Hindostaanse Vrouwendag: Levens van Vreugde & Verdriet

Reacties zijn gesloten

SebierenFront200Op 22 mei presenteerde Sebieren Hassenmahomed haar boek Verhalen van Vreugde & Verdriet en werden vrouwen uitgenodigd hun eigen levensverhalen te delen in herkenbare columns, grappige improvisatie presentaties, inspirerende liederen en mooie schilderijen. Sebieren Hassenmahomed heeft veel Hindostaanse vrouwen geïnterviewd over hun leven. Ze heeft verhalen verzameld die een indringende kijk geven in levens die getekend worden door intense vreugde en verdriet. De vrouwen vertellen openhartig over hun jeugd, ouders, liefde, geloof, seksualiteit, kinderen, onderwijs, huwelijk, schoonfamilie, werk, gezinsleven, migratie en wonen in Nederland. Sommige verhalen zijn verdrietig, andere humoristisch en weer andere ironisch en sarcastisch. Tijdens de vrouwendag namen de vrouwen uit het publiek deel aan verschillende workshops.

Datum: Zondag 22 mei 2016
Tijd: 13.00-18.00
Locatie: Theater De Vaillant
Adres: Hobbemastraat 120, Den Haag

Foto’s: Mirjam Tuinenburg

Impressie Schilderijen

Impressie Workshopverhalen

Hier volgen drie verhalen van deelnemers die geschreven zijn tijdens de workshop die Shantie Singh gaf op de Hindostaanse vrouwendag.

Identiteit – Meriam Juthan

Jathan

Moederdag 2016 – Joan Elbers Tjok-A-Sang

Zondag 8 mei het is nog vroeg,

maar ik lig nu al wakker

Wat deze dag ook brengen mag,

ik laat me gewoon verrassen

Traag loop ‘k naar beneden

en pak mijn Smart Phone

Ja hoor, het eerste berichtje:

HAPPY MOTHERSDAY!

Hou van je, tot dinsdag

dat was Steven mijn oudste zoon

Hoezo tot dinsdag,

Komt hij vandaag dan niet?

Nou ja, we zullen het zien

Ik ben zo in gedachte en heb niet in de gaten,

dat ondertussen mijn jongste zoon naast mij staat:

Mams gefeliciteerd, maar wat ben je vroeg beneden

Zou net je ontbijtje maken, maar je bent nu al op

Je mag nu dus weer naar boven

Na luttele uren, ik hoor de voordeur opengaan

het is Mervyn, mijn middelste zoon

Met een grote bos prachtige bloemen

2 dikke kussen en hij moet weer gaan,

helaas andere verplichtingen roepen.

Rudie Niamat naar aanleiding van de boekpresentatie van Sebieren Hassenamahomed

Ik heb eens het boek van mevrouw Dr. Karen Armstrong, een internationaal bekende religiehistorica, gelezen, waarvan de inhoud mij heel erg heeft geboeid en welk de titel draagt van “the Charter for Compassion”. Zij vertelt hierin, dat na een globaal onderzoek onder de mensen, (mondiaal gezien) zij tot de conclusie is gekomen, dat de ellende waarin de mensheid zich bevindt, zijn oorzaak vindt in het feit, dat de moraal in de mens totaal weg is. Zij probeert met haar boek ter zake, de verloren moraal in de mens terug te krijgen en daardoor de ellendige situatie onder de mens te veranderen.

Zij benadrukte in haar boek, dat compassie niet verward moet worden met medelijden, waar vaak iets neerbuigends in doorklinkt. Compassie, mededogen, – gaat zij verder – is veel meer het vermogen om het gezichtspunt van een ander, in te nemen.
In feite, – zegt ze – is dat al in de gulden regel verwoord, die in alle belangrijke spirituele tradities een plek heeft en waar onze eigen koningin, (van Engeland bedoelt ze) onlangs nog op wees, “Wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet”, of
“Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden”.