10-delige serie Calcutta Brieven te raadplegen in het Nationaal Archief Nederland en Suriname

Onlangs heeft het Nationaal Archief Nederland de 10 delige serie aan haar collectie toegevoegd. Voor de mensen die de populaire uitgaven in hun bezit hebben, en de namen van hun familie daarin hebben teruggevonden, is nu de mogelijkheid om in het NA de delen in te kijken en op te zoeken of er nieuwe informatie is opgenomen bij de gegevens van hun familie. Het kan zijn dat er formulieren van geldovermakingen zijn, of correspondentie over de familie tussen de autoriteiten in Suriname, India of Guyana.

Lees verder

Bris Mahabier: Sarju Sukraj van Magentaweg en Abrabroki, een succesvolle Hindoestaanse immigrant (deel 2)

De kalkattiyá Sarju Sukraj, die decennialang hoofdzakelijk in de rijstteelt actief was, had een frappante bijnaam: Dalál Bábá. Dalál is het Hindiwoord voor het beroep van makelaar. Het merendeel van zijn buurtgenoten en zijn kennissen noemden hem Dalál Bábá. Misschien verkreeg hij zijn bijnaam Dalál omdat hij incidenteel bemiddelde bij geldlening, koop en verkoop van landbouwgronden en bouwpercelen in Paramaribo en elders. Het kan zijn, dat zijn bemiddelende rol als een informele makelaar niet door iedereen gunstig is gewaardeerd omdat hij soms geen succes had. Zijn reputatie als bemiddelaar, als dalál, liep hierdoor enige averij op en verkreeg hij zijn bijnaam met een minder positieve connotatie. De toevoeging Bábá was meer uit beleefdheid: bábá is de respectvolle aanspreekterm voor oudere Hindoestaanse mannen.

Lees verder

Kavish Sewnadan: ‘De jongeren van tegenwoordig’

Tijdens discussieprogramma’s op Hindostaanse radiozenders in Nederland komen regelmatig Hindostaanse ouderen aan het woord die, zo schat ik in, geboren zijn in de jaren ’50 en ’60. Sommige van deze ouderen beweren dat zij zich in hun jongere jaren (en nadat ze een gezin hadden gesticht) keurig gedroegen, de normen en waarden van hun cultuur en religie tot op de letter naleefden en dat de Hindostaanse samenleving destijds keurig functioneerde. Kortom, ze waren allemaal zogenoemde ‘modelburgers’. De huidige generatie Hindostaanse jongeren, zo vinden zij, beschikt niet meer over de correcte normen en waarden, is brutaal, heeft geen respect voor de ouderen en is te verwesterd. Maar waren deze ouderen in hun jongere jaren wel zo braaf en ‘correct’? En was er werkelijk geen vuiltje aan de lucht? Ik betwijfel het…

Lees verder

Santoecha Rangai: 26 jaar en borstkanker – iets wat je niet verwacht (deel 2)

‘Ook al moesten we nog een week op de officiële uitslag wachten, hij wilde mij niet naar huis laten vertrekken in de veronderstelling dat er niets aan de hand was’. De arts liet dus al doorschemeren dat ik over een week geen leuk nieuws te horen zou krijgen. Dat was zo’n beetje het laatste wat hij zei, voordat hij met een gebogen hoofd de ruimte verliet. Samen met mijn vriend en een verpleegster bleef ik zitten. De verpleegster had al die tijd weinig gezegd. Ik begreep haar meerwaarde ook niet helemaal. Toen begon ze ook nog eens hardop te snikken. Razendsnel ging ik bij mezelf na, waarom deze vrouw aan het huilen was. Ik kon maar twee redenen bedenken. Of ze had ruzie met haar vriend en was daar emotioneel om, of ik had iets verkeerds gedaan waardoor ze huilde.

Lees verder

Amar K. Soekhlal: All-inclusive vakantie

Mijn dochter belde mij op en vroeg: ”Pa heb je sardien en nog roti van phuwá”. Ik zei: ”Ja beti. Kom je eten?”. Ze antwoordde: ”Ja, ik kom zondag langs. Voor een dál-bhari roti met sardien kan je in elk geval mij ’s-nachts wakker maken. Toen de kinderen klein waren en nog thuis woonden aten wij elke zondagochtend roti met sardien. Een kopje thee ontbrak natuurlijk niet. Ze vroeg ook nadrukkelijk naar roti van haar phuwá. Volgens mijn kinderen is dat home made: de roti is niet te groot en goed gevuld met gekruide dál.

Lees verder

Bris Mahabier: Sarju Sukraj van Magentaweg en Abrabroki, een succesvolle Hindoestaanse immigrant (Deel 1)

Dit biografisch artikel handelt over het leven, i.h.b. over het economische succes van Sukhraj Sarju, de grootvader van o.a. pandit-zanger Salikram Ramawadh (1933-2013) van Magenta- en Nieuw-Weergevondenweg (in Wanica, Suriname). In 1932 koos deze immigrant zijn achternaam Sarju als zijn voornaam en zijn oude voornaam Sukraj als familienaam. Voortaan heette hij officieel Sarju Sukraj. Bij deze twee namen valt de transcriptie op. Die wijkt af van wat in Suriname in die tijd gebruikelijk was. Van deze analfabete Hindoestaanse ex-contractarbeider, een kantráki, mag gezegd worden, dat hij in economische zin een ‘aardig’ succesvolle immigrant was.

Lees verder

Tweede druk van Radjinder Bhagwanbali: De tot koeliegemaakten

Het boek van dr. Drs. Radjinder Bhagwanbali “De tot koeliegemaakten” is een groot succes geworden. Het boek is binnen een jaar uitverkocht. Er is een tweede druk uitgekomen. Bhagwanbali laat zien dat in tegenstelling tot de gangbare geschiedschrijving, die substituut slavernij portretteert als een vorm van vrije arbeid, Hindostanen in dat systeem onderworpen waren aan grote beperkingen in hun vrijheid. Hij beschrijft de werving in India, het transport naar Suriname, de huisvesting, de arbeidsomstandigheden, de algemene levensomstandigheden en de onmenselijke straffen (zweepslagen waren heel gewoon). Die beschrijving toont aan dat contractarbeid een vorm was van mensonterende substituut slavernij in plaats van vrije arbeid.

Lees verder

Santoecha Rangai: 26 jaar en borstkanker – iets wat je niet verwacht

Op mijn 26ste kreeg ik van een arts in het ziekenhuis te horen dat ik borstkanker had. Een maand ervoor was ik naar een huisarts in Antwerpen geweest. Samen met haar collega kneedde ze minutenlang mijn borst en kwam tot de conclusie dat het geen kanker kon zijn. Want ik had pijn en volgens haar deed kanker geen pijn. Ik liet de pijn voor wat het was. Zoals velen geloofde ik dat als iets uit zichzelf kwam, het vanzelf zou weggaan. Maar de pijn bleef. Toen ik toevallig een maand later bij mijn eigen huisarts in Nederland zat, wees mijn vriend haar op mijn ene borst. Omdat hij mijn borsten vanuit een andere hoek ziet dan ik, was het hem opgevallen dat mijn tepel aan het vervormen was. Hij was van mening dat ik me te snel had laten afschepen door de huisarts in België en drong aan bij de huisarts in Nederland om mijn borst te bekijken. Hij wist dat ik er nooit uit mezelf over zou beginnen.

Lees verder

Slotreflecties Indian History Month 2022

Indian History Month 2022 zit erop! Het was weer een bijzondere maand vol activiteiten, nieuwe inzichten en verrijkende ervaringen. Met grote dank aan Hindostaans & Queer die dit jaar de uitvoering op zich nam in het kader van het thema #PRIDE. Ter afsluiting van Indian History Month delen de bestuursleden van Hindostaans & Queer hun ervaring van queer en Hindostaans zijn en op welke manier geschiedenis hierin een rol heeft gespeeld.

Lees verder

Bris Mahabier: Misvattingen over Hindoestaanse immigranten, casus Magentaweg

Dit artikel is een uitwerking van mijn sociaalhistorische inleiding in het kader van de Hindoestaanse immigratieherdenking in het Eekta-gebouw in Den Haag op 4 juni 2022. Het is wenselijk om eerst enkele onderbelichte aspecten van de geschiedenis van de Hindoestaanse immigranten in Suriname summier te benadrukken. Feiten waarvan ik vermoed, dat die van moderne geschiedschrijvers van de Hindoestaanse immigratie onvoldoende aandacht hebben gekregen. Op het microniveau, d.w.z. op het niveau van de Magentaweg, zullen er feiten gememoreerd en immigranten beknopt beschreven worden. Hiermee wordt getracht de eenzijdige beeldvorming van grote armoede onder de kalkattiyá’s, de Hindoestaanse immigranten in Suriname, die recentelijk door enkelingen disproportioneel benadrukt wordt, een krasje te bezorgen. Mijn pretentie is om te kijken, of bepaalde generaliserende uitspraken van enkele geschiedkundigen wel kloppen op het microniveau, dat wil zeggen ‘toegepast’ op de kalkattiyá’s van de Magentaweg.

Lees verder

Prof. dr. Ruben Gowricharn: ‘En de Moslims maken veel kinderen!’

Vóór de uitbraak van corona hoorde ik een Hindostaanse academicus in Suriname het anti-moslimbeleid van de Modiregering verdedigen met het argument ‘de Moslims maken veel kinderen’. Ik was op dat moment zo perplex van het onzingehalte, dat ik niet wist hoe te reageren. De man suggereerde dat Moslims veel kinderen maakten om de Hindoes qua bevolkingsaantal te overvleugelen. Vorig jaar vertelde ik dit verhaal aan enkele Hindostaanse vrijwilligers in een mandir in Zoetermeer. ‘Die man deed alsof Moslims elke avond seks hebben met de intentie om als religieuze groep straks even groot of nog groter te zijn dan de rest van de Indiase bevolking’, vertelde ik in al m’n naïviteit. Waarop één van de aanwezigen, een lid van een bekende brahmaanse familie, in alle ernst verklaarde: ‘Dat doen ze ook, ik weet het zeker!’ En weer was ik met stomheid geslagen.

Lees verder

Amar K. Soekhlal: Faiz Ramjankhan

Een samenleving, een gemeenschap heeft voorbeeldfiguren nodig. Deze voorbeeldfiguren kunnen anderen inspireren om hetzelfde pad te volgen of ze kunnen een steun zijn bij tegenslagen, maar zij kunnen ook de weg wijzen naar een zingevend leven. Op 5 juni 2022 herdenken en vieren wij – de nazaten – de aankomst van de eerste Indiase immigranten in Suriname, nu 149 jaar geleden. Een van de nazaten is Faiz Ramjankhan, cardio-thoracaal chirurg die als eerste een kunsthartimplantatie in Nederland heeft uitgevoerd. Een prestatie van wereldformaat en die de Surinaamse gemeenschap met trots vervult.

Lees verder

Lastiggevallen worden omdat je je uitspreekt

Een tijdje geleden besloot ik naar de Indiase film ‘Kashmir Files’ te gaan. De film gaat over de uitdrijving van pandits uit Kashmir in de jaren ’90. Volgens het narratief dat de filmmaker schetst zouden Kashmiri moslims achter de uitdrijving van de pandits zitten. In Indiase bioscopen heeft de film voor veel ophef gezorgd; beelden die online zijn verschenen tonen mannen die het bioscoop publiek aan spreken en oproepen om moslims aan te vallen. In de bioscoop aangekomen, postte ik een story op mijn Instagram profiel waarin ik vermeldde dat ik de film als aanleiding zou gebruiken om het onderwerp islamofobie in de Surinaams-Hindostaanse gemeenschap aan te snijden. Hier zou ik dan een column over schrijven. Blijkbaar had ik met deze boodschap een gevoelige snaar bij sommigen geraakt. Want ik kreeg al boze berichtjes van onbekenden binnen, toen ik nog in de bioscoop zat. Ik had het artikel dus nog niet eens geschreven!

Lees verder

Sjarda Joemai: Waarom ik mediteer in het dagelijks leven!

Mijn naam is Sjarda Joemai geboren in Suriname, de roots van mijn voorouders liggen in India en ik ben vanaf me 6e opgegroeid in Nederland. Vanuit mijn roots ben ik geïnteresseerd geraakt in de Buddhistische meditatie en de Mindful Based Stress Reduction (MBSR) die de  Amerikaan Jon Kabat Zinn ontwikkeld is. Het Buddhisme ervaar ik als een grote rijkdom en wijsheid vanuit India en dit geeft mijn Indiase achtergrond een grote draagkracht in een Westerse-Witte Maatschappij. Ook heeft het me leren omgaan met Sukha (levensvreugde) en Dukkha (lijden/ontevredenheid).

Lees verder

Presentatie Calcuttabrieven

Op zaterdag 4 juni vond in samenwerking met VAHON Hindoebasisschool de presentatie plaats van de Calcuttabrieven: een mijlpaal in de Hindostaanse geschiedschrijving. Het programma begon met 1 minuut stilte ter herdenking van onze voorouders. Daarna volgden een toespraak van Amar Soekhlal, voorzitter van het Sarnámihuis, en Soelinpersad Biharie, directeur van VAHON Hindoebasisschool. Het publiek werd daarna uitgenodigd om mee te doen aan een interactieve geschiedenisquiz om hun kennis te testen van Hindostaanse geschiedenis. Vervolgens nam Sandew Hira, de samensteller van de Calcuttabrieven, het publiek mee in de totstandkoming van het project en indrukwekkende verhalen die in de brieven naar boven zijn gekomen. Ook deelden Wedica Premchand, Rishma Khubsing en Anima Jhagroe-Ruissen een hedendaags perspectief op de brieven van toen. De presentatie eindigde met een overhandiging van de encyclopedie aan Amar Soekhlal, Soelinpersad Biharie en Akbal Mohamed.

Lees verder

Hindostaans leven en leed in historisch perspectief

In de maand juni worden traditioneel in diverse steden in Nederland activiteiten georganiseerd i.v.m. met de Hindostaanse diaspora. Dit jaar organiseert werkgroep Ashna in Arnhem op 18 juni a.s. in samenwerking met het Sarnámihuis een avond die in het teken staat van leven en leed in deze diaspora. Vertrek naar een ander land voor een betere toekomst gaat immers niet altijd gepaard met een probleemloos leven of geluk.

Lees verder

Toespraak Tanya Sitaram

Op 4 juni vond in Suriname en in Nederland de presentatie van de Calcuttabrieven plaats. Sandew Hira en Tanya Siataram zijn de samenstellers van de publicaties. Dit is de inleiding van Tanya Sitaram in Suriname bij de overhandiging aan de minister van economische zaken, mw. drs. Kuldipsingh. Het is geschreven in de vorm van een brief aan haar parparadjie.

Lees verder

Tentoonstelling Calcuttabrieven

Van 7 juni t/m 27 augustus presenteert het Sarnámihuis in samenwerking met het Haags Gemeentearchief de indrukwekkende tentoonstelling De Calcutta Brieven in de posterwand van het Haags Gemeentearchief in het Atrium Den Haag. De opening zal worden gedaan door wethouder van Mobiliteit en Cultuur, Robert van Asten en voorzitter van het Sarnámihuis Amar Soekhlal.

Lees verder

Indian History Month

In juni 2022 viert het Sarnámihuis de zesde editie van Indian History Month. Omdat Indian History Month samenvalt met Pride Month heeft het Sarnámihuis voor dit jaar krachten gebundeld met Hindostaans & Queer en is het thema van dit jaar #PRIDE. Gedurende de hele maand juni worden op de social mediakanalen van het Sarnámihuis en Hindostaans & Queer dagelijks bijzondere queer perspectieven gedeeld uit het Hindostaanse heden en verleden. Het zullen perspectieven zijn die veelal onbekend zijn en niet terug te vinden zijn in de Nederlandse geschiedenisboeken of musea, maar een belangrijk onderdeel zijn van het Hindostaans cultureel erfgoed.

Lees verder

De Calcuttabrieven in “Iedereen Verlicht”

Het NTR programma Iedereen Verlicht heeft aandacht besteed aan de Calcuttabrieven. “De Calcuttabrieven, te vinden in het Nationaal Archief Suriname, vertellen de persoonlijke verhalen van de Hindostaanse contractarbeiders die 149 jaar geleden van India naar Suriname reisden. Deze brieven bevatten emotionele en pijnlijke verhalen en zijn nu gedigitaliseerd en verzameld in boeken. Zodat dit deel van de migratiegeschiedenis niet verloren gaat en bespreekbaar wordt gemaakt. Iedereen Verlicht is een programma van de NTR. Persoonlijke verhalen van mensen die zich, vaak geïnspireerd door het Hindoeïsme, spiritueel bezig houden met het verbeteren van zichzelf en de wereld.”

Lees verder

Prof. dr. Ruben Gowricharn: ‘De Mogols hebben Hindoes eeuwenlang onderdrukt’

De populairste rechtvaardiging van Hindutva aanhangers om moslims naar de marge te bezemen is dat de Mogols eeuwenlang Hindoes hebben onderdrukt. Daarom mogen Hindoes nu Moslims onderdrukken. Deze redenering heeft iets wraakzuchtigs en triomfantelijks, maar is op logische en historische gronden onjuist. In de vorige aflevering heb ik duidelijk gemaakt dat er in de Mogolperiode geen Hindoes bestonden zoals we die nu kennen. Het begrip Hindoe is door Engelsen gelanceerd als een verzamelnaam voor de vele religieuze gemeenschappen die in Zuidoost-Azië woonden en die eigen gebruiken en tradities bezaten. Ik wijs er ook op dat lang niet alle gemeenschappen – ook in het Mogolrijk – met elkaar verbonden waren, dus dat er niet één, maar verschillende gemeenschappen waren. Dat maakt het lastig om te beweren dat Mogols de Hindoebevolking heeft onderdrukt want er bestonden geen Hindoes zoals we die nu kennen.

Lees verder

Bris Mahabier: Etnocentrisme in de prechristelijke cultuur van India

Uit mijn netwerk merkten twee lezers van mijn vier recentelijk gepubliceerde artikelen over de ráchas (demonen) in het epos Rámayan en in het vroegere Rámliláspel in Hanna’s Lust in Wanica (in Suriname) op, dat negatieve opvattingen over ‘vreemde’ bevolkingsgroepen ook in andere culturen en ‘heilige’ boeken voorkomen. Hun opmerking is zeker juist. Dit kon ik zonder lang nadenken toegeven. Niet alleen in andere culturen van vroeger, maar ook in tegenwoordige. Zeker niet alleen in de door brahmanen gedomineerde hindoecultuur van India, maar ook in de westerse cultuur, bijv. in de Amerikaanse. In de VS ging het niet alleen om opvattingen in boeken, maar – helaas – ook om discriminatoir en racistisch gedrag in het alledaagse leven, waarvan vooral de Afro-Amerikanen te lijden hadden.

Lees verder

Logo Herdenking Hindostaanse Immigratie 140 tot en met 149

In het jaar 2013 werd door de regering van Suriname de Nationale Commissie Herdenking Jubileumjaar van 140 jaar Hindostaanse Immigratie, 150 jaar Keti Koti en 160 jaar Chinese Immigratie ingesteld. Zij hadden de taak om deze 3 herdenkingen nationaal te etaleren met culturele manifestaties op nationaal vlak. Kunstenaar Ranjan Akloe ontwierp in samenspraak met de Hindostaanse organisaties OHM en CUS het logo 140.

Lees verder

Laatste bericht: aanmeldingen 4 juni stopgezet vanwege overvolle boeking!

De afgelopen jaren heeft het publiek al kennis kunnen nemen van de Calcuttabrieven, een unieke bron voor de geschiedenis van Hindostanen die niet eerder ontsloten is geweest. Op 4 juni 2022 is het dan eindelijk zover. Dan wordt in het kader van 149 jaar Hindostaanse Immigratie de tiendelige encyclopedie van de Calcuttabrieven officieel gepresenteerd aan het publiek. De naam Calcutta-brieven staat voor het geheel van de correspondentie tussen autoriteiten in Suriname, India en Guyana over Hindostanen en hun familie in die landen tussen 1873 en 1946. Het bijzondere aan deze correspondentie is dat het de emoties blootlegt van mensen wier stem nooit gehoord is geworden. Het laat een deel van de koloniale geschiedenis zien waar niet vaak over geschreven wordt: de emotionele dimensie in de relatie tussen familieleden die vertrekken en zij die achterblijven.

Lees verder

Lezing Dr. Drs Radjinder Bhagwanbali 29 mei 2022 Den Haag

Dr. Drs. Radjinder Bhagwanbali is een expert op het gebied van de Hindostaanse geschiedenis. In 1996 publiceerde hij zijn dissertatie getiteld Contracten voor Suriname. Daarin behandelt hij het systeem van werving en misleiding in India. In 2010 kwam De nieuwe awatar van slavernij over de werk- en levensomstandigheden op de plantages in Suriname uit gevolgd door Tetary de koppige in 2011 over vijf grote opstanden tijdens de periode van Hindostaanse dwanarbeid. In 2021 publiceerde hij De tot koelie gemaakten.

Lees verder

Professor. Dr. Ruben Gowricharn: ‘The Mughals have invaded India’

The oppression of Muslims in present-day India, and increasingly in diaspora countries such as the Netherlands, is justified by historical arguments. One of the most common claims is that the Mughals invaded India and oppressed the Hindus for centuries. This statement assumes that the entire population was Hindu and that the Mughals were all Muslims. […]

Lees verder

Activiteiten herdenking en viering Hindostaanse immigratie

In mei en juni 2022 vinden verschillende bijeenkomsten plaats in het kader van de herdenking en viering van Hindostaanse immigratie waarbij het Sarnámihuis betrokken is. Zo vindt op zondag 29 mei een lezing plaats van Dr. Drs. Radjinder Bhagwanbali. Op zaterdag 4 juni vindt de presentatie van de Calcuttabrieven plaats in samenwerking met Vahon Hindoebasisschool. Daarnaast vinden op zondag 5 juni een bijeenkomst plaats in Museum Vlaardingen en op de Vahon Hindoebasisschool.

Lees verder

Prof. Dr. Ruben Gowricharn: ‘De Mogols zijn India binnen gevallen’

De verdrukking van Moslims in het huidige India, en steeds meer in de diasporalanden zoals Nederland, wordt gerechtvaardigd met historische argumenten. Een van de meest gehoorde beweringen is dat de Mogols India zijn binnengevallen en de Hindoes eeuwenlang hebben onderdrukt. Deze uitspraak veronderstelt dat de hele bevolking Hindoe was en dat de Mogols allemaal moslims waren. Daarmee is een complex historisch verschijnsel versimpeld tot een religieuze tegenstelling: Hindoes versus Moslims. Veel hedendaagse vijandigheid jegens Indiase Moslims vindt haar rechtvaardiging in deze bewering. Het is een historische aanklacht die aanzienlijk meer emoties oproept dan bijvoorbeeld de overheersing van India door de Engelsen. Alleen al aan dit verschil tussen de Engelsen en de Mogols is af te lezen dat het niet gaat om politieke en militaire overheersing, maar om een religieuze tegenstelling.

Lees verder

Prem Dihal: Nederland en India

India en Nederland, twee werelden ver van elkaar verwijderd zijn door de eeuwen heen meermalen met elkaar in contact gekomen. De eerste Nederlanders in India gingen op zoek naar lucratieve handel. Peper, nu verkrijgbaar in elke supermarkt, was in de tijd van de VOC een kostbaar goed. De eerste Indiërs die naar Nederland kwamen, hadden als contractarbeiders gewerkt op de plantages van Suriname. Na de Tweede Wereldoorlog volgden emigranten die rechtstreeks de oversteek van India naar Nederland maakten.

Lees verder

Rishma Khubsing: You may say i’m a dreamer, but I’m not the only one!

Het nummer ‘Imagine’ van John Lennon raakt mij telkens opnieuw, sinds de eerste keer dat ik het lied hoorde. Net als het gedicht ‘Wan Bon’ van de Surinaamse dichter Dobru. Ze raken mij diep in mijn hart en ziel. Het triggert een verlangen naar eenheid en een gevoel van saamhorigheid dat in mij leeft. Opgegroeid in een pandit familie werd spiritualiteit een rode draad door mijn leven. Ik ben mensen gaan zien als zielen, die allen als zonnestralen zijn vanuit een goddelijke bron. Vanuit deze visie zijn alle mensen gelijkwaardig, ongeacht huidskleur, religie, culturele afkomst of sociaal economische status.

Lees verder

Kavish Sewnandan: De Navratri-rage

Dit jaar vielen de vastenperiodes van christenen, moslims en hindoes met elkaar samen. Dit komt niet ieder jaar voor en dit zijn dan ook bijzondere dagen geweest. Ik merk echter dat de hindoegemeenschap, en dan met name de gemeenschap vanuit de sanathana dharma-stroming, zich steeds sterker wilt profileren op dit vlak. Er is namelijk een heuse Navratri-rage gaande waar de commercie handig op inspeelt. Het 10-dagen en 9 nachten vasten wordt steeds meer een lifestyle-trend en ik heb het idee dat met name jongeren steeds meer vasten om te vasten, zonder dat zij de ware betekenis ervan begrijpen.

Lees verder

Training Hindostaanse geschiedenis

Deze training behandelt in vogelvlucht de geschiedenis van Hindostanen in de vorm van vraag en antwoord. Deelnemers aan de training worden in staat gesteld om hun kennis over te dragen op evenementen over Hindostaanse geschiedenis. Zo zal het Sarnámihuis in juni 2022 in samenwerking met het Gemeentearchief van Den Haag een tentoonstelling organiseren over de Calcuttabrieven. Vanuit de wijkbibliotheken worden er bussen georganiseerd naar het Stadhuis. Deelnemers aan de cursus kunnen ingezet worden als gids bij de tentoonstelling. Maar ze kunnen ook ingeschakeld worden bij lezingen op scholen.

Lees verder

Bris Mahabier: Het vroegere Rámlilá-spel aan de Hanna’s Lustweg

In de Rámlilá, een zeven- of tiendaagse openlucht volkstoneel, krijgt het leven van Rám(chandra), de préchristelijke kroonprins van Ayodhyá (in India), het hoofdaccent. Zijn vader koning Dashrath, Ráms echtgenote prinses Sitá, zijn halfbroer Lakshman, de apengeneraal Hanumán en de demonenkoning Rávan spelen een substantiële rol. Belangrijke momenten uit het leven van Rám, i.h.b. zijn huwelijk met de lieftallige prinses Sitá, zijn verbanning t.g.v. een hofintrige, de ontvoering van Sitá door Rávan, de moeizame zoektocht naar Sita en Ráms strijd tegen de demonenkoning Rávan van Lanká, staan in dit uitbeeldende spel centraal.

Lees verder

Prof. dr. Ruben Gowricharn: Surinaamse Hindoes en Moslims in Nederland

Hindostanen vormen een etnische groep. Die is niet homogeen, ook niet in religieus opzicht. Wij bestaan uit Hindoes, Moslims, Christenen en heidenen die onderling weer verschillende opvattingen hebben. Voor iemand als ik, die in Suriname is geboren en getogen, is die diversiteit heel gewoon. Ik ben opgegroeid in een etnisch en religieus gemengde wijk en heb ook een Katholieke, Islamitische en Hindoeschool bezocht. Niemand deed moeilijk over de godsdienst van de ander, ook niet wanneer die tot een andere etnische groep behoorde. Sterker, de religieuze verschillen waren in het sociale verkeer van Hindostanen nauwelijks merkbaar: we zagen er hetzelfde uit, we sprake dezelfde taal, hadden grotendeels dezelfde gerechten (met als uitzondering het gebruik van varkens- en rundvlees) en we trouwden onderling. Op feestdagen  brachten Hindoes en Moslims eten voor elkaar.

Lees verder

Rihana Jamaludin: Literatuur van Suriname en Antillen op literatuurlijst voor scholen voortgezet onderwijs

Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid op School heeft actief lesmateriaal voor het schoolvak Nederlands ontwikkeld, met de bedoeling Nederlandstalige literatuur op een aantrekkelijke manier te ontsluiten voor het voortgezet onderwijs. Karlijn Naaijkens, educatief medewerker bibliotheek en Gepco de Jong, docent Nederlands en promovendus Universiteit Leiden, werken samen met researchers van Beeld en Geluid binnen beeldengeluidopschool.nl aan de ontwikkeling van dit materiaal en richten zich daarbij op Nederlandstalige literatuur uit het Caraïbisch gebied en Suriname. Op de Nederlandse scholen worden vooral nog witte schrijvers gelezen – hoewel daar wel al verandering in zit – laat deze lijst daar een mooi duwtje in de goede richting zijn en docenten handvatten geven die ze gemakkelijk kunnen toepassen.

Lees verder

“New Lives in Anand: Building a Muslim Hub in Western India”

Anand is een kleine stad in westelijk India. Het stadje is voornamelijk bekend van de melkfabriek Amul, en in de wintermaanden als een geliefde shopping bestemming voor overzeese Indiërs op bezoek in hun thuisregio. Minder bekend is dat Anand ook een aankomstpunt is voor duizenden vluchtelingen, die tijdens rellen in 2002 de omliggende dorpen ontvluchtten. In het nabijgelegen dorp Ode, bijvoorbeeld, werden 23 mensen levend verbrand toen een groep mannen hun huizen van buitenaf afsloot en in brand staken. In het overwegend Hindoeïstische dorp wisten de aanvallers precies welke huizen tot Moslims behoorden, en staken juist die huizen in brand. De rellen werden georganiseerd door militante Hindoe-nationalistische organisaties in de aanloop naar de deelstaatsverkiezingen in Gujarat in 2002. Als gevolg van dit geweld ontvluchtten vele Moslims de dorpen waar ze generaties lang als minderheid naast hun overwegend Hindoeïstische buren hadden gewoond. In heel Gujarat raakten in deze periode naar schatting 200.000 mensen ontheemd.

Lees verder

Literaire middag met Safikan Goelamhaider

Sarnámihuis i.s.m. Algemene Hindoe Basisschool VAHON presenteert een literaire middag met Safikan Goelamhaider Goelamhaider vestigt met de publicatie van haar boek “Ineens hadden ze een man voor mij…” de aandacht op het vraagstuk van uithuwelijking in de Hindostaanse gemeenschap. Ze heeft een autobiografisch verhaal geschreven over een episode uit haar leven als 17-jarig Hindostaans meisje […]

Lees verder

Boekpresentaties Safikan Goelamhaider

In maart vinden twee boekpresentaties plaats van auteur Safikan Goelamhaider. Op dinsdag 8 maart vindt in het kader van Internationale Vrouwendag een bijeenkomst plaats in Amsterdam in samenwerking met Stichting Simud. Op zondag 27 maart vindt een literaire middag plaats in samenwerking met Stichting VAHON in Den Haag.  Met haar boek “Ineens hadden ze een man voor mij…” vestigt ze de aandacht op het vraagstuk van uithuwelijking in de Hindostaanse gemeenschap.

Lees verder

Danstheaterproductie CTRL-ALT-IDENTITY

Het is bijna zover! Op 11, 12 en 13 maart is de danstheatervoorstelling CTRL-ALT-IDENTITY te zien in Theater Zuidplein! De afgelopen maanden deelde Anima Jhagroe-Ruissen het maakproces van deze productie, van henna workshops tot de ontwikkeling van de danstaal. Nu zijn de laatste voorbereidingen aan de gang en gaat de productie het podium op. Lees meer over de voorstelling en kom kijken!

Lees verder

Samenwerking Vahon en Sarnámihuis

Het Sarnámihuis en de stichting Vooruitstrevend Algemene Hindoe Onderwijs Nederland (VAHON) gaan de komende jaren samenwerken op terreinen zoals de bewustwording van de Hindostaanse identiteit, de geschiedenis, kunst en cultuur. De VAHON school aan de Mackaystraat 6 in Den Haag is bruisende en inspirerende omgeving, waar kinderen naast het reguliere onderwijs ook Hindi lessen krijgen. Er wordt ook veel nadruk gelegd op de Hindoewaarden.

Lees verder

Kavita Parbhudayal: Wethouder in Den Haag en nummer 2 op de verkiezingslijst van de VVD

Op 16 maart 2022 zijn er gemeenteraadsverkiezingen en deze verkiezingen zijn erg belangrijk omdat je met je stem invloed kunt uitoefenen op de inrichting en het beleid van je gemeente. Dit geldt zeker voor de grote steden, met name voor Den Haag waar Hindostanen een significant onderdeel zijn van het inwonerstal. Het Sarnámihuis spreekt met een aantal kandidaat raadsleden, met name met de vraag: waarom zouden Hindostanen op zijn/haar partij moeten stemmen? Onderstaand een interview met Kavita Parbhudayal wethouder in Den Haag van Zorg, Jeugd en Volksgezondheid, tevens eerste locoburgemeester.

Lees verder

Bris Mahabier: Dharma en ráchas in de Rámáyan van Válmiki – een samenvatting van de Válmiki Rámáyan (deel 3)

Dashrath, de machtige koning van Koshalá in het Noordoosten van India, resideerde in de stad Ayodhyá (ligt in de huidige deelstaat Uttar Pradesh). Deze polygame koning was wel potent, maar – helaas – niet vruchtbaar. Zijn kinderloosheid baarde hem ernstige zorgen. De hoofdkoningin Kaushalyá en vooral de koning zelf verlangden intens naar een zoon, een troonopvolger en bestendiger van hun verheven regeerdersgeslacht Raghuvans. Daarom deed koning Dashrath een ultieme poging door het verrichten van een putrakameshthi yagya, een ritueel, om de gunst van de goden af te smeken. Dashrath voerde met de hulp van invloedrijke brahmaanse priesters onder leiding van Vashistha, zijn hofpriester, een groots opgezet meerdaags paardofferritueel, een ashvamedha, zeer punctueel uit.

Lees verder

Kavish Partiman: Kandidaat gemeenteraadslid voor het CDA in Den Haag

Op 16 maart 2022 zijn er gemeenteraadsverkiezingen en deze verkiezingen zijn erg belangrijk omdat je met je stem invloed kunt uitoefenen op de inrichting en het beleid van je gemeente. Dit geldt zeker voor de grote steden, dus ook voor Den Haag waar Hindostanen een significant onderdeel zijn van het inwonerstal. Het Sarnámihuis spreekt met een aantal kandidaat raadsleden, met name met de vraag: waarom zouden Hindostanen op zijn/haar partij moeten stemmen? Ik spreek Kavish Partiman die op nummer 2 staat op de lijst van het CDA in Den Haag. Het is een koude winderige dag als ik met hem afspreek in een restaurant. Stipt op het afgesproken tijdstip stapt een montere goedlachse dertiger het restaurant binnen. Het zijn drukke dagen voor Kavish Partiman die ook fractievoorzitter is van het CDA.

Lees verder

Svastika Ramcharan: Vrij om te kiezen?

Met Maya voer ik zo nu en dan luchtige conversaties over serieuze kwesties in het leven. Een dergelijke babbel levert altijd nuttige informatie, bovenal verhelderende perspectieven op. Onlangs stuurde zij mij een videootje over de monarchvlinder. “Wat denk je, ontwerp of toeval?”, vroeg ze me erbij. Voor vlinders heb ik nooit belangstelling gehad. Wel een gevoel dat dichtbij aversie ligt. Ik begreep niet goed hoe sommigen gefascineerd konden kijken naar een wezentje dat er door een combinatie van kleuren en patronen eng uitzag. Vooral de gedachte dat het beestje voor de gedaanteverwisseling een rups was, bezorgde mij rillingen over mijn lichaam.

Lees verder

Safikan Goelamhaider: Ineens hadden ze een man voor mij…

Het Sarnámihuis en uitgeverij Amrit Publishers vestigen met de publicatie van het boek van Safikan Goelamhaider de aandacht op het vraagstuk van uithuwelijking in de Hindostaanse gemeenschap. Goelamhaider heeft een autobiografisch verhaal geschreven over een episode uit haar leven als 17-jarig Hindostaans meisje in Suriname. Ze woonde in het bauxietdorp Billiton. Ze werd uitgehuwelijkt aan een Hindostaanse man uit Nederland. De man vertrok na het huwelijk naar Nederland. Het meisje volgde kort daarop, maar werd niet afgehaald op Schiphol; niet door haar man en ook niet door haar broers en zussen die in Nederland wonen. Hoe het haar daarna vergaat, wordt uitgebreid uit de doeken gedaan in haar boek. Het verhaal speelt zich af aan het begin van de jaren zeventig toen de grote migratiestroom van Suriname naar Nederland op gang kwam.

Lees verder

Internationale Vrouwendag 2022: Talkshow & Expositie ASHANTI

Op 8 maart 2022 organiseert het Sarnámihuis in samenwerking met de danstheaterproductie CTRL-ALT-IDENTITY een talkshow waarin twee generaties Hindostaanse vrouwen met elkaar in gesprek treden. Naar aanleiding van de expositie over ASHANTI, de feministische vrouwenkrant uit de jaren ’80, waarin Surinaams-Hindostaanse vrouwen een drijvende kracht waren,  treden Hindostaanse vrouwen van toen en nu met elkaar in gesprek. Van 11 t/m 13 maart is de expositie geopend en verbonden aan de danstheatervoorstelling CTRL-ALT-IDENTITY die in datzelfde weekend uitgevoerd wordt. Ook is in dezelfde expositieruimte de tentoonstelling ‘When we grow up’ te bekijken van Kevita Junior.

Lees verder

Anima Jhagroe-Ruissen: Artistieke Fragmenten

Het maakproces van CTRL+ALT+IDENTITY manifesteert zich op zoveel inspirerende manieren dat ik soms niet weet waar ik moet beginnen. Bovenstaande voorbeeld over ritme is er één van. Bij elke dansrepetitie zijn er ook nieuwe elementen waarin onze dansende lichamen iets vertellen over onszelf, elkaar en onze relatie met Moeder Aarde. Als ik luister naar onze verhalen van het afgelopen anderhalf, voel ik een verbondenheid tussen vrouwen van kleur dat nooit is weggeweest. Daar ben ik niet de enige in. Meerdere vrouwen voelen deze verbondenheid, zij het via henna en/of dans. Het is een andere vorm van kennis die we in ons meedragen. Die ons kracht kan geven om elkaar te vinden en te helpen… Mits we eraan toe (kunnen) geven.

Lees verder

Amar K. Soekhlal: Prof.dr. Haroon Sheikh – een eloquente en zichtbare wetenschapper

Een samenleving, een gemeenschap heeft voorbeeldfiguren nodig. Deze voorbeeldfiguren kunnen anderen inspireren om hetzelfde pad te volgen of ze kunnen een steun zijn bij tegenslagen, maar zij kunnen ook de weg wijzen naar een zingevend leven. Ik zag de heer Sheikh in november 2021 op het NOS-journaal van 20.00 uur een heel moeilijk en tegelijkertijd een ontzettend noodzakelijk thema  becommentariëren. Naar aanleiding van deze uitzending  werd ik ook gebeld door enkele van mijn vrienden met de vraag: ”Wie is Haroon? Is hij een Surinamer?” Deze nieuwsgierigheid impliceert dat hij niet bekend is in onze samenleving. Immers, het succes van een lid uit die gemeenschap straalt ook af op die samenleving en omgekeerd. Toen ik de heer Sheikh googelde, viel ik achterover van zijn cv op Wikipedia.

Lees verder

Bris Mahabier: Dharma en ráchas in Rámáyan, het ‘heilige’ epos van hindoes in Suriname en Nederland (deel 2)

Dit artikel is het tweede deel van een reeks van vijf.  Dit tweede deel bestaat uit vier paragrafen waarin aandacht besteed wordt aan de volgende onderwerpen. Een inleiding, waarin de termen dharma en ráchas centraal staan, zoals in de Rámáyana. De relatie van de hoofdgoden Brahma en Vishnu met Rám en Rávan, de twee hoofdfiguren uit dit heldendicht. De nieuwe kijk van enkele árya samáji pandits op Rám als hun maryádá purushottam. Tot slot de vraag  of Rám, een maryáda purushottam met enkele zwarte vlekken was?

Lees verder

Richard Moti, wethouder en lijsttrekker voor de PvdA in Rotterdam

Het Sarnámihuis heeft het initiatief genomen om een paar aanstaande gemeenteraadsleden te interviewen. Onze belangstelling gaat uit naar de vraag, waarom zouden Hindoestanen op die partij of die kandidaat moeten stemmen? De eerste in de rij is de heer Richard Moti, wethouder Werk en Inkomen, Nationaal Programma Rotterdam Zuid en lijsttrekker voor de PvdA in de Maasstad. Ik ontmoet hem in zijn ruime kamer in het prachtige stadhuis. Richard Moti heeft een indrukwekkende carrière binnen de PvdA en bij de vakbond FNV. Zijn missie is opkomen voor de zwakkeren in de samenleving en streven naar een fatsoenlijke verdeling van de welvaart. Dit geldt dus ook voor de Hindoestanen. Hij omschrijft zich zelf als een klassieke sociaaldemocraat.

Lees verder

Svastika Ramcharan: Tot de dood ons scheidt?

Ze vroeg me erbij te zijn. Desnoods als toehoorder, tijdens het gesprek met haar dochter die voornemens was te scheiden. Huisje, boompje, beestje: perfect leventje had haar dochter. Schijnbaar perfect, van buiten bekeken leek het geheel feilloos. Waarschijnlijk broeide er wel wat binnen en de hitte was nu ondraaglijk. Niet meer om samen uit te houden, uit elkaar gaan was de optie. De moeder wist het nog niet te plaatsen. Het nieuws kwam te abrupt. Als een donderslag bij heldere hemel, waar je verschrikt van blijft staan. Wat zijn de consequenties van een scheiding? Voor de dochter én voor haar als moeder? Hoe verder na een breuk? Waar begin je opnieuw? Kom je wel goed terecht als je de rijdende trein bewust ontspoort?

Lees verder

Aniel Pahladsingh – Het boek inreisverbod en de migratieproblematiek

Op 27 januari 2022 is het boek ‘Het inreisverbod in vreemdelingen- en strafrecht; over deze Europese maatregel en aanverwante instrumenten in Nederland’, 4e druk, verschenen van de auteurs Jim Waasdorp en Aniel Pahladsingh. De auteurs stellen dat de Europese wetgever tekort is geschoten in de wet- en regelgeving inzake het inreisverbod. In deze uitgave worden recente ontwikkelingen op het gebied van het inreisverbod en andere instrumenten zoals de intrekking van nationaliteit voor vreemdelingen binnen Nederland in kaart gebracht. Stapsgewijs bespreken de auteurs de totstandkoming van wetgeving op politiek niveau versus de rechtspraak en de uitvoering van deze wetten met als doel om te komen tot een doeltreffend terugkeer- en verwijderingsbeleid ten aanzien van illegale vreemdelingen.

Lees verder

Shehnaaz Abdoel: Taboes deel 3 – Taboes doorbreken, hoe doe je dat?

Je hebt een tijdje op mij moeten wachten en misschien is het nèt genoeg geweest om alles te integreren waar we het de vorige keren over hebben gehad.
“Taboe”. Het houdt onze gemeenschap generaties lang in de greep en ervoor zorgt dat we niet of nauwelijks meer vooruit komen.
“Taboe”. Het zorgt ervoor dat we meer van onszelf en van elkaar gaan vervreemden.
“Taboe”. Het zorgt ervoor dat we keuzes maken waarbij we ons diep van binnen onveilig voelen.
“Taboe”. Het zorgt ervoor dat we overleven in plaats van leven.

Lees verder

Herinneringen aan Gharietje Choenni

Op 17 januari 2022 is Gharietje Choenni overleden na een intensieve strijd tegen kanker. Sitla Bonoo herinnert haar als een bijzondere strijdbare vrouw. Sandew Hira heeft haar een brief geschreven op 8 september 2021. Sitla en Dew hoopten nog dat Gharietje het zou halen en ze samen bij een etentje oude herinneringen met elkaar zouden […]

Lees verder

Literatuurbronnen t.b.v. familiegeschiedenis Surinaamse Hindostanen

Tijdens het uitzoeken van zijn familiegeschiedenis in Suriname kwam, Prem Dihal artikelen, boeken en websites tegen waarvan hij denkt dat die interessant zijn en daarom graag onder uw aandacht wil brengen. Het zal niet voor eenieder een zelfde betekenis hebben. Hij wil benadrukken dat het geen boekbesprekingen zijn. Het belang van de bronnen heeft hij […]

Lees verder

Siela Ardjosemito-Jethoe: Meer kanten van dezelfde medaille

Afgelopen week keek ik, misschien zoals velen van jullie, de documentaire “Tot Kafri’s en Koelies gemaakten.” De documentaire kaart het vraagstuk van ontwrichting en onthechting tussen twee etnische groepen aan, Surinaamse Hindostanen en Afro-Surinamers. Waar speelt het gezamenlijke koloniale verleden een verbindende rol en waar drijft deze mensen generatie op generatie uiteen? Een moeilijke vraag om zo – één-twee-drie- te beantwoorden. Gaat het in de documentaire om de ondervertegenwoordiging van Hindostanen bij de antiracisme bewegingen en protesten zoals #BLM of #ZwartePietIsRacisme of gaat het om het uitsluiten van Hindostanen wanneer het gaat om het Surinamerschap? Deze intergenerationele verdeling, lijkt in de documentaire de boventoon te voeren en is dat eigenlijk wel terecht?

Lees verder

Kavish Sewnandan: Het verdwenen gerecht

Ik ben een enorme liefhebber van de Surinaams-hindostaanse keuken. Onze keuken kent een grote diversiteit aan vlees-, vis-, en vegetarische gerechten en wordt ook steeds populairder onder de niet-hindostaanse doelgroep. Gerechten als doks, kousenband en garnalen en bara’s zijn op steeds meer menukaarten te vinden. Echter, heeft er de afgelopen jaren een ‘stille revolutie’ plaatsgevonden die velen onopgemerkt is gebleven: varkensvlees-gerechten zijn nagenoeg verdwenen uit de Surinaams-hindostaanse keuken.

Lees verder

Anima Jhagroe-Ruissen: Hoe CTRL+ALT+IDENTITY meer werd dan een solo dansvoorstelling

Ik wil mijn eerste solovoorstelling dansen! Dacht ik. Ik wil echt superstrak dansen! Dacht ik. Ik wil leniger, slanker en sterker worden! Dacht ik. Dan kan ik mijn maatschappijkritische boodschap beter overbrengen! Dacht ik. Grappig om terug te lezen wat ik 1,5 jaar geleden voor ogen had als danseres en maker. Dat is vandaag de dag een heel ander idee geworden. Een idee dat een stuk minder uitgaat van bovenstaande modernistische verlangens waarin ik mijn lichaam slechts als een instrument zie en alleen wil shinen on stage. Als een soort prima ballerina, maar dan zonder dansgezelschap. En het is gezelschap wat ik in mijn danspraktijk vaak gemist heb.

Lees verder

Bris Mahabier: Dharma en ráchas in de Rámáyan, het ‘heilige’ epos van hindoes in Suriname en Nederland

Dharma is een basisbegrip uit het hindoeïsme, dat de ideale levenswijze, de maatschappelijke orde, of het geheel van – door de brahmaanse intellectuele elite – voorgeschreven normen aangeeft. Deze zijn o.a. in de vier Veda’s en de verschillende dharmashástra’s te vinden. In deze literatuur staan de ideale regels voor het individu en de samenleving, bijv. in Mánav Dharmshástra van Manu Maháráj (200 BCE). Dit boek was in de eerste plaats voor de drie hoogste varna’s (maatschappelijke klassen) bedoeld. Een belangrijk onderdeel van dharma is religie. Handhaving van dharma ondersteunt het voortbestaan van de maatschappelijke orde op ‘aarde’. Met ráchas bedoelen de meeste auteurs van de verschillende versies van de Rámáyan zwarte demonen, die op Shri Lanka en in delen van Zuid- en Midden-India leefden.

Lees verder

Amar K. Soekhlal: Mag een pandit een biertje doen?

Van mij wel! Als Hindoestaanse gemeenschap stellen wij hoge eisen aan een pandit. Zo moet hij/zij een vegetariër zijn, een zuiver moreel kompas bezitten, kennis hebben van de heilige geschriften, onbaatzuchtig zijn, van een borrel afblijven etc. Ik zal mijn standpunt verduidelijken aan de hand van een anekdote uit de Lokmanya Gita. God Indra had een vloek uitgesproken, dat er gedurende een periode van twaalf jaar een grote droogte in India zal heersen. Het gevolg van deze droogte was een vernietigende hongersnood. Evenals vele anderen leed ook Vishamintra (leermeester van Shri Rám bhagwán) en zijn gezin honger. Op zoek naar voedsel kwam hij aan in een dorp van de Chandáls. Deze Chandáls (zou het Sarnámi woord candál, ondeugendheid, hiervan zijn afgeleid?) aten kadaver van honden. Vishwamintra stal het achterste deel van een hond, en at het smakelijk op.

Lees verder

Dialoogbijeenkomst over etnische spanningen

Naar aanleiding van de etnische spanningen tussen de twee grootste bevolkingsgroepen (Afro-Surinamers en Hindostaanse Surinamers) die de laatste tijd merkbaar zijn in de Surinaamse gemeenschap in Suriname en Nederland hebben Stichting Boni en Stichting Sarnámihuis het initiatief genomen om een Zoom dialoogbijeenkomst te organiseren over deze kwestie op zondag 7 november 2021.

Lees verder

Siela Ardjosemito-Jethoe: Cultuur met kwaliteit

In augustus valt een deel van de culturele wereld over Prins Bernhard jr. en zijn vraag aan artiesten om gratis op te treden tijdens de Dutch Grand Prix op Zandvoort. Hoe haalt de beste man het in zijn hoofd om artiesten te vragen voor nop op te treden terwijl hij er aan verdient, ongelofelijk vindt men. Het excuus hier is dat het goed is voor je ‘exposure’. Je krijgt een podium en wordt gezien en dat is natuurlijk belangrijk. Artiesten krijgen wel vaker dit soort vragen, gratis optreden, alleen de onkosten vergoed krijgen, afgesproken bedragen die op het laatste moment toch naar beneden worden bijgesteld, slechte facilitering en weinig ruimte om hieruit te treden.

Lees verder

Anima Jhagroe-Ruissen: Sharing Stories

In het verhaal van mijn Nani was er geen overeenstemming tussen de man en de vrouw over wat ze met de slang aan moesten. Zoals het een male-dominated society betaamt, werd er niet naar de vrouw geluisterd. Verder, wat zegt de actie van de man om de slang te doden over onze relatie met de natuur? Alles wat eng is moet dood? Ik weiger overigens mee te gaan in dit gehollywoodiseerde anaconda-narratief. Ik ben daardoor nog steeds bang voor spinnen.
Eén van de vragen die in mij opkomt is hoe de vrouw de slang zag. Waarom mocht de slang niet gedood worden van haar? Welke betekenis gaf zij aan de slang? Als ze de slang als een heilig dier zag, zou ze dit kindje dan als een zegen zien? Zou ze het vergelijken met Ganesha en zijn olifantenhoofd?

Lees verder

Shehnaaz Abdoel: Taboes deel 2 – De dingen die ons bezig houden, maar waar we niet over durven praten

In mijn blog van vorige maand heb ik het gehad over het onderwerp taboes. Ik vertelde je toen dat een taboe niets meer en niets minder is dan een onderwerp waar mensen liever niet over praten en in veel gevallen zelfs wordt vermeden. Een taboe wordt vaak gezien als ongepast, vreemd en immoreel. Ook vertelde ik je dat een taboe verschillende functies kan hebben waaronder de ernst van het onderwerp, schuld, schaamte, angst, te weinig kennis, of te pijnlijk om over te praten. Waar de westerse maatschappij continu in beweging is en normen en waarden veranderen, blijft de Hindostaanse gemeenschap op veel vlakken stil staan. Ik zeg niet dat ik niet trots ben op mijn cultuur en tradities, maar ik signaleer dat we op veel punten stagneren.

Lees verder

Pravini Baboeram: Als het niet loopt zoals je hoopt…

“Stel je voor hoe de ideale bevalling eruit ziet,” zei de verloskundige tegen mij toen we mijn bevalplan aan het bespreken waren. “Natuurlijk zal niet alles verlopen zoals je je hebt voorgesteld, maar het helpt om een positief scenario te visualiseren.” Het enige dat ik wist was dat ik mijn partner Rakesh naast mij wilde hebben en dat ik zo min mogelijk beroep wilde doen op pijnstilling. “Heb je wel eens gedacht aan een badbevalling? Dat is een natuurlijke vorm van pijnstilling. ” De verloskundige informeerde mij over de mogelijkheden in het ziekenhuis. Het klonk allemaal zo romantisch, dat ik er bijna naar uitkeek om een klein mens uit mijn lichaam te persen.

Lees verder