat de berichtgeving in de media kritiekloos moet worden gevolgd. Ook de media varen er goed bij als ze op het goede spoor worden gehouden.  Het ene medium is natuurlijk het andere niet. Twitter leent zich niet voor nuance, is vaak een product van een impulsieve ingeving en is meer een mening dat een weergave van een feit. Voor facebook geldt ongeveer hetzelfde. Kranten en nieuwsmedia op radio en internet zijn van een andere orde. Van deze mag je een serieuzere omgang met de feiten verwachten. Maar er is veel verschil in kwaliteit, zelfs tussen kwaliteitsmedia. Kranten als De Telegraaf hebben de gewoonte om zaken op te blazen. Sensationele koppen bij artikelen die het ergste doen vrezen. Lezing van het artikel leert dat het allemaal meevalt. Ook dat veel “feiten” controleerbaar onjuist zijn. Ook kranten als NRC en De Volkskrant maken zich hier schuldig aan, zij het in mindere mate.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 9: De Upanayana sanskár ofwel de Janew in het kort

Het hinduïsme is een leefwijze, waarin voornamelijk de verschillende aspecten van het leven zijn vervat; ook de manier van het leven en de inrichting daarvan. In het oude en het hedendaagse India waren er hiervoor verschillende centra opgericht om aan het leven – vanaf de geboorte tot zelfs na de dood – richting aan te geven. Upanayana of de Janew rituelen vormen hier één van de fasen in het leven van een Hindu, waarbij aan een jongeling richting wordt gegeven door verschillende studies te volgen in zijn leven. Oorspronkelijk zijn er 16 sanskárs ofwel de 16 sacramenten die een Hindu ondergaat tijdens zijn of haar levensfasen. En één daaruit is de Upanayana sanskár ofwel de Janew.

Lees verder

Pravini Baboeram: Sanjay’s Superteam – van schaamte naar trots in de Indiase diaspora

Diversiteit is een ding. De samenleving wordt steeds diverser, dus ook de behoeften van de consument. Hashtags als #oscarssowhite, waarmee kijkers kritiek uitten op de overwegend witte oscarnominaties van de afgelopen jaren, herinneren de filmindustrie eraan dat ze er iets mee moet, of ze nou wil of niet. Een veelgehoord argument is dat kleur niet verkoopt. Het zou het mainstream publiek vervreemden. Maar wat hiermee over het hoofd wordt gezien, is dat het mainstream publiek inmiddels een gekleurd publiek is. En dat publiek wil zich herkennen in de verhalen, figuren en belevingswereld van personages op het witte scherm. Maar niet alleen het publiek, ook mensen van kleur die zich als professional bewegen in de filmwereld hebben de behoefte verhalen uit hun cultuur en geschiedenis te vertellen aan een mainstream publiek. In een westerse samenleving waarin eurocentrisme hoogtij viert kan dat lastig zijn.

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 6: Monkey see, monkey do

Een hele poos geleden zat ik in een grote meeting met allemaal slimme mensen. Het was een brainstormsessie en hoewel ik uit een legal vakgebied kwam, werd ik gevraagd mee te denken met marketing. Een hele slimme zet van de company, omdat je dan mensen krijgt die ‘out of the box’ denken. Mij werd gevraagd wat een manier was om oudere hits weer onder de aandacht van het publiek te brengen. Ik begon hardop na te denken en zei het eerste dat in mij opkwam, namelijk oudere hits in een akoestisch jasje. De directeur van de company zei: ‘Dat is een heel goed idee; de MTV Unplugged series hebben het inderdaad goed gedaan toentertijd.’

Lees verder

Ruben Gowricharn: Shopping in Mumbai

In dit artikel betoog ik dat het concept gezelligheid een beter alternatief is boven de huidige netwerk theorieën om bindingen binnen etnische groepen en tussen diaspora gemeenschappen te analyseren. Ik gebruik Simmels concept van gezelligheid om de binding tussen etnische netwerken zowel op het niveau van de gemeenschap als wel of globaal niveau te analyseren. Daarbij pleit ik voor de noodzaak om een onderscheid te maken tussen de gezelligheidselementen van genot en plezier naar tijd en plaats.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 31: Káhe khát kamái lá? (Waarom werk ik?)

Een zeer goede vriend van mij – ik zal hem om privacy redenen deze keer gemakshalve H. noemen – belde mij een keer op en zei tegen mij “Am, ik heb een leasebak”. Hij bedoelde een leaseauto van zijn internationaal opererende werkgever. En wat doe je als je een leasebak hebt? Je maakt samen met jouw gezin een verre buitenlandse reis. In zijn geval naar Barcelona. Hij zou graag met de kinderen de Sagrada Familia willen bezoeken. Zo gezegd zo gedaan. U kent dat wel. De nodige spullen inpakken zoals masálá, peper, sardien en natuurlijk een zak rijst. Onderweg zouden ze in de buurt van Lyon overnachten, in de auto, op een parkeerplaats. De kinderen variërend in de leeftijd tussen de negen en veertien legden hun hoofden tegen elkaar en probeerden te slapen. H. en zijn vrouw zouden in de voorstoelen een tukkie doen. Het was niet echt comfortabel dus de kinderen en zijn vrouw morden een beetje.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 7: Modi wordt onterecht kritiekloos bejubeld

Kort geleden maakte de Indiase premier Narendra Modi een wereldtour en was bij die gelegenheid ook een aantal dagen in Nederland. Door de Hindoestaanse gemeenschap is hij uitbundig ontvangen en bejubeld. Geen kritisch woord heb ik in de Hindoestaanse berichtgeving gehoord. De Nederlandse media plaatsten wel een kritische noot bij zijn beleid.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 11: Leenwoorden in het Sarnámi en in het Hindi

Niet het Hindi, maar het Sarnámi is de moedertaal van de meeste Surinaamse Hindoestanen en Hindoestaanse Nederlanders. Vooral árya samáji geleerden uit India, maar ook pandits en parcáraks van eigen bodem hielden de kalkattihá’s of kantráki’s, hun kinderen en kleinkinderen voor, dat het Hindi hun moedertaal was en dat ze moreel verplicht waren om deze taal te behouden en te cultiveren. Medewerkers van het Indian Cultural Centre (ICC) maken van elke gelegenheid, die hen geboden wordt, gebruik om nog altijd dit te doen. Deze taalpolitieke opvatting van het ICC is vooral voor sarnámisten niet acceptabel. Op deze manier wordt er onder de Hindoestaanse Surinamers bewust verwarring veroorzaakt. Blijkbaar heeft ICC van zijn eigen geschiedenis niet veel geleerd. In de jaren tachtig deed dr. Kamta Kamlesh in ‘de Ware Tijd’ ontactische en ongegronde taaluitspraken die vooral Surinaamse sarnámisten, o.a. Mustafa Nabibaks, in het verkeerde keelgat schoten. Hij klom in de pen en haalde flink uit naar deze Indiër. Het gevolg was, dat deze medewerker het Surinaamse veld moest ruimen: enkele maanden later werd Kamlesh door de centrale Indiase regering in New Delhi teruggeroepen.

Lees verder

Column Jaswina – Aflevering 9: Hindoe en moslim relaties in Bollywoodfilms, geen vreemde zaak

Moslims zijn een graag besproken onderwerp in het nieuws, in praatprogramma’s, in de bar en zelfs op straat. Maar het is vaak een zeer met vooroordelen doorspekte discussie. Het gaat dan vooral over het “gevaar” dat moslims vormen , waarbij de man wordt geportretteerd als een terrorist en de vrouw als de onderdrukte. In de mainstream westerse film is het ook niet beter gesteld. Hollywood portretteert de moslim graag als een terrorist die de boel opblaast. De Nederlandse film voegt daar nog een type aan toe, namelijk de stereotype “domme (moslim) Marokkaan” van de straat, symbool voor de jongerenstraatcultuur. Met als centrale boodschap: de niet-moslims zijn beschaafd en de Moslims missen die beschaving.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 10: Dag der vrijheden, Mansipasi of Keti Koti

Ik ben geen bewonderaar van poëzie, maar er zijn bepaalde gedichten, dichtbundels en romans uit de Surinaamse literatuur waar je, ook al ben je een leek op het literaire vlak, onmogelijk omheen kan. Zonder het werk van alle andere dichters en schrijvers tekort te willen doen. Het bovenstaande gedicht, waarvan ik het middendeel heb weggelaten, koester ik langer dan vier decennia. De historische inhoud, de religieuze vraagstelling en de opgeroepen sfeer maakten al bij de eerste lezing diepe indruk op me. Toen had ik nog geen Nederlandse vertaling bij de hand. Die kreeg ik later onder ogen. Het was alsof ik meegezogen werd en mij gewillig liet meevoeren naar een oude kerk van de Evangelische Broedergemeente in Paramaribo, om op een van de oude bruine houten banken plaats te nemen om de woorden die Trefossa vanuit de zaal uitsprak, zijn vraagstelling moreel te onderstrepen.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 29: Alma: Bij de begroeting zei Nana: “Khoesie rehoo”

Ik ken Alma, een zestigplusser, van de koffiecorner bij het NS station. Als ze mij ziet aankomen zet ze haar apparaat al aan. Soms ren ik weg met de koffie een andere keer heb ik genoeg tijd voor een praatje. Als ik haar weer ontmoet vraag ik of ze begrepen had wat ik aan de telefoon had gevraagd. Ze legt het mij glashelder uit te weten: “ Wij mogen onze ervaringen doorgeven met het doel dat zaken die niet deugen, gedeeld en verpletterd worden. Wat mij weerhoudt om over mijn situatie te praten zijn de emoties die ieder keer weer naar boven komen”. Daarom heb ik niet teruggebeld voor een afspraak. Als ze bereid is om ter plekke te praten heeft er niemand papier. Ze scheurt een bruine kartonnen doos in een paar smalle stukken en overhandigt mij dat met een pen.

Lees verder

Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 15: De kogel is door de kerk: meer gaan inzetten voor mensenrechten

Inmiddels is bekend geworden dat de ministerraad mij heeft voorgedragen als plaatsvervangend lid van het College voor de rechten van de Mens. Naast mij zijn er nog andere leden en plv leden benoemd. Zoals in het persbericht staat vermeld zijn deze voordrachten een bijzonder moment voor het College. De nieuwe samenstelling van de leden zal de komende jaren het gezicht en werk van het College in belangrijke mate bepalen. De selectiecommissie bestond uit vertegenwoordigers van de Raad van Advies en het College. Diversiteit was en is een belangrijk aandachtspunt voor het College.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 30: Mathura, Hrisikesh en Jeruzalem

Het was 2008: mijn eerste reis naar India. Je moet dus ook naar Agra, naar de Taj Mahal. Ik zat in een busje samen met andere familieleden. Het werd een avontuurlijke busreis. De aircondition in de bus raasde hoog en ik zat gedachteloos naar buiten te staren. Ik aanschouwde het landschap. Veel groen en stapels opgehoogde, een zwart, bruinachtig materie. Op de borden zag ik plaatsnamen als Mathura, Vrindavan, Govardhan. Het was of er langzaam maar zeker iets in mij ontwaakte. Je zou kunnen zeggen dat noer in mij ontbrandde.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 6: Gemeenteraadsverkiezingen 2018

Op 21 maart 2018 zijn er verkiezingen voor de gemeenteraden. De voorbereidingen van de politieke partijen hiervoor zijn in volle gang. Er moet een verkiezingsprogramma worden opgesteld, een kandidatenlijst in elkaar worden gezet, een campagneplan worden gemaakt enz. Sommige partijen organiseren ook nog een lijsttrekkersverkiezing om de partijleden de mogelijkheid te geven te bepalen wie hun lokale politieke leider zal zijn. De PvdA-Den Haag bijvoorbeeld, heeft net de lijsttrekkersverkiezing achter de rug. De strijd ging tussen zittende wethouder Rabin Baldewsingh en zittende fractievoorzitter Martijn Balster. Balster won de strijd.

Lees verder

144 jaar Muziek in Migratie

Op 5 juni vond de kickoff van Indian History Month plaats met 144 jaar Muziek in Migratie in het Laaktheater in Den Haag. Met gastheer Amar Soekhlal en gastvrouw Pravini Baboeram kwamen de herinneringen van de generatie uit Suriname samen met de uitdagingen en identiteitsontwikkeling van de generatie in Nederland. Baithak gana icoon Mohamed Sharief Ishaak werd gehuldigd met […]

Lees verder

Indian History Month 2017

Op 1 juni gaat de derde editie van Indian History Month van start! Gedurende de hele maand juni worden op de facebook pagina van het Sarnámihuis dagelijks bijzondere verhalen gedeeld van nazaten van Hindostaanse contractarbeiders die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan geschiedenis en cultuur. Het zullen verhalen zijn die veelal onbekend zijn en niet terug te vinden zijn in de Nederlandse geschiedenisboeken of musea, maar een belangrijk onderdeel zijn van het Hindostaans cultureel erfgoed.

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 5: Manai ka boli

Ik kreeg recent een prachtig compliment. Ik werd uitgemaakt voor slang. Nu vind ik dat niet bijster problematisch. Als er iets is dat ik heb geleerd in het leven, is dat ik geen controle heb over wat uit de mond van een ander komt. En ik besef dat ik al helemaal geen invloed heb op hun denkproces dat leidt tot de conclusie slang. Sterker nog, ik vind dat je het recht hebt op een eigen mening. En of je me nu slang noemt of schaap, kip, konijn of koekind.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 28: Radha: Arbeid van de vrouw adelt anders

Ik spreek Radha aan op de viering van 8 maart, Internationale Dag van de Vrouw. Zij was daar de enige Hindostaanse vrouw met een spierwitte smalle oorhnie van heel fijn katoen, net niet doorzichtig, zoals die honderd jaar geleden gedragen werd door bijna alle Hindostaanse vrouwen. Zij wordt over een jaar tachtig. Voor mijn compliment gaf ze mij een stralende lach terug, zodanig dat ik ter plekke wenste dat ook ik met mijn ogen kon teruglachen.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 5: De kiezer heeft gesproken …

Sinds de kiezers hebben gesproken op 15 maart 2017, zijn we nu (30 mei 2017) al 10 weken verder. De onderhandelingen voor een regeringscoalitie zitten muurvast. De onderhandelingen van het zgn. motorblok (VVD, CDA en D66) met GroenLinks zijn gestrand. Naar het oordeel van VVD en CDA definitief gestrand. Breekpunt is het immigratiebeleid geweest. VVD en CDA waren niet bereid de minimumeisen van GroenLinks op dit terrein te accepteren. Er waren echter nog minimaal twee onderwerpen waarop de onderhandelingen met GroenLinks nog hadden kunnen stuklopen: klimaatbeleid en inkomenspolitiek. D66 werd onderdruk gezet om ChristenUnie tot de onderhandelingen toe te laten. ChristenUnie bleek niet bereid om tegemoet te komen aan de eisen van D66 en D66 was niet bereid om de onderhandelingen open in te gaan. Veel mogelijkheden zijn er niet meer over. SP wil naar kabinet zonder de VVD. CDA, maar ook andere partijen, voelen hier niets voor. Druk wordt uitgeoefend op de PvdA, maar deze partij wil na de verkiezingsnederlaag niet in de regering.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 29: De laatste der Kalkatihan

De herdenking van de immigratie is voor mij onlosmakelijk verbonden met mijn vader. Vroeger werd immigratie herdacht en gevierd op 4 juni, de geboortedag van mijn vader. Hij overleed op 27 december 2015 op 95 jarige leeftijd. Ik mis hem elke dag. Op enig moment is de viering verplaatst naar 5 juni. Ik weet niet exact in welk jaar. Uit een kleine enquête in mijn familie bleek dat er drie kalkatihan in onze omgeving op Kwatta woonden. Mijn eigen Ajá, Sankar Soekhlal, de heer Sieuwdajal (Callu) en de heer Sadhoe. De laatste heb ik niet gekend. Mijn vader noemde Callu zeer respectvol “Baba” wij noemden hem ájá. Mijn ájá en Callu noemden elkaar “Jaháji Bhai”. Ze hadden door hun gezamenlijke afkomst en historie een diep gevoelde warme band.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 9: 5 juni 2017: Apan ájá aur sab kalkatihan ke yád men

1. De kalkatihá’s emigreerden met de hoop op terugkeer
Kalkatiha’s, zo werden in Suriname de Brits-Indische contractarbeiders door hun kinderen, de Hindoestanen van de tweede en de derde generatie, genoemd. Immers, de emigranten waren uit de havenstad Calcutta vertrokken, vandaar deze benaming. 80% van de Hindoestaanse contactarbeiders kwam uit Uttar Pradesh. Rabin S. Baldewsingh, de Haagse motor van de huidige Sarnámibeweging, heeft dit in zijn dichtbundel Parwási (2013) treffend onder woorden gebracht:
Dhire-dhire bichural des-palwár
Kalkatta ke dipu se bhail báp-dadan ke des tyag
Aur ehin se suru bhail sabhan ke nawá itihás.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 8: Had Krishna een geweldloze visie?

1 Voorkeur voor crematie
In de hindoecultuur geeft men de voorkeur aan het cremeren van doden. De antyeshti sanskár is de 16e en de laatste van de sanskárs, waarmee het leven van een individu afgesloten wordt. Crematie is in de Dharmashastra van Manu Maháráj, een klassiek boek van préchristelijke oorsprong, met bindende regels voor het leven van een hindoe, beschreven. Begraven van het stoffelijk overschot is in bijzondere situaties wel toegestaan. In Suriname zijn vooral árya samáji hindoes voorstanders van crematie, alhoewel rishi Dayanand Saraswati het begraven van kinderlijkjes niet verboden heeft. Uit eigen ervaring weet ik, dat er onder hindoes in Suriname geen of weinig behoefte is aan verzorging en conservering van graven van familieleden.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 28: Annie: “Als Zelfstandig Bakker Zonder Personeel vergaarde ik mijn eigen rijkdom”

Annie, bijna tachtig jaar, vertelt graag het volgende: Ik ben het jongste kind uit de tien van mijn ouders die allebei uit “Moeloek” afkomstig waren. Van de broers is er maar eentje over. Volgens mij zijn mijn ouders in India met mooie beloften gelokt om te emigreren. Allebei hebben ze gewerkt aan het openkappen van grote stukken oerwoud. Ook voor de eigen rijstplantage is er veel werk verricht eer het plantklaar was. Het planten gebeurde met de hand waarvoor ze javaanse arbeiders inhuurden, ik hoefde niet naar het rijstveld, ze beschermden mij. Het oogsten ging volgens het “anani”-systeem hetgeen inhield dat slechts de rijpe aren van de plant werden weggesneden.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 28: Khetihar khoje dulhin (Boer zoekt vrouw)

Ik moet u eerlijk bekennen dat ik nog nooit naar dat programma heb gekeken. En mensen in mijn omgeving die wel ernaar kijken, verdenk ik van een groot gebrek aan romantiek. Bovendien worden ze getrakteerd op een blik vol onverholen minachting mijnerzijds. Ik heb een hekel aan het programma omdat het zo een afbreuk doet aan het liefdesverhaal van mijn jeugd vriend Lál.

Lees verder

Ashakiran organiseert 144 jaar Hindostaanse Immigratie

Op zondag 4 juni viert één van onze samenwerkingspartners, Dansschool Ashakiran, 144 Jaar Hindoestaanse in het Isala Theater! Met een Mini Bazaar, lekker eten en fantastische Fusion LIVE dans optreden gechoreografeerd door Shailesh Bahoran. Sarnami muziek door Raj Mohan, Soenith Chaturi Tassa Group Sima en Ashakiran NL, Prerna.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 4: Ontstaan en ontwikkeling van de Sarnámibeweging

Eind maart 2017 werd in Den Haag een driedaags Sarnámi Seminar gehouden waar het totale veld van het Sarnámi aan de orde kwam. Begin mei van dit jaar is over het Sarnámi een tweedaagse conferentie gehouden in Paramaribo, georganiseerd door de Anton de Kom Universiteit. De emancipatie, zo je wilt de (her)waardering van het Sarnámi, is teweeg gebracht door de sarnámibeweging.

Lees verder

Filmmiddag: Waarom Tetary Moet Opstaan

Op zondag 21 mei organiseert Comité Tetary Moet Opstaan in samenwerking met Stichting Simud een filmmiddag over Janey Tetary. Het comité voert sinds februari campagne om geld in te zamelen voor een borstbeeld van de Hindostaanse verzetsstrijder. Tetary was de leider van de opstand in 1884 op Plantage Zorg en Hoop en speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van Hindostanen. Toch zijn weinigen bekend met haar verhaal en welke impact het kan hebben op de gemeenschap van nu.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 7: Enkele sociaal-historische facetten van het Sarnámi, een terug- en een vooruitblik

1 Enkele opmerkingen vooraf

In mijn lezing op dit driedaagse seminar over het Sarnámi gaat het niet alleen om een aantal sociolinguïstische ontwikkelingen van vroeger en nu, maar ook om de mogelijke samenhang tussen bepaalde feiten en verschijnselen. Het is niet uitgesloten, dat ik in bepaalde fragmenten beschouwend zal zijn, dan zal het ook, of vooral, gaan om mijn subjectieve opvattingen inzake het Sarnámi, onze moedertaal. Ter voorkoming van mogelijke misvatting, stel ik vooraf, dat ik geen taalkundige ben en daarom – een mij passende – bescheiden wetenschappelijke pretentie heb. Dat ik achter deze katheder mag staan, is een gevolg van de uitdrukkelijke wens van wethouder Rabin S. Baldewsingh, in literair opzicht de productiefste Sarnámist in Nederland en Suriname. Zeker in kwantitatief opzicht. Ik hoop, dat ik het vertrouwen dat Rabin in mij heeft gesteld, niet zal beschamen, maar daarover zult u na de discussie kunnen oordelen.

Lees verder

Hum Log organiseert evaluatie verkiezingen: Geen Hindostaan in de Tweede Kamer

Op 15 april blikken we samen met Hum Log terug op de verkiezingen van 15 maart. Ondanks het feit dat bijna de helft van de Tweede Kamer is vernieuwd zit er geen Hindostaan in de Tweede Kamer. Wat betekent dit voor de positie van Hindostanen in de Nederlandse samenleving? Hum Log organiseert een evaluatie van en reflectie op de uitslag van de Tweede Kamer verkiezing. Samen willen wij analyseren, de Hindostaanse kandidaten laten reflecteren en vooruit kijken.

Lees verder

Campagne Tetary Moet Opstaan

De campagne voor Tetary Moet Opstaan loopt op volle toeren. Vrijwilligers zijn op verschillende locaties actief om het verhaal van Tetary bekendheid te geven en mensen aan te sporen te doneren om een borstbeeld voor de Hindostaanse verzetsstrijder te realiseren. Hieronder een kort overzicht van de activiteiten en opbrengsten van de afgelopen weken.

Lees verder

Taalcursus Sarnámi

Het Sarnámihuis biedt een cursus Leer Sarnámi in 12 weken. De cursus wordt online gegeven. Gedurende drie maanden leer je de basisbeginselen van grammatica, spelling, woordenschat, zinsconstructie, spreekvaardigheid (conversatie), luistervaardigheid en schrijfvaardigheid. Je kunt je ieder moment aanmelden en de cursus volgen.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 27: Sita: “Heen gaan zonder afscheid is hartverscheurend”

Sita en ik, onze kinderen en kleinkinderen kennen elkaar uit den haag. Onze ouders zijn ook al langer bekend met elkaar. Bij lief en leed zoeken we elkaar tot nu altijd op. Als ik met pen en papier op schoot plaats neem, vertel ik haar eerst over mijn bezoek aan een festiviteit van “Sri Krishna”. Sita springt op en met stemverheffing roept ze: “ Het is een schande voor de Hindoestanen dat “bakra’s” zo’n instituut uit de grond stampen en in stand houden. Het hoort de plicht van Hindoe’s te zijn. Ik heb thuis amper iets van godsdienst meegemaakt, misschien omdat zowel Adja en Adjie als Nana en Nanie op het platteland woonden en wij in de stad. Ouders hadden misschien andere prioriteiten”.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 27: Amdani aur belasting

Binnen Europa en zeker in Nederland is er heftige verontwaardiging over het verschijnsel belastingontwijking door multinationals. Hierbij wordt gebruikt gemaakt van internationale verdragen om de belastindruk te verlagen. Over de winst die een ( internationaal opererend) bedrijf maakt is belasting verschuldigd. Door gebruikmaking van allerlei legale fiscale constructies wordt nagenoeg geen belasting betaald. Zeker ook niet in het land waar de winst wordt gegenereerd. Nederland is een spil in het faciliteren van deze fiscale constructies. De verontwaardiging ontstaat omdat hardwerkende mensen over al hun inkomsten direct belasting moeten aftikken terwijl grote bedrijven met hun enorme winsten nagenoeg geen winstbelasting betalen en de bestuurders met enorme bonussen worden overladen. Tegenover belasting ontwijking staat belastingontduiking. In het laatste geval worden de inkomsten in het geheel niet opgegeven.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 3: Geen Hindoestanen in de Tweede Kamer

De verkiezingen voor de Tweede Kamer hebben wij nu achter de rug. Het meest verrassende was de dramatische uitslag voor de PvdA: van 38 naar 9 zetels. Met 15 zetels zou Richard Moti, oud-wethouder van Rotterdam, de hoogst geplaatste Hindoestaan zijn gekozen. D66 heeft 19 zetels gehaald en voert thans besprekingen voor een regeringscoalitie met VVD, CDA en GroenLinks. Als het meezit, d.w.z. dat als voldoende mensen opschuiven door posten in het kabinet of door andere redenen, dan maakt Munish Ramlal die op plaats 27 staat kans om in de Tweede Kamer te komen. Waarschijnlijk komt hij er net niet in. Het CDA met 19 zetels heeft op de eerste 50 plaatsen geen Hindoestaan staan. De motivering van partijleider Buma voor waarom er überhaupt weinig allochtonen op de CDA-lijst staan, is ronduit stuitend. Hij zei dat hij voor kwaliteit gaat en kennelijk zijn er volgens hem weinig allochtonen met kwaliteit in Nederland te vinden. Precies het argument dat vaak wordt gegeven voor waarom vrouwen niet in aanmerking komen voor hoge functies.

Lees verder

Lezing Prof. C.K. Raju

Op woensdag 22 maart gaf de Indiase Prof. C.K. Raju een lezing over de bijdrage van de Indiase beschaving aan wetenschap, filosofie en cultuur in het Laaktheater in Den Haag. De bijeenkomst was georganiseerd in samenwerking met Stichting Hum Log.

Lees verder

Sponsorloop voor Tetary

Anand Rewat zal 12 maart a.s. meedoen aan de 10 km van de Haagse CPC. Hij is oud voetballer en trainer van o.a. Takdierboys in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw en is tevens bestuurslid van het Sarnámihuis. Starttijd is om 12.00 op de Koningskade, loopafstand vanaf Den Haag Centraal. Anand licht toe waarom hij deze sponsorloop doet: “Ik wil op mijn manier een bescheiden bijdrage leveren aan de totstandkoming van het standbeeld van Tetary door mee te doen aan de 10 km. Speciaal voor Tetary ga ik de uitdaging aan om een tijd onder 55 minuten te lopen.”

Lees verder

Lezing Prof. C.K. Raju in samenwerking met Stichting Hum Log

India is een nieuwe grootmacht in ontwikkeling. De verbindingen tussen Nederland en India vinden plaats op economisch en cultureel gebied. De Surinaams-Hindostaanse gemeenschap is daar amper bij betrokken. Het zijn vooral de Indiërs.
Het Sarnámihuis en Stichting Hum Log hebben Prof. C.K. Raju uitgenodigd om een lezing te houden over de bijdrage van de Indiase beschaving aan wetenschap, filosofie en cultuur. Raju is een wiskundige, filosoof en natuurwetenschapper. Hij is verbonden aan het Centre for Studies in Civilizations in New Delhi.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 26: Anora

Ik ben nu de zeventig gepasseerd, woon tot volle tevredenheid in den Haag, heb wat last van pijntjes, krijg fysio, verplaats mij van de ene plek naar de ander met de “scoot mobile”. Straks ga ik op ziekenbezoek naar een andere stad, we verzamelen in een andere wijk, daarna gaan we met de auto.

Als tweede kind en eerste dochter werd ik geboren en getogen op Moengo , heb daar de lagere school bezocht en tot mijn huwelijk ook daar gewoond met beide ouders. Het was een zware tijd. Mijn vader had een kippenbedrijf. Arbeiders bleven de hele week bij ons wonen. Dat was van Vrijdag tot Zondag. Voor mij betekende het koken voor achttien personen . Bij het ontbijt werden eieren en bakkeljauw gebakken, daarna twee keer rijst met groenten en vlees of vis. Mijn broer was ambtenaar in de stad, daarna volgde ik als oudste dochter, de rest was klein. Sowieso deden mijn broer en vader geen huishoudelijk werk in die tijd. Mijn moeder,een dienst en ik deden alles.

Lees verder

Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 14: Op weg naar de verkiezingen

Op 15 maart a.s. staan de verkiezingen voor de Tweede Kamer in Nederland voor de boeg. Een belangrijk moment voor ons allen in Nederland. Het ziet er naar uit dat het politieke landschap in Nederland gaat veranderen. Als het beeld uit de peilingen klopt dan krijgen we na de verkiezingen een andere coalitie die gaat regeren in Nederland. U en ik staan voor een belangrijke keuze: voor wie ga ik stemmen. Mijn belangrijkste oproep aan een ieder is om in ieder geval gebruik te maken van het stemrecht en ook daadwerkelijk op die dag te gaan stemmen. Het recht om te mogen stemmen is een belangrijk grondrecht in een democratische rechtsstaat. Het geeft de mogelijkheid op inspraak in Nederland. In een aantal landen is het niet mogelijk om gebruik te maken van het stemrecht of is er geen sprake van eerlijke verkiezingen. Die mensen moeten daarvoor vluchten of raken in allerlei problemen. Als u gaat stemmen, bedenkt u dan ook goed waar u naartoe wil met Nederland. Want dit jaar zijn er een recordaantal politieke partijen waarop u kunt stemmen.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 26: Barbir

Enige ijdelheid is mij zeker niet vreemd. Daar is, of preciezer was alle reden toe. En die reden was mijn weelderige volle bos haren. Héél lang geleden. Maar door een speling van het lot is er van die weelderigheid weinig overgebleven, de sporen van ijdelheid wel. Mijn oudere broers van vijfenzeventig en zeventig hebben meer haren dan ik. En ook ijdel. Ik bezocht zeventien jaar lang dezelfde kapper in een smetteloze zaak. Op de achtergrond stond de radio zachtjes afgestemd op NPO 1. We hadden samen een fijne en intieme relatie opgebouwd. Voor het knippen van mijn haar gebruikte hij nooit de tondeuse, slechts de schaar. Hij pakte mijn haren tussen zijn vingers en knipte de rest weg. We bespraken de wereld in korte zinnen. Na afloop van het halfuurtje knippen betaalde ik € 23 en nam afscheid.

Lees verder

Column Devika Partiman: Stem op een Vrouw

Op dit moment is 57 van de 150 Kamerleden vrouw. Sinds het vertrek van Tanja Jadnanansing zitten er geen vrouwen van Hindoestaanse (of überhaupt Surinaamse) afkomst in de Tweede Kamer. En als het aan de kieslijsten voor de verkiezingen op 15 maart ligt, wordt het percentage vrouwen (ook Hindoestaans-Nederlandse vrouwen) niet hoger; slechts 35 procent van de kieslijsten is vrouw. Van hen is er een van Hindoestaanse afkomst. Dat zijn geen beste cijfers; het parlement hoort tenslotte een afspiegeling van het volk te zijn. Om een betere man-vrouw balans in de Tweede Kamer te brengen is in januari het initiatief Stem op een Vrouw gestart.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 2: Kiezen op 15 maart

Op 15 maart a.s. zijn er weer verkiezingen voor de Tweede Kamer. Er nemen 31 partijen hieraan deel. Dat geeft een vrij onoverzichtelijk beeld van het politieke landschap en dat maakt het ook moeilijk om tot een weloverwogen keuze te komen. Haast niemand leest het gehele programma van één politieke partij, laat staan van meerdere politieke partijen. Vergelijken van totale programma’s is ook ondoenlijk. Gelukkig zijn er flyers, debatten, nieuwsprogramma’s, stemwijzers e.d. waardoor er nog enig overzicht ontstaat. Maar niet alleen op inhoud is het moeilijk kiezen.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 6: Kanttekeningen bij enkele canonieke opvattingen van árya samáji hindoes

De weinige pandits ( hoogopgeleide geestelijken, geleerden), het leeuwendeel van de talrijke karamkándi’s: uitvoerders van sanskárs (= overgangsrituelen) die zich pandits noemen, en oudere árya samáji hindoes hebben nog altijd een grote, soms overdreven bewondering voor Satyarth Prakash (1881), het hoofdwerk van Swami Dayanand Saraswati (1824 – 1883), de belangrijkste sociale en religieuze hervormer uit de tweede helft van de 19e eeuw in Brits-Indië (India). Swami Dayanand, een eminente Sanskrietgeleerde, had een strijdbersmentaliteit en verkondigde radicale correcties m.b.t. de erfelijke játi-maatschappij en het brahmaanse hindoeïsme, dat hij als een misvorming van het Vedische árya dharma beschouwde. Hoewel de invloed van Dayanand, vooral van zijn academisch opgeleide naaste medewerkers en volgelingen op het sociaal-politieke vlak relatief groot was, bleef het aantal aanhangers van de in 1875 opgerichte Arya Samaj in India zeer beperkt. Zij telde de meeste aanhangers in de deelstaten Punjab, Gujarat en Uttar Pradesh. Hans Raj (docent), Lala Lajpat Rai (medicus) en Swami Shradhanand (jurist) hebben hun hervormingsactiviteiten met hun leven moeten bekopen. Zij werden lafhartig vermoord, anderen werden door de koloniale overheid langdurig opgesloten en/of verbannen, zoals Bhai Parmanand, die indirect aan de wieg van de Surinaamse árya samájbeweging heeft gestaan. De jurist Swami Agnivesh zet al ruim 40 jaar de oude árya samáji hervormingstraditie voort. Hij schuwt geen enkel debat en discussie.

Lees verder

Bris Mahabier

Bris Mahabier werd in 1941 aan de Magentaweg, in de volksmond Kofrolá of Kofroláboiti genoemd, in het district Wanica in Suriname geboren. Hij begon zijn onderwijsloopbaan als ‘vierde rang’ onderwijzer in oktober 1961 in Bakkie in Commewijne. Na een detacheringsperiode van twee jaar keerde hij in september 1963 terug naar Wanica. Hij slaagde in Paramaribo voor de onderwijzersakte nieuwe stijl in 1967 en de hoofdonderwijzersakte (een driejarige hbo-opleiding) in 1969 met een cijfergemiddelde van acht. Hij was als leraar werkzaam op o.a. de openbare school van de Helena Christinaweg in Wanica en de Shri Vishnumuloschool in Paramaribo. Vanaf augustus 1972 woont Bris Mahabier in Den Haag. Aan de Universiteit van Amsterdam studeerde hij geografie MO-B en sociale geografie en aan de Universiteit van Utrecht slaagde hij cum laude voor het examen culturele antropologie met twee extra bijvakken. Vanaf 1973 was hij als docent werkzaam in het voortgezet onderwijs in Rijswijk, twee jaar als promotieonderzoeker aan de Universiteit van Utrecht en van 1990 tot en 2004 op de Haagse Hogeschool, studierichting pabo. In augustus 2004 ging hij met pensioen, na 42 jaar in het onderwijs gewerkt te hebben. Nu schrijft hij columns voor het Sarnámihuis over zijn herinneringen aan vroeger.

Lees verder

Sarnámihuis brengt Prof. C.K. Raju naar Nederland

Het Sarnámihuis heeft via haar internationale netwerken de mogelijkheid om een vooraanstaande Indiase geleerde naar Nederland te halen voor een lezing over de bijdrage van de Indiase beschaving aan wetenschap, filosofie en cultuur. Prof. C.K. Raju is een wiskundige, filosoof en natuurwetenschapper. Hij is verbonden aan het Centre for Studies in Civilizations in New Delhi. Raju was nauw betrokken geweest bij de bouw van de eerste Indiase supercomputer genaamd PARAM. Hij is een criticus van Albert Einstein en een vooraanstaande wiskundige die grote bijdragen heeft geleverd aan het dekoloniseren van wiskunde. Op woensdagavond 22 maart aanvang 19.30 zal Raju een lezing houden in Den Haag over de bijdrage van de Indiase beschaving aan wetenschap, filosofie en cultuur. De locatie wordt nog bekend gemaakt.

Lees verder

Nieuwe editie taalcursus Sarnámi

Vanaf 6 maart start het Sarnámihuis met een nieuwe cursus Leer Sarnámi in 12 weken. De cursus wordt online gegeven. Gedurende drie maanden leer je de basisbeginselen van grammatica, spelling, woordenschat, zinsconstructie, spreekvaardigheid (conversatie), luistervaardigheid en schrijfvaardigheid.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 25: De appel valt wel ver van de stam

Ik vraag aan Sandra of er in die tijd ook iets droevigs is geweest. Zij antwoordt: “Ik vond het wel erg als ik om mijn donkere huidskleur werd genegeerd. Het Zusje van mijn moeder kreeg bijvoorbeeld uitsluitend complimenten over haar uiterlijk en ik geen. Zij was een tintje lichter, verder leken we op elkaar. De tantes uit de stad hadden er ook een handje van om mijn zusjes die een maar een beetje lichter dan mij waren, aan te halen, mij niet. Er is zelfs over mij gevraagd of ik wel in het juiste gezin zat. Een tante met een zoon die dezelfde huidskleur had als de mijne, zocht voor hem een lichtkleurige bruid. Dit alles leidde er toe dat ik een minderwaardigheidscomplex had ontwikkeld. Ik heb vroeger nooit geloofd dat iemand mij mooi zou kunnen vinden. Momenteel ken ik een vrouw in ons buurthuis, die openlijk zegt dat ze donkerbruine mensen maar niets vindt. In de Nederlandse cultuur is het niet veel anders. Ik mag mij dubbel bewijzen om een keer erkenning te krijgen.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 5: Mohandas K. Gandhi in Zuid Afrika, een etnische mahátmá?

De 78-jarige Mahatma Gandhi werd in Delhi, de hoofdstad van India, op 30 januari 1948 doodgeschoten. Hij was vanaf 1915 – 1947 de onbetwiste hindoeleider van de onafhankelijkheidsbeweging van India. Gandhi, een orthodoxe hindoe, had op die dag net zijn reguliere Ishwar-práthná (gebed) beëindigd. Wat vaststaat, is dat zijn God hem niet geïnformeerd heeft over de op handen zijnde moordaanslag. Dit is zijn God kwalijk te nemen! Was dat wel gebeurd, dan had Gandhi waarschijnlijk toch zijn lot tegemoet getreden met als verklaring, dat de karma-uitwerking zijn verloop moet hebben. Gandhi kon zijn God aanvoelen. Immers, in 1993 schreef hij:’… ik voel dat God mij voor de praktijk van satyagraha voorbereidde.’ Nathuram Godse, een brahmaanse journalist uit de deelstaat Maharastra, vuurde drie fatale revolverschoten op hem af. Het leven van een markante persoonlijkheid, die vier decennialang de politieke ontwikkeling van India op een bijzondere, eigen manier had gedomineerd, eindigde abrupt.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 1: Een woelig politiek jaar

2016 was een woelig jaar. Veel oorlogsgeweld en aanslagen. De oorlog in Syrië en Irak, miljoenen mensen op drift. Ook veel geweld en onrecht door enkele onzer bondgenoten en met onze actieve dan wel stilzwijgende steun, zoals voor de genocide in Yemen door een coalitie o.l.v. Saoedi Arabië en de verdrijving van Palestijnen van hun land door Israël. Dichter bij huis hebben wij veel aanslagen moeten verduren. De zware bomaanslag in Zaventhem, de vrachtwagen die inreed op een menigte in Nice, de vrachtwagen die inreed op een kerstmarkt in Berlijn enz. Telkens talrijke slachtoffers, waaronder veel kinderen. We moeten nog een succesvolle formule vinden over hoe om te gaan met radicalisering van veel jongeren met een moslimachtergrond. Een deel van de oplossing zal gevonden moeten worden door het geven van perspectief aan hen in onze samenleving. We zullen meer oog moeten hebben voor discriminatie en uitsluiting en daar adequate maatregelen op moeten bedenken. We moeten ook actief volgen wat in sommige moskeeën aan haat wordt gepredikt. Ook de grote moslimgemeenschap vindt het belangrijk dat deze rotte appelen worden opgespoord en verwijderd.

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 4: Kraboementaliteit

Mijn vader houdt van vissen. Eén van die keren was hij gaan vissen en kwam thuis met verse vis en … jutezakken met levende krabben. Kraboes noemen we ze op z’n Surinaams. Hij pakte een grote ton, zette deze onder het huis – ja, dit was in Suriname – en deed al de kraboes erin. Ik was toen nog klein en hij zei aan mij dat ik op de trap moest blijven en moest roepen als het één van de krabben bijna lukte om over de rand te klimmen, terwijl hij ondertussen aan de slag ging met de verse vis. Ook zei hij dat ik vooral niet achter de krab aan moest gaan, als die al ontsnapt was, omdat die me anders met zijn scharen te lijf zou gaan.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 8: Het begrip Paturiyá en londá of londawá ke nác nader belicht

De betekenis van ‘Paturiyá’. Er bestaan verschillende betekenissen met betrekking tot het begrip ‘Paturiyá’, soms door foutieve interpretaties, soms door goede. Om een goede uitspraak te doen in dit specifiek geval en met betrekking tot de betekenis van het begrip ‘Paturiyá’, is noodzakelijk om o.a. historisch na te gaan vanwaar dit begrip enerzijds afkomstig is en anderzijds zal er een goede reconstructie gemaakt moeten worden van o.a. de sociale structuur van de verschillende ‘Paturiyá’ samenlevingen, hetwelk een diepgaand onderzoek behoeft. Echter, we kunnen enige informatie hieromtrent halen uit o.a. de sociale structuur van de gemeenschap, maar meer nog uit de rollen die de leden van de verschillende gezinnen uit die gemeenschap destijds vervulden uit hun handelen. Om dit te doen hebben wij wel een aangrijpingspunt, te weten: de ‘Paturiyá’ dorpen uit de streken Uttar – en de Madhya Pradesh in India. Wat wel bekend is, dat er veel dorpen of plaatsen bekend stonden of nog steeds bekend staan onder de naam ‘Paturiyá (-village).

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 25: De boze hindoestaan!

Ik zie hem elke ochtend binnenkomen waggelen met zijn onafscheidelijke kwaliteitskrant “Metro” onder zijn armen. Hij spelt de krant uit, in kantoortijd. Meestal ga ik demonstratief naast hem staan en dan vraag ik aan hem of ik mijn horoscoop mag lezen. “Je gelooft toch niet in die onzin hé Amar” . “ Maar gekke Henkie jij gelooft toch alles wat er in die krant staat “ riposteer ik. Volgens gekke Henk deugt er werkelijk niets aan Nederland en alles is de schuld van de politiek. De pensioenen verdampen, politici zijn potverteerders, de gezondheidszorg is een chaos, bankiers zijn graaiers. De hele maatschappij krijgt een veeg uit de pan. Ook de buitenlanders natuurlijk, maar mij vindt hij een alleraardigste peer, want ik ben geen buitenlander. Immers, Suriname was onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden. Hij gaat bij de komende verkiezingen voor de Tweede Kamer niet stemmen en als hij gaat stemmen dan op de PVV. Hij is zo’n typische boze witte man. Maar ik kwam ook de boze hindoestaan tegen.

Lees verder

Pravini Baboeram: Populariteit of Principes?

Er komt een moment in het leven dat je voor een keuze wordt gesteld. Die keuze gaat over een belangrijke kans voor jouw carrière. Een carrière waar je hard voor hebt gewerkt en waar je veel opofferingen voor hebt gebracht. Er is alleen één probleem, die belangrijke kans botst met jouw principes. Jouw morele kompas, jouw persoonlijke waarden, wijzen een andere kant op dan de koers van die nieuwe kans. Professioneel kan het veel opleveren, maar de vraag is of je jezelf als persoon dan nog in de spiegel kunt aankijken. Neem het dilemma van Hindostaanse artiesten. Velen worstelen met het bereiken van een mainstream publiek buiten de Hindostaanse gemeenschap. Iedere kans die je krijgt om dat publiek te bereiken is dus een kans om te overwegen. Zelfs als die kans voor jou als artiest lijnrecht ingaat tegen jouw waarden als persoon. Stel je voor dat Geert Wilders de verkiezingen wint en vraagt of je wilt optreden na zijn overwinningsspeech dat wordt uitgezonden op landelijke televisie. Wat zou je doen?

Lees verder

Comité Tetary Moet Opstaan

Naar aanleiding van de discussie rondom het borstbeeld van Barnet Lyon en de roep om een borstbeeld voor Tetary te realiseren, is het Comité Tetary Moet Opstaan opgericht: “Vele nakomelingen van de Hindostaanse contractarbeiders zijn onbekend van de offers die hun grootouders hebben gebracht. Zij hebben gevochten voor hun rechten en vrijheden van hun nakomelingen. Tot op de dag van vandaag zijn deze helden en heldinnen onbekend in de Surinaamse en Nederlandse geschiedenis. Hun verhaal en erkenning ontbreekt in de geschiedenisboeken en in de samenleving. (…) Deze campagne heeft als doel om het borstbeeld van George Henry Barnet Lyon te vervangen door een borstbeeld van Janey Tetary. Het huidige beeld dat in 1908 werd opgericht voor de kolonisator die verantwoordelijk was voor de dood van Hindostaanse verzetsstrijders dient plaats te maken voor een gezicht symbool staat voor de moed en offers die onze voorouders hebben gebracht. Daarom zeggen wij: Barnet Lyon moet vallen, Tetary moet opstaan.”

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 4: Gewelddadigheid en pacificatie in Kofrolá, deel 2

Bij fysiek geweld wordt er van eigen lichaamskracht gebruik gemaakt om een ander zijn wil op te leggen of iets te vergelden, bijv. door het toedienen van klappen en vuistslagen. In Magenta, maar ook in andere boiti’s (wegdorpen), bleef het – helaas – niet alleen bij klappen en vuistslagen. Bij vechtpartijen werd er ook gebruik gemaakt van stokken (láthi”s) en scherpe voorwerpen, zoals keukenmessen, houwers (kapmessen) en landbouwgereedschappen. Dit geweld kan individueel, maar ook in vereniging met verwanten gebruikt worden. Bij fysieke gewelddadigheid gaat het dus om schending van de lichaamsintegriteit van een ander, van een medemens. De geweldpleger neemt het recht in eigen handen. Hierdoor overschrijdt hij een gemeenschappelijke afspraak, een maatschappelijke norm, die geformaliseerd is.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 24: Fatiema: “Als een ster naast de sterren”

Ik ben geboren en getogen in een joint- family. Mijn vader was de oudste van zeven kinderen, hij had een houtzaagmolen, zijn vader (mijn dada) was een beetje ziek. Dada(=grootvader) bezat percelen op het platte land die hij verhuurde, daar is lang geleden ook een straat naar hem vernoemd. Naderhand is hij dichterbij de stad gaan wonen met alle kinderen. Hij is zesenzeventig geworden. Van hem mochten we geen Sranang Tongo praten, wel Nederlands en Hindostaans. Hij maakte iedere keer een opmerking erover. Zijn protesten hebben niet veel uitgehaald ook al fungeerde hij als hoofd van het gezin. We woonden tussen de creolen, zaten met hen op school en speelden met elkaar, meer niet. Met betrekking tot de vrouw was zijn motto: “een man mag geen vrouw slaan, zij heeft het recht om niet geslagen te worden”.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 24: Its the culture stupid – Doksá moeheid

De Brexit met “take back control”, de overwinning van Trump met “America first”, het hoge aantal zetels in de peilingen voor de PVV met “ons Nederland” en het spook van het populisme in heel Europa hebben één ding gemeen: het gevoel van verlies van de culturele identiteit ( gewoontes en tradities). De tsunami van vluchtelingen – let wel ze gebruiken vaak woorden, die afkomstig zijn van grote natuurrampen en met name woorden die te maken hebben met water. U verzuipt letterlijk door de vluchtelingenstroom. Als je ook kijkt naar de namen van huidige politieke partijen dan zie je ook een bepaalde lijn, namelijk uitsluiting. Wakker Nederland, Voor Nederland, Ik hou van Holland. Statutair zal het allemaal wel kloppen, maar ik kan niet ontkennen dat er een gevoel van uitsluiting mij wel bekruipt.

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 3: What’s your story?

Elk jaar krijgen we 365 bladzijden. Ok, soms krijgen we er 366, zoals in 2016. En dat is, als het je gegund is om alle bladzijden om te mogen slaan. Prince en George Michael kregen namelijk een aanzienlijk aantal minder bladzijden dit jaar en met hen een paar minder bekende, maar daarom niet minder belangrijke mensen. Ik besefte ineens dat je Fidie (Surinaamse uitdrukking voor de dood) niet kunt omkopen. Dus wat doen wij met de bladzijden die aan ons gegeven zijn? Als ik met een column begin, dan heb ik een mooie schone bladzijde. Tegen de tijd dat ik bijna klaar ben met mijn verhaal, zitten er overal stukken geknipt en geplakt, gekleurd en doorgestreept. Zo ziet ons jaar er ook vaak uit. Met ups-and-downs. Sommige bladzijden zien er wilder uit dan anderen en dat soms voor langere periode.

Lees verder

Column Bris Mahabier en Naushad Boedhoe – Aflevering 3: Betekenis van Nauyuga voor het verdere leven en carrière

In dit hoofdstuk zal in kort bestek worden geschetst wat de betekenis van de vereniging Nauyuga is geweest in het verdere leven en de carrièreontwikkeling van haar oud-leden. Wat hebben oud-leden in Nauyuga geleerd, hoe hebben de in verenigingsverband opgedane kennis en vaardigheden een rol gespeeld in hun leven en carrière en welke vriendschappen en andere relaties heeft Nauyuga opgeleverd? Er is een schriftelijke enquête uitgestuurd en 14 (oud-)leden hebben deze ingevuld. Dit artikel is grotendeels gebaseerd op de reacties van deze 14 respondenten, waarvan vier personen bij de oprichting van Nauyuga betrokken waren. De meeste van deze respondenten vertrokken met een studiebeurs naar Nederland om met succes een universitaire studie te volgen. Een paar van hen deden zelfs twee studies.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 23: Bidjawatie: “Geld maakt gelukkig”

Bidja en ik ontmoetten elkaar op een buurtfeest waar zij vrijwillig aan de weg aan het timmeren was. We spreken af en ik geef haar het woord: Na mijn recente pensionering ben ik blijven zorgen voor mensen die dat nodig hebben, ik heb het veel te druk. Mijn ouders hebben dertien kinderen gekregen, op nummer tien sta ik. Grootouders heb ik nooit gekend ze waren al overleden toen ik opgroeide. Ik ben geboren in de omgeving van Duisburg op een perceel van vier ketting dat mijn vader te klein vond. Omdat hij behoefte had aan meer ruimte, verhuisden we naar een plantage van dertien hectare. Hier werd een groot bos door het hele gezin open gekapt. Van het hout maakten we houtskool volgens het ” Bhatha”- systeem. In dat geval werd het hout op elkaar gestapeld en onder de grond met aarde bedolven. Het werd dan zodanig in brand gestoken dat het langzaam smeulde waardoor er houtskool overbleef.

Lees verder