Het is geen grabbelton!

We reden naar huis. We hadden een lange schooldag achter de rug. De kinderen lagen half slapend op de achterbank. Onvoorstelbaar hoe uitgeput je kan raken van een schooldag. Niet alleen kleutertjes of leerlingen van de basisschool die wat meer ruimte hebben om fysiek actief te zijn tijdens de schooluren, maar ook leerlingen van hogere niveaus zijn uitgeteld na een schooldagje met sommetjes en zinnetjes. Ik moest nog een snelle boodschappenstop maken. Lastig om een tussenstop te maken, terwijl je je wringt door het onrustige verkeer. Je wil het liefst in een keer, zonder halt te houden, thuis zijn.

Lees verder

Ájá ke yád men Ondernemer, landbouwer en sociale strijder (Herinneringen aan mijn grootvader)

Ájá had de gevolgen van de sociale hiërarchie van het kastenstelsel in Bharat aan den lijve ondervonden. De priesterkaste (brahmanen, die hij bábhans noemde) had voor zichzelf in die hiërarchie de hoogste positie toebedeeld[2]. In het depot en op het schip leefden alle passagiers echter ongeacht hun klasse, kaste of religie samen. Het misbruik dat de priesterkaste (bábhans) weer probeerde te maken van hun positie in het sociale leven van Suriname was een doorn in zijn ogen.

Lees verder

De Reis van Onze Voorouders in Tijd Beeld Gevat

Op 5 juni 2026 herdenken en vieren wij de 153e Hindoestaanse immigratie. Voor mij is dit moment meer dan een datum. Het is een herinnering die klopt in mijn hart — een hart dat, hoe Nederlands mijn leven ook is geworden, nog steeds Hindoestaans voelt. “Phir bhi dil hai Hindustani.” Toch blijft mijn hart Hindustani. Elf jaar geleden ontstond een idee dat ik nu opnieuw tot leven heb gebracht: een digitale tijdslijn van de Surinaamse contractarbeidersschepen. Een plek waar geschiedenis tastbaar wordt, waar cijfers verhalen worden, en waar onze voorouders weer een stem krijgen.

Lees verder