Sarnamihuis

In mijn jeugd op Kwatta in Suriname kende iedereen de anekdote over de man die was opgepakt omdat hij hennepplanten zou hebben geteeld. Ter verdediging zei hij tegen de politie: “Maar beambte, ik plant de gená, ikke niet wete waar die hennepplanten vandaan komen.” Iedereen moest lachen, want de gená‑plantjes —  Afrikaantjes — lijken inderdaad opvallend veel op hennep.

André Bhola overleed op 15 augustus jl. op 87-jarige leeftijd na een verblijf van ongeveer vijf weken in een verpleeghuis in Amsterdam-Zuidoost. André woonde vanaf augustus 1970 in Amsterdam, waar hij tot zijn vervroegde pensionering in 2000 als aardrijkskundedocent in het voortgezet onderwijs heeft gewerkt. Hierna ging hij als een onbetaalde sociaal-culturele werker door. Hiermee was hij reeds in 1978 begonnen. André was een van de eerste Hindoestaanse gemeenschapsopbouwers in Amsterdam.

In het eerste deel heb ik beschreven waarom ik de wens heb om in Nederland in de open lucht gecremeerd te worden. Die wens is niet zomaar ontstaan: die vindt haar oorsprong in mijn jeugd, in mijn familie en in herinneringen en ervaringen die mijn kijk op de dood, rouw en afscheid hebben gevormd. In dit deel neem ik u mee terug naar die herinneringen. 

Het huwelijk is binnen het hindoeïsme een belangrijke ceremonie (sanskār), omgeven door rituelen, die gepaard gaan met het reciteren van tal van mantra’s die bedoeld zijn om het echtpaar naast geluk en voorspoed ook een vruchtbare toekomst met tal van kinderen te wensen.