Uitvaart en rouwrituelen bij hindoes

Deze publicatie richt zich op de vraag welke rouwrituelen hindoes hebben, wat is in de loop der jaren veranderd en welke factoren daaraan ten grondslag liggen. Hindoes hebben vanaf de immigratie in Suriname in 1873 en in Nederland na de Tweede Wereldoorlog hun rouwrituelen aangepast. Wetgeving liet lange tijd crematie in Suriname niet toe en in Nederland is openluchtcrematie nog steeds niet mogelijk. Dit heeft geleid tot een proces van conformeren aan de wet en tegelijkertijd herordenen, versoberen, aanvullen en innoveren binnen de religieuze traditie.

Lees verder

Van draadje naar draadje

In deze bijdrage vertel ik hoe ik in ruim twintig jaar de stamboom van de familie Pahladsingh heb opgebouwd: hoe het begon, hoe de familie meedeed, waar ik op vastliep en wat ik onderweg heb geleerd. Het eerste deel gaat over het verzamelen binnen de familie, het tweede over het zoeken in archieven, vanachter mijn computer. Ik sluit af met de software die ik daarvoor heb gemaakt. Ik hoop dat het anderen helpt die zelf aan de stamboom van hun familie willen beginnen, of die ermee zijn vastgelopen.

Lees verder

Het dorp vinden — een gezamenlijke zoektocht door de kálá pánī

Elke Hindoestaanse familie draagt iets uit India met zich mee: een naam, een gebed, een gerecht op een bruiloft, een woord dat al vijf generaties lang wordt doorgegeven en een oversteek van de kālā. pānī . Wat de meeste families niet meer hebben, is het enige dat alles aan een plek op de kaart zou verbinden: de naam van het dorp dat hun voorouder verliet voordat hij in Calcutta aan boord van een schip ging.

Lees verder