Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 3: Geen Hindoestanen in de Tweede Kamer

De verkiezingen voor de Tweede Kamer hebben wij nu achter de rug. Het meest verrassende was de dramatische uitslag voor de PvdA: van 38 naar 9 zetels. Met 15 zetels zou Richard Moti, oud-wethouder van Rotterdam, de hoogst geplaatste Hindoestaan zijn gekozen. D66 heeft 19 zetels gehaald en voert thans besprekingen voor een regeringscoalitie met VVD, CDA en GroenLinks. Als het meezit, d.w.z. dat als voldoende mensen opschuiven door posten in het kabinet of door andere redenen, dan maakt Munish Ramlal die op plaats 27 staat kans om in de Tweede Kamer te komen. Waarschijnlijk komt hij er net niet in. Het CDA met 19 zetels heeft op de eerste 50 plaatsen geen Hindoestaan staan. De motivering van partijleider Buma voor waarom er überhaupt weinig allochtonen op de CDA-lijst staan, is ronduit stuitend. Hij zei dat hij voor kwaliteit gaat en kennelijk zijn er volgens hem weinig allochtonen met kwaliteit in Nederland te vinden. Precies het argument dat vaak wordt gegeven voor waarom vrouwen niet in aanmerking komen voor hoge functies.

Lees verder

Sponsorloop voor Tetary

Anand Rewat zal 12 maart a.s. meedoen aan de 10 km van de Haagse CPC. Hij is oud voetballer en trainer van o.a. Takdierboys in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw en is tevens bestuurslid van het Sarnámihuis. Starttijd is om 12.00 op de Koningskade, loopafstand vanaf Den Haag Centraal. Anand licht toe waarom hij deze sponsorloop doet: “Ik wil op mijn manier een bescheiden bijdrage leveren aan de totstandkoming van het standbeeld van Tetary door mee te doen aan de 10 km. Speciaal voor Tetary ga ik de uitdaging aan om een tijd onder 55 minuten te lopen.”

Lees verder

Lezing Prof. C.K. Raju in samenwerking met Stichting Hum Log

India is een nieuwe grootmacht in ontwikkeling. De verbindingen tussen Nederland en India vinden plaats op economisch en cultureel gebied. De Surinaams-Hindostaanse gemeenschap is daar amper bij betrokken. Het zijn vooral de Indiërs.
Het Sarnámihuis en Stichting Hum Log hebben Prof. C.K. Raju uitgenodigd om een lezing te houden over de bijdrage van de Indiase beschaving aan wetenschap, filosofie en cultuur. Raju is een wiskundige, filosoof en natuurwetenschapper. Hij is verbonden aan het Centre for Studies in Civilizations in New Delhi.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 26: Anora

Ik ben nu de zeventig gepasseerd, woon tot volle tevredenheid in den Haag, heb wat last van pijntjes, krijg fysio, verplaats mij van de ene plek naar de ander met de “scoot mobile”. Straks ga ik op ziekenbezoek naar een andere stad, we verzamelen in een andere wijk, daarna gaan we met de auto.

Als tweede kind en eerste dochter werd ik geboren en getogen op Moengo , heb daar de lagere school bezocht en tot mijn huwelijk ook daar gewoond met beide ouders. Het was een zware tijd. Mijn vader had een kippenbedrijf. Arbeiders bleven de hele week bij ons wonen. Dat was van Vrijdag tot Zondag. Voor mij betekende het koken voor achttien personen . Bij het ontbijt werden eieren en bakkeljauw gebakken, daarna twee keer rijst met groenten en vlees of vis. Mijn broer was ambtenaar in de stad, daarna volgde ik als oudste dochter, de rest was klein. Sowieso deden mijn broer en vader geen huishoudelijk werk in die tijd. Mijn moeder,een dienst en ik deden alles.

Lees verder

Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 14: Op weg naar de verkiezingen

Op 15 maart a.s. staan de verkiezingen voor de Tweede Kamer in Nederland voor de boeg. Een belangrijk moment voor ons allen in Nederland. Het ziet er naar uit dat het politieke landschap in Nederland gaat veranderen. Als het beeld uit de peilingen klopt dan krijgen we na de verkiezingen een andere coalitie die gaat regeren in Nederland. U en ik staan voor een belangrijke keuze: voor wie ga ik stemmen. Mijn belangrijkste oproep aan een ieder is om in ieder geval gebruik te maken van het stemrecht en ook daadwerkelijk op die dag te gaan stemmen. Het recht om te mogen stemmen is een belangrijk grondrecht in een democratische rechtsstaat. Het geeft de mogelijkheid op inspraak in Nederland. In een aantal landen is het niet mogelijk om gebruik te maken van het stemrecht of is er geen sprake van eerlijke verkiezingen. Die mensen moeten daarvoor vluchten of raken in allerlei problemen. Als u gaat stemmen, bedenkt u dan ook goed waar u naartoe wil met Nederland. Want dit jaar zijn er een recordaantal politieke partijen waarop u kunt stemmen.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 26: Barbir

Enige ijdelheid is mij zeker niet vreemd. Daar is, of preciezer was alle reden toe. En die reden was mijn weelderige volle bos haren. Héél lang geleden. Maar door een speling van het lot is er van die weelderigheid weinig overgebleven, de sporen van ijdelheid wel. Mijn oudere broers van vijfenzeventig en zeventig hebben meer haren dan ik. En ook ijdel. Ik bezocht zeventien jaar lang dezelfde kapper in een smetteloze zaak. Op de achtergrond stond de radio zachtjes afgestemd op NPO 1. We hadden samen een fijne en intieme relatie opgebouwd. Voor het knippen van mijn haar gebruikte hij nooit de tondeuse, slechts de schaar. Hij pakte mijn haren tussen zijn vingers en knipte de rest weg. We bespraken de wereld in korte zinnen. Na afloop van het halfuurtje knippen betaalde ik € 23 en nam afscheid.

Lees verder

Column Devika Partiman: Stem op een Vrouw

Op dit moment is 57 van de 150 Kamerleden vrouw. Sinds het vertrek van Tanja Jadnanansing zitten er geen vrouwen van Hindoestaanse (of überhaupt Surinaamse) afkomst in de Tweede Kamer. En als het aan de kieslijsten voor de verkiezingen op 15 maart ligt, wordt het percentage vrouwen (ook Hindoestaans-Nederlandse vrouwen) niet hoger; slechts 35 procent van de kieslijsten is vrouw. Van hen is er een van Hindoestaanse afkomst. Dat zijn geen beste cijfers; het parlement hoort tenslotte een afspiegeling van het volk te zijn. Om een betere man-vrouw balans in de Tweede Kamer te brengen is in januari het initiatief Stem op een Vrouw gestart.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 2: Kiezen op 15 maart

Op 15 maart a.s. zijn er weer verkiezingen voor de Tweede Kamer. Er nemen 31 partijen hieraan deel. Dat geeft een vrij onoverzichtelijk beeld van het politieke landschap en dat maakt het ook moeilijk om tot een weloverwogen keuze te komen. Haast niemand leest het gehele programma van één politieke partij, laat staan van meerdere politieke partijen. Vergelijken van totale programma’s is ook ondoenlijk. Gelukkig zijn er flyers, debatten, nieuwsprogramma’s, stemwijzers e.d. waardoor er nog enig overzicht ontstaat. Maar niet alleen op inhoud is het moeilijk kiezen.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 6: Kanttekeningen bij enkele canonieke opvattingen van árya samáji hindoes

De weinige pandits ( hoogopgeleide geestelijken, geleerden), het leeuwendeel van de talrijke karamkándi’s: uitvoerders van sanskárs (= overgangsrituelen) die zich pandits noemen, en oudere árya samáji hindoes hebben nog altijd een grote, soms overdreven bewondering voor Satyarth Prakash (1881), het hoofdwerk van Swami Dayanand Saraswati (1824 – 1883), de belangrijkste sociale en religieuze hervormer uit de tweede helft van de 19e eeuw in Brits-Indië (India). Swami Dayanand, een eminente Sanskrietgeleerde, had een strijdbersmentaliteit en verkondigde radicale correcties m.b.t. de erfelijke játi-maatschappij en het brahmaanse hindoeïsme, dat hij als een misvorming van het Vedische árya dharma beschouwde. Hoewel de invloed van Dayanand, vooral van zijn academisch opgeleide naaste medewerkers en volgelingen op het sociaal-politieke vlak relatief groot was, bleef het aantal aanhangers van de in 1875 opgerichte Arya Samaj in India zeer beperkt. Zij telde de meeste aanhangers in de deelstaten Punjab, Gujarat en Uttar Pradesh. Hans Raj (docent), Lala Lajpat Rai (medicus) en Swami Shradhanand (jurist) hebben hun hervormingsactiviteiten met hun leven moeten bekopen. Zij werden lafhartig vermoord, anderen werden door de koloniale overheid langdurig opgesloten en/of verbannen, zoals Bhai Parmanand, die indirect aan de wieg van de Surinaamse árya samájbeweging heeft gestaan. De jurist Swami Agnivesh zet al ruim 40 jaar de oude árya samáji hervormingstraditie voort. Hij schuwt geen enkel debat en discussie.

Lees verder

Bris Mahabier

Bris Mahabier werd in 1941 aan de Magentaweg, in de volksmond Kofrolá of Kofroláboiti genoemd, in het district Wanica in Suriname geboren. Hij begon zijn onderwijsloopbaan als ‘vierde rang’ onderwijzer in oktober 1961 in Bakkie in Commewijne. Na een detacheringsperiode van twee jaar keerde hij in september 1963 terug naar Wanica. Hij slaagde in Paramaribo voor de onderwijzersakte nieuwe stijl in 1967 en de hoofdonderwijzersakte (een driejarige hbo-opleiding) in 1969 met een cijfergemiddelde van acht. Hij was als leraar werkzaam op o.a. de openbare school van de Helena Christinaweg in Wanica en de Shri Vishnumuloschool in Paramaribo. Vanaf augustus 1972 woont Bris Mahabier in Den Haag. Aan de Universiteit van Amsterdam studeerde hij geografie MO-B en sociale geografie en aan de Universiteit van Utrecht slaagde hij cum laude voor het examen culturele antropologie met twee extra bijvakken. Vanaf 1973 was hij als docent werkzaam in het voortgezet onderwijs in Rijswijk, twee jaar als promotieonderzoeker aan de Universiteit van Utrecht en van 1990 tot en 2004 op de Haagse Hogeschool, studierichting pabo. In augustus 2004 ging hij met pensioen, na 42 jaar in het onderwijs gewerkt te hebben. Nu schrijft hij columns voor het Sarnámihuis over zijn herinneringen aan vroeger.

Lees verder

Sarnámihuis brengt Prof. C.K. Raju naar Nederland

Het Sarnámihuis heeft via haar internationale netwerken de mogelijkheid om een vooraanstaande Indiase geleerde naar Nederland te halen voor een lezing over de bijdrage van de Indiase beschaving aan wetenschap, filosofie en cultuur. Prof. C.K. Raju is een wiskundige, filosoof en natuurwetenschapper. Hij is verbonden aan het Centre for Studies in Civilizations in New Delhi. Raju was nauw betrokken geweest bij de bouw van de eerste Indiase supercomputer genaamd PARAM. Hij is een criticus van Albert Einstein en een vooraanstaande wiskundige die grote bijdragen heeft geleverd aan het dekoloniseren van wiskunde. Op woensdagavond 22 maart aanvang 19.30 zal Raju een lezing houden in Den Haag over de bijdrage van de Indiase beschaving aan wetenschap, filosofie en cultuur. De locatie wordt nog bekend gemaakt.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 25: De appel valt wel ver van de stam

Ik vraag aan Sandra of er in die tijd ook iets droevigs is geweest. Zij antwoordt: “Ik vond het wel erg als ik om mijn donkere huidskleur werd genegeerd. Het Zusje van mijn moeder kreeg bijvoorbeeld uitsluitend complimenten over haar uiterlijk en ik geen. Zij was een tintje lichter, verder leken we op elkaar. De tantes uit de stad hadden er ook een handje van om mijn zusjes die een maar een beetje lichter dan mij waren, aan te halen, mij niet. Er is zelfs over mij gevraagd of ik wel in het juiste gezin zat. Een tante met een zoon die dezelfde huidskleur had als de mijne, zocht voor hem een lichtkleurige bruid. Dit alles leidde er toe dat ik een minderwaardigheidscomplex had ontwikkeld. Ik heb vroeger nooit geloofd dat iemand mij mooi zou kunnen vinden. Momenteel ken ik een vrouw in ons buurthuis, die openlijk zegt dat ze donkerbruine mensen maar niets vindt. In de Nederlandse cultuur is het niet veel anders. Ik mag mij dubbel bewijzen om een keer erkenning te krijgen.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 5: Mohandas K. Gandhi in Zuid Afrika, een etnische mahátmá?

De 78-jarige Mahatma Gandhi werd in Delhi, de hoofdstad van India, op 30 januari 1948 doodgeschoten. Hij was vanaf 1915 – 1947 de onbetwiste hindoeleider van de onafhankelijkheidsbeweging van India. Gandhi, een orthodoxe hindoe, had op die dag net zijn reguliere Ishwar-práthná (gebed) beëindigd. Wat vaststaat, is dat zijn God hem niet geïnformeerd heeft over de op handen zijnde moordaanslag. Dit is zijn God kwalijk te nemen! Was dat wel gebeurd, dan had Gandhi waarschijnlijk toch zijn lot tegemoet getreden met als verklaring, dat de karma-uitwerking zijn verloop moet hebben. Gandhi kon zijn God aanvoelen. Immers, in 1993 schreef hij:’… ik voel dat God mij voor de praktijk van satyagraha voorbereidde.’ Nathuram Godse, een brahmaanse journalist uit de deelstaat Maharastra, vuurde drie fatale revolverschoten op hem af. Het leven van een markante persoonlijkheid, die vier decennialang de politieke ontwikkeling van India op een bijzondere, eigen manier had gedomineerd, eindigde abrupt.

Lees verder

Column Naushad A. Boedhoe – Aflevering 1: Een woelig politiek jaar

2016 was een woelig jaar. Veel oorlogsgeweld en aanslagen. De oorlog in Syrië en Irak, miljoenen mensen op drift. Ook veel geweld en onrecht door enkele onzer bondgenoten en met onze actieve dan wel stilzwijgende steun, zoals voor de genocide in Yemen door een coalitie o.l.v. Saoedi Arabië en de verdrijving van Palestijnen van hun land door Israël. Dichter bij huis hebben wij veel aanslagen moeten verduren. De zware bomaanslag in Zaventhem, de vrachtwagen die inreed op een menigte in Nice, de vrachtwagen die inreed op een kerstmarkt in Berlijn enz. Telkens talrijke slachtoffers, waaronder veel kinderen. We moeten nog een succesvolle formule vinden over hoe om te gaan met radicalisering van veel jongeren met een moslimachtergrond. Een deel van de oplossing zal gevonden moeten worden door het geven van perspectief aan hen in onze samenleving. We zullen meer oog moeten hebben voor discriminatie en uitsluiting en daar adequate maatregelen op moeten bedenken. We moeten ook actief volgen wat in sommige moskeeën aan haat wordt gepredikt. Ook de grote moslimgemeenschap vindt het belangrijk dat deze rotte appelen worden opgespoord en verwijderd.

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 4: Kraboementaliteit

Mijn vader houdt van vissen. Eén van die keren was hij gaan vissen en kwam thuis met verse vis en … jutezakken met levende krabben. Kraboes noemen we ze op z’n Surinaams. Hij pakte een grote ton, zette deze onder het huis – ja, dit was in Suriname – en deed al de kraboes erin. Ik was toen nog klein en hij zei aan mij dat ik op de trap moest blijven en moest roepen als het één van de krabben bijna lukte om over de rand te klimmen, terwijl hij ondertussen aan de slag ging met de verse vis. Ook zei hij dat ik vooral niet achter de krab aan moest gaan, als die al ontsnapt was, omdat die me anders met zijn scharen te lijf zou gaan.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 8: Het begrip Paturiyá en londá of londawá ke nác nader belicht

De betekenis van ‘Paturiyá’. Er bestaan verschillende betekenissen met betrekking tot het begrip ‘Paturiyá’, soms door foutieve interpretaties, soms door goede. Om een goede uitspraak te doen in dit specifiek geval en met betrekking tot de betekenis van het begrip ‘Paturiyá’, is noodzakelijk om o.a. historisch na te gaan vanwaar dit begrip enerzijds afkomstig is en anderzijds zal er een goede reconstructie gemaakt moeten worden van o.a. de sociale structuur van de verschillende ‘Paturiyá’ samenlevingen, hetwelk een diepgaand onderzoek behoeft. Echter, we kunnen enige informatie hieromtrent halen uit o.a. de sociale structuur van de gemeenschap, maar meer nog uit de rollen die de leden van de verschillende gezinnen uit die gemeenschap destijds vervulden uit hun handelen. Om dit te doen hebben wij wel een aangrijpingspunt, te weten: de ‘Paturiyá’ dorpen uit de streken Uttar – en de Madhya Pradesh in India. Wat wel bekend is, dat er veel dorpen of plaatsen bekend stonden of nog steeds bekend staan onder de naam ‘Paturiyá (-village).

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 25: De boze hindoestaan!

Ik zie hem elke ochtend binnenkomen waggelen met zijn onafscheidelijke kwaliteitskrant “Metro” onder zijn armen. Hij spelt de krant uit, in kantoortijd. Meestal ga ik demonstratief naast hem staan en dan vraag ik aan hem of ik mijn horoscoop mag lezen. “Je gelooft toch niet in die onzin hé Amar” . “ Maar gekke Henkie jij gelooft toch alles wat er in die krant staat “ riposteer ik. Volgens gekke Henk deugt er werkelijk niets aan Nederland en alles is de schuld van de politiek. De pensioenen verdampen, politici zijn potverteerders, de gezondheidszorg is een chaos, bankiers zijn graaiers. De hele maatschappij krijgt een veeg uit de pan. Ook de buitenlanders natuurlijk, maar mij vindt hij een alleraardigste peer, want ik ben geen buitenlander. Immers, Suriname was onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden. Hij gaat bij de komende verkiezingen voor de Tweede Kamer niet stemmen en als hij gaat stemmen dan op de PVV. Hij is zo’n typische boze witte man. Maar ik kwam ook de boze hindoestaan tegen.

Lees verder

Pravini Baboeram: Populariteit of Principes?

Er komt een moment in het leven dat je voor een keuze wordt gesteld. Die keuze gaat over een belangrijke kans voor jouw carrière. Een carrière waar je hard voor hebt gewerkt en waar je veel opofferingen voor hebt gebracht. Er is alleen één probleem, die belangrijke kans botst met jouw principes. Jouw morele kompas, jouw persoonlijke waarden, wijzen een andere kant op dan de koers van die nieuwe kans. Professioneel kan het veel opleveren, maar de vraag is of je jezelf als persoon dan nog in de spiegel kunt aankijken. Neem het dilemma van Hindostaanse artiesten. Velen worstelen met het bereiken van een mainstream publiek buiten de Hindostaanse gemeenschap. Iedere kans die je krijgt om dat publiek te bereiken is dus een kans om te overwegen. Zelfs als die kans voor jou als artiest lijnrecht ingaat tegen jouw waarden als persoon. Stel je voor dat Geert Wilders de verkiezingen wint en vraagt of je wilt optreden na zijn overwinningsspeech dat wordt uitgezonden op landelijke televisie. Wat zou je doen?

Lees verder

Comité Tetary Moet Opstaan

Naar aanleiding van de discussie rondom het borstbeeld van Barnet Lyon en de roep om een borstbeeld voor Tetary te realiseren, is het Comité Tetary Moet Opstaan opgericht: “Vele nakomelingen van de Hindostaanse contractarbeiders zijn onbekend van de offers die hun grootouders hebben gebracht. Zij hebben gevochten voor hun rechten en vrijheden van hun nakomelingen. Tot op de dag van vandaag zijn deze helden en heldinnen onbekend in de Surinaamse en Nederlandse geschiedenis. Hun verhaal en erkenning ontbreekt in de geschiedenisboeken en in de samenleving. (…) Deze campagne heeft als doel om het borstbeeld van George Henry Barnet Lyon te vervangen door een borstbeeld van Janey Tetary. Het huidige beeld dat in 1908 werd opgericht voor de kolonisator die verantwoordelijk was voor de dood van Hindostaanse verzetsstrijders dient plaats te maken voor een gezicht symbool staat voor de moed en offers die onze voorouders hebben gebracht. Daarom zeggen wij: Barnet Lyon moet vallen, Tetary moet opstaan.”

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 4: Gewelddadigheid en pacificatie in Kofrolá, deel 2

Bij fysiek geweld wordt er van eigen lichaamskracht gebruik gemaakt om een ander zijn wil op te leggen of iets te vergelden, bijv. door het toedienen van klappen en vuistslagen. In Magenta, maar ook in andere boiti’s (wegdorpen), bleef het – helaas – niet alleen bij klappen en vuistslagen. Bij vechtpartijen werd er ook gebruik gemaakt van stokken (láthi”s) en scherpe voorwerpen, zoals keukenmessen, houwers (kapmessen) en landbouwgereedschappen. Dit geweld kan individueel, maar ook in vereniging met verwanten gebruikt worden. Bij fysieke gewelddadigheid gaat het dus om schending van de lichaamsintegriteit van een ander, van een medemens. De geweldpleger neemt het recht in eigen handen. Hierdoor overschrijdt hij een gemeenschappelijke afspraak, een maatschappelijke norm, die geformaliseerd is.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 24: Fatiema: “Als een ster naast de sterren”

Ik ben geboren en getogen in een joint- family. Mijn vader was de oudste van zeven kinderen, hij had een houtzaagmolen, zijn vader (mijn dada) was een beetje ziek. Dada(=grootvader) bezat percelen op het platte land die hij verhuurde, daar is lang geleden ook een straat naar hem vernoemd. Naderhand is hij dichterbij de stad gaan wonen met alle kinderen. Hij is zesenzeventig geworden. Van hem mochten we geen Sranang Tongo praten, wel Nederlands en Hindostaans. Hij maakte iedere keer een opmerking erover. Zijn protesten hebben niet veel uitgehaald ook al fungeerde hij als hoofd van het gezin. We woonden tussen de creolen, zaten met hen op school en speelden met elkaar, meer niet. Met betrekking tot de vrouw was zijn motto: “een man mag geen vrouw slaan, zij heeft het recht om niet geslagen te worden”.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 24: Its the culture stupid – Doksá moeheid

De Brexit met “take back control”, de overwinning van Trump met “America first”, het hoge aantal zetels in de peilingen voor de PVV met “ons Nederland” en het spook van het populisme in heel Europa hebben één ding gemeen: het gevoel van verlies van de culturele identiteit ( gewoontes en tradities). De tsunami van vluchtelingen – let wel ze gebruiken vaak woorden, die afkomstig zijn van grote natuurrampen en met name woorden die te maken hebben met water. U verzuipt letterlijk door de vluchtelingenstroom. Als je ook kijkt naar de namen van huidige politieke partijen dan zie je ook een bepaalde lijn, namelijk uitsluiting. Wakker Nederland, Voor Nederland, Ik hou van Holland. Statutair zal het allemaal wel kloppen, maar ik kan niet ontkennen dat er een gevoel van uitsluiting mij wel bekruipt.

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 3: What’s your story?

Elk jaar krijgen we 365 bladzijden. Ok, soms krijgen we er 366, zoals in 2016. En dat is, als het je gegund is om alle bladzijden om te mogen slaan. Prince en George Michael kregen namelijk een aanzienlijk aantal minder bladzijden dit jaar en met hen een paar minder bekende, maar daarom niet minder belangrijke mensen. Ik besefte ineens dat je Fidie (Surinaamse uitdrukking voor de dood) niet kunt omkopen. Dus wat doen wij met de bladzijden die aan ons gegeven zijn? Als ik met een column begin, dan heb ik een mooie schone bladzijde. Tegen de tijd dat ik bijna klaar ben met mijn verhaal, zitten er overal stukken geknipt en geplakt, gekleurd en doorgestreept. Zo ziet ons jaar er ook vaak uit. Met ups-and-downs. Sommige bladzijden zien er wilder uit dan anderen en dat soms voor langere periode.

Lees verder

Column Bris Mahabier en Naushad Boedhoe – Aflevering 3: Betekenis van Nauyuga voor het verdere leven en carrière

In dit hoofdstuk zal in kort bestek worden geschetst wat de betekenis van de vereniging Nauyuga is geweest in het verdere leven en de carrièreontwikkeling van haar oud-leden. Wat hebben oud-leden in Nauyuga geleerd, hoe hebben de in verenigingsverband opgedane kennis en vaardigheden een rol gespeeld in hun leven en carrière en welke vriendschappen en andere relaties heeft Nauyuga opgeleverd? Er is een schriftelijke enquête uitgestuurd en 14 (oud-)leden hebben deze ingevuld. Dit artikel is grotendeels gebaseerd op de reacties van deze 14 respondenten, waarvan vier personen bij de oprichting van Nauyuga betrokken waren. De meeste van deze respondenten vertrokken met een studiebeurs naar Nederland om met succes een universitaire studie te volgen. Een paar van hen deden zelfs twee studies.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 23: Bidjawatie: “Geld maakt gelukkig”

Bidja en ik ontmoetten elkaar op een buurtfeest waar zij vrijwillig aan de weg aan het timmeren was. We spreken af en ik geef haar het woord: Na mijn recente pensionering ben ik blijven zorgen voor mensen die dat nodig hebben, ik heb het veel te druk. Mijn ouders hebben dertien kinderen gekregen, op nummer tien sta ik. Grootouders heb ik nooit gekend ze waren al overleden toen ik opgroeide. Ik ben geboren in de omgeving van Duisburg op een perceel van vier ketting dat mijn vader te klein vond. Omdat hij behoefte had aan meer ruimte, verhuisden we naar een plantage van dertien hectare. Hier werd een groot bos door het hele gezin open gekapt. Van het hout maakten we houtskool volgens het ” Bhatha”- systeem. In dat geval werd het hout op elkaar gestapeld en onder de grond met aarde bedolven. Het werd dan zodanig in brand gestoken dat het langzaam smeulde waardoor er houtskool overbleef.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 7: Een ‘brokje’ volksgeloof binnen het Hinduïsme

Historisch, buigt de Hindustaanse gemeenschappen in India en elders in de wereld, waar ze zich gevestigd hebben, over een heel oude civilisatie met geschiedenis, taal, cultuur en traditie, waarvan de meeste verhandelingen zijn vastgelegd in de verschillende geschriften met zeer ruime benaderingen over de verschillende culturele en traditionele aangelegen-heden (zie o.a. de verschillende Puráns). De bovennatuurlijke wezens en bovennatuurlijke geesten, zoals het door de westerlingen genoemd worden, vormen binnen het volksgeloof bij de Hindustanen een wezenlijk onderdeel van de Hindu cultuur en traditie. Echter, de begrippen: bovennatuurlijke wezens en bovennatuurlijke geesten komen niet als zodanig voor binnen het Hindu geloof en de traditie. Respectievelijk worden ze ‘goddelijke wezens’ en ‘geesten’ genoemd.

Lees verder

Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 13: Immigratie en de zoektocht naar betere oplossingen

Op 7 oktober 2016 heb ik mijn tweede Engelstalige boek mogen presenteren op het mondiale CINETS conferentie over crimmigration in Washington aan de University of Maryland (Verenigde Staten). Het boek heeft de titel Crimmigration law in the European Union (part 2): The Return Directive: return decision and detention. Het boek gaat over de actuele problemen rond de terugkeer van illegale vreemdelingen in de Europese Unie. Een onderwerp dat ook heel actueel is in de VS. Ook daar zijn vergelijkbare problemen rond immigratie en uitzettingen van illegale vreemdelingen. Dit was ook een belangrijke thema tijdens de Amerikaanse verkiezingen. In de Verenigde Staten is het al langer een begrip, maar nu begint het ook in Europa een trend te worden: crimmigration.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 23: Bucket List

Ik wist niet dat ik er één had. Maar nadat ik mijn vriend Ranjit vertelde over mijn muzikaal avontuur in Mumbai, zei hij droogjes “Zo, dat kan van je Bucket List af”. U weet wel zo’n lijst met honderd dingen die je gedaan moet hebben voordat je richting “parlok”, de andere wereld, gaat. Maar wat wil het geval. Ranjit is een Mohamed Rafi bhakt. Hij stuurt elke dag een lied van Rafi met als onderschrift “Mohamed Rafi is GOD”. En God is onvervangbaar zegt hij altijd. Zo stuurde hij mij drie links van YouTube van het liedje “na ja kahi ab na ja” . Als eerste het origineel van Mohamed Rafi. Vervolgens het zelfde nummer gezongen door Javed Ali, die toch een geweldige zanger is en de derde gezongen Sonu Nigham. Ja, wat moet ik over hem zeggen?

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 2: Houdbaarheidsdatum overschreden?

Mijn ene vriendin gaat trouwen. Mijn andere vriendin is al getrouwd en krijgt een baby. En ik? Ik ben noch getrouwd, noch heb ik een baby onderweg. Wel ben ik met mijn eigen bedrijf begonnen. En aangezien ik weet dat een business de eerste drie jaar 1×24 uur aandacht nodig heeft, is mijn bedrijf de eerstkomende tijd mijn baby. Niks mis mee, zou je denken. Maar nu komt het. Ik heb, technisch gezien, mijn houdbaarheidsdatum overschreden. Binnen onze Hindostaanse gemeenschap is het namelijk zo dat je vóór een bepaalde leeftijd getrouwd en gesetteld moet zijn, want anders ben je een vervallen potje augurken. Er is blijkbaar een bepaalde volgorde die de ideale volgorde met een ideale timeline is waarin je je leven moet leven; goed leren op school, studeren, afstuderen, carrière maken, rijk worden, trouwen, een huis kopen, kinderen krijgen en lang en gelukkig leven.

Lees verder

Reactie op Prof. dr. Chan Choenni: over feiten en fictie

Op 7 november heb ik een column geschreven, waarin ik pleit voor vervanging van het beeld van Barnet Lyon door een beeld van Janey Tetary om de nagedachtenis van onze voorouders te eren. In reactie hierop heeft Prof. Dr. Chan Choenni op 15 november een artikel geschreven waarin hij pleit voor het behoud van het beeld van Barnet Lyon. In zijn betoog presenteert hij een aantal stellingen waar ik in dit stuk graag op reageer. De professor begint zijn betoog met een constatering: “Pravini is de dochter van Dew Baboeram, alias Sandew Hira. Dew Baboeram heeft al in het verleden (zie Starnieuws 29 juli 2012) met opruiende taal opgeroepen om het borstbeeld (het is geen standbeeld) van Barnet Lyon te vernietigen.” Dus ik deel de mening van mijn vader, en dan? Nergens in mijn artikel verwijs ik naar mijn vader of zijn activiteiten, dus waarom begint de professor zijn betoog hiermee? Wat is de relevantie van dit feit? Maatschappelijke discussies zijn gebaseerd op argumenten, niet op familiaire relaties.

Lees verder

Nieuwe columnist: Tasiana Ramdin

Met veel trots mogen we aankondigen dat Tasiana Ramdin zich als vaste columnist bij het Sarnámihuis heeft gevoegd! Bezoekers van Sarnámihuis activiteiten hebben al persoonlijk kennis met haar kunnen maken op de 70/30 uitdagingen in Theater de Vaillant tijdens 143 jaar Hindostaanse Immigratie. Tasiana Ramdin is Meester in de Rechten, zelfstandig ondernemer, schrijfster, radiopresentatrice, spreker en zangeres. Voor het Sarnamihuis gaat zij columns schrijven die haar overdenkingen bevatten. Deze overdenkingen gaan over de culturele identiteit van de Hindostaanse jonge vrouw en wat dat nu precies is.

Lees verder

Pravini Baboeram: Barnet Lyon moet vallen, Tetary moet opstaan

Het is een warme zomeravond en ik zit in een buurthuis ergens buiten de Randstad. Ik mag zo meteen spreken voor een groep van betrokken Hindostanen. De warmte heeft hen er niet van weerhouden hun vrije avond te besteden aan maatschappelijke discussie. Ik mag een verhaal houden over verborgen helden uit de Hindostaanse gemeenschap en vertel over Tetary. Als ik hen vraag wie bekend is met Tetary blijft het stil. De leidster van de opstand op plantage Zorg en Hoop in 1884 is hen nog onbekend. Ik leg uit dat ze een belangrijke rol heeft gespeeld in onze geschiedenis en vertel dat ze in haar strijd voor menswaardigheid tijdens de opstand is vermoord met een kogel door haar hoofd. Ik hoor verwondering in de zaal over de moed van deze bijzondere vrouw, woede over wat haar is aangedaan, maar vooral dankbaarheid voor de opofferingen die ze heeft gebracht.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 22: Hartstikke gezellig!!!

Ik bezoek al mijn hele leven lang Hindoestaanse evenementen. Van voetbalverenigingen tot theaterbezoek. Jarenlang stond ik elk weekend langs de voetbalvelden van mijn favoriete voetbalclub TAC’90. Meestal in gezelschap van een paar dierbare vrienden wedstrijden te bekijken. We stonden meestal rustig langs de zijlijn om elke beslissing van de scheidsrechter mompelend en hartstochtelijk te becommentariëren. We waren het bijna nooit eens met zijn beslissing, behalve als het in ons voordeel was. In onze directe omgeving ging dat meestal heel anders aan toe. Zeer luidruchtig en dikwijls geëscorteerd door foei lelijke scheldwoorden, meestal in het Sarnámi of Sranantongo. Meestal werd het afgesloten met een hilarisch gelach door het overige publiek. Wilt u uw woordenschat verrijken, aarzel niet om een paar kaar langs de voetbalvelden te gaan staan? Mijn woordenschat is in elk geval enorm verrijkt.

Lees verder

Column Tasiana Ramdin – Aflevering 1: Loop niet in de zon

Een poos geleden was ik ergens op bezoek en toen kwam er een dame binnen die aan haar dochter vroeg; ‘Hoe is je dochter (haar kleinkind) zo donker geworden?’, waarop de dochter antwoordde: ‘Ze is hetzelfde gebleven hoor, ma. De hele dag is ze binnen.’ De moeder vervolgde: ‘Let wel een beetje op, hoor, dat ze niet in de zon loopt en donker wordt’. Zat ik daar. Zelf donker van kleur en een groot zonneliefhebber. En ik kon mijn mond niet houden, of dat nu als respectvol werd gezien of niet. Dus ik tegen haar: ‘Kunt u mij vertellen wat er mis is met donker zijn?’ Er volgde wat gestamel, maar een echt antwoord kreeg ik niet. Nu had ik eigenlijk niet zo verbaasd moeten zijn. Ik weet nog dat sinds ik klein was, ik opmerkingen om mij heen hoorde over kleur.

Lees verder

Column Bris Mahabier: Gewelddadigheid en pacificatie in Kofrolá, deel 1

Ik leerde Chandarbhan N. Marhe op de Hendrikschool in oktober 1954 kennen. Ik zat toen in de eerste en hij in de vierde klas. Hij is in de afgelopen zomer 80 geworden en ‘woont’ al vijf jaar in Magenta (Kofrolá), die hij van zijn jeugdjaren kent. Tijdens mijn jaarlijkse twee vakanties in Magenta ontmoeten wij elkaar regelmatig. Zelden nemen we afscheid van elkaar zonder diepgaande discussies over culturele onderwerpen gevoerd te hebben. Als generatiegenoten hebben we vele overeenkomsten, maar met betrekking tot bepaalde aspecten van de Hindoestaanse cultuur hebben we niet dezelfde opvattingen. Sommige oordelen en benaderingen van ons zijn tegengesteld. Niet zelden is er sprake van botsende opvattingen en toch blijven we – gelukkig – vrienden. Marhe attendeerde mij op het programma Ámne-sámne van het televisiestation Radhika.

Lees verder

Column Jaswina – Aflevering 8: Blank in Bollywood

Afgelopen september was bollywoodster Shah Rukh Khan (SRK) in Nederland voor de opname van zijn nieuwe film ‘The Ring’, welke naar verwachting rond kerst 2017 zal uitkomen. Op social media circuleerden onder de hindostaanse SRK fans allerlei – hysterische – berichten over waar hij zou zijn en foto’s van waar hij werd gespot. Op deze manier hielden de fans elkaar op de hoogte om daarmee de kans te vergroten om de filmster tegen het lijf te lopen. En terwijl de fans naar hem op zoek gingen leek het even alsof hun innige wens zou uitkomen toen er plotseling een bericht verscheen op social media waarin een oproep werd gedaan voor figuranten voor zijn film. Echter… het ging om blanke figuranten! Zo ontzettend jammer voor al die Hindostaanse SRK-fans die al dagenlang op zoek naar hem waren.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 22: Kamla: “Alleen wonen is goed, samenwonen is beter”

Nadat Kamla bij mij informeert of ze in moeilijkheden kan komen door haar verhaal start ze over zichzelf: Ik ben het oudste kind van twaalf, zelf kreeg ik hetzelfde aantal kinderen. Ben geboren en getogen op “Parnassie”(=plantage). Mijn beide grootouders van vaderskant zijn afkomstig uit India. Ik heb mijn grootmoeder nog zelf verzorgd, deze droeg “Khoe khroe birwa’s” (= holle, opgeblazen armband met slangenkoppen aan het begin en einde) en tjoeria’s, deze zijn dunnere armbanden idem met een puntig begin en einde . Adja was het meest traditioneel, hij ging in de dhotie en koerta gekleed, soms een overhemd met pantalon en een trui met ronde hals. Hij voerde dagelijks de rituelen uit en heeft nog tot zijn dood op het land gewerkt.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 6: De omschrijving en ontwikkeling van de Surinaamse cultuur

Bij de omschrijving van cultuur wordt in het algemeen het volgende verondersteld: de totaliteit van leefwijzen die door een groep van mensen is opgebouwd en van de ene generatie op de andere wordt doorgegeven of overgedragen (het geheel van gewoontes van een bepaalde groep mensen, zoals muziek, eten, kunst, taal, enzovoort behoort tot de ‘cultuurprovincie’). Cultuur bestaat uit allerlei ideeën, voorstellingen, denken, manieren van doen en zijn, die je deelt met andere mensen op basis waarvan je handelt in relatie tot anderen. Cultuur kan je zien als een soort ‘lijm’: als we niet iets hebben op basis waarvan we met elkaar kunnen communiceren, zou onze werkelijkheid er heel anders uitzien.

Lees verder

Tasiana Ramdin

Tasiana Ramdin is Meester in de Rechten, zelfstandig ondernemer, schrijfster, radiopresentatrice, spreker en zangeres. Voor het Sarnamihuis gaat zij columns schrijven die haar overdenkingen bevatten. Deze overdenkingen gaan over de culturele identiteit van de Hindostaanse jonge vrouw en wat dat nu precies is. Tasiana zal vanaf november maandelijks columns schrijven voor de Sarnámihuis website.  

Lees verder

Leiderschapstraining in de geest van Gandhi

Op zondag 2 oktober vond de Leiderschapstraining in de geest van Gandhi plaats in Theater de Vaillant. Met een groep enthousiaste deelnemers werden discussies gevoerd over het verschil tussen leiderschap en management en uitdagingen en kansen bij het betrekken van de Hindostaanse gemeenschap in het maatschappelijk debat. Aan de hand van bekende quotes van Gandhi bespraken de deelnemers hun eigen visie en ervaringen. Geïnspireerd door speeches van Gandhi oefenden ze bovendien met public speaking en debatteren.

Lees verder

Sarnámihuis biedt taalcursus Sarnámi

Naar aanleiding van regelmatige vragen over Sarnámi cursussen, hebben we besloten een 12-weekse online cursus op te zetten. Het niveau is een beginnerscursus, dus iemand die geen Sarnámi kent of heel gebrekkig. Na de cursus moet je in staat zijn om een basis conversatie te kunnen voeren en een eenvoudige Sarnámi tekst te kunnen lezen en schrijven. Wil je meer informatie? Neem gerust contact met ons op!

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 5: Baithak-gáná

Aan de woord combinatie, de baithak-gáná wordt door verscheidene deskundigen verschillende betekenissen toegekend en op een gegeven moment kan dit veel verwarring met zich meebrengen. Echter, zullen de betekenissen van culturele woorden vanuit een bepaalde context vertaald moeten worden, namelijk naar het systeem dat bekend staat als het sociaal, cultureel en religieussysteem binnen de Hindustanen, hierna te verstaan het Hinduïsme. Dit uiteraard als men dicht bij de juiste benadering wenst te blijven en de betekenis van ‘culturele’ begrippen aannemelijk tracht te maken. Een andere benadering is, dat combinaties van woorden een toegevoegde waarde kennen van hetgeen ‘gezegd’ wordt. Wat belangrijk is om te weten is dat verschillende zaken uit het verleden vanuit een traditie zijn voortgekomen, een traditie die ‘verhandelingen’ kent.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 21: Saira: Bij de “Moe dikhaai” kreeg ik ook sieraden van vlees en bloed

Saira is 64, zij woont in het Noorden van het land in een volksbuurt langs een kleine straat waar het net geen hofje is. Een ieder in de straat maar ook twee straten verder kent elkaar, zelfs meerdere generaties. Volwassen mensen noemen haar liefdevol Nanie. Zij is de enige Hindostaanse, een groot deel van de inwoners is Nederlands, de rest is van overal. Als ik plotseling weg moet, regelt ze dat met de buurman, zoals we dat in Suriname gewoon zijn te doen. Ze vertelt over een andere buurman: “ Ik besefte ineens dat ik hem een dag of wat niet opgemerkt had, toen ik hem belde bleek hij in het buitenland te zitten”. Saira spreekt met mij af dat ze het niet over het geloof wil hebben, ze zegt: “Ik behoor tot een oude groep die er vanaf het begin van de Islam was, heb zelf gekozen om mij te verdiepen en volgens bepaalde regels te leven zoals vijf keer per dag een gebed doen, een hoofddoek dragen en veertig dagen uit de koran lezen bij overlijden.”

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 21: Orgaandonatie

Een zeer krappe meerderheid van de Tweede Kamer heeft dinsdagmiddag 13 september 2016 ingestemd met een wetsvoorstel van D66 om het tekort aan orgaandonoren in Nederland te bestrijden. Het wetsvoorstel behelst dat Nederlanders die geen keuze omtrent donorregistratie hebben gemaakt, worden geregistreerd als ‘geen bezwaar’. De nabestaanden hebben dan het laatste woord. Wie “nee” zegt, weet zich echter wel van een ‘nee tegen orgaandonatie’ verzekerd en ook Nederlanders die ‘ja’ tegen orgaandonatie zeggen, worden als ‘ja’ geregistreerd. Het is een onderwerp dat al langer speelt. Maar in onze gemeenschap is er niet echt een diepgaande discussie geweest over of orgaandonatie wel of niet is toegestaan.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 4: Waar ‘liggen’ ze, mijn grootouders en andere verwanten?

Bij een normale samenstelling van een familie heeft elk individu vier grootouders, in bijzondere situaties is dit aantal variabel. Ik heb er geen vier, maar zelfs vijf grootouders gehad, waarvan vier immigranten uit Uttar Pradesh (UP) in Brits-Indië waren. Onder de Hindoestaanse contractarbeiders en immigranten was er lange tijd een groot tekort aan vrouwen. Dit leidde soms tot een afwijkende, flexibele toepassing van bepaalde voorgeschreven oude hindoenormen. Een Creoolse partner was voor het leeuwendeel van de Hindoestaanse contractarbeiders zelden preferabel. Dit had waarschijnlijk ook te maken met de beeldvorming ontstaan door de bewerkte en in het Avadhi, een volkstaal, geschreven Ramayana van de hand van de oerconservatieve brahmaanse schrijver Goswami Tulsidas.

Lees verder

Lezing over Leiderschap en Etnisch Habitus

Prof. Dr. Ruben Gowricharn hield op 25 september 2016 een lezing in Amsterdam. De kern van de lezing was de vraag wat het politieke nalatenschap van Lachmon is voor Hindostanen, voor Suriname en voor de politiek in het algemeen. De heer Gowricharn beantwoordde de vragen door eerst het theoretisch concept ‘plurale samenleving’ te behandelen. Hij betoogde dat Hindostanen in de politiek van de meeste plurale samenlevingen een zelfverkozen tweederangspositie innamen. Deze positie verklaarde hij met het begrip etnische habitus, een serie kenmerken waarmee Hindostanen zou onderscheiden van andere etnische groepen. De habitus van de Hindostanen omschrijft de heer Gowricharn als volgt: het vermijden van conflict, buigzaamheid, inschikkelijkheid, het incasseren van tegenslag (ook als die onverdiend is), en een geneigdheid tot het sluiten van compromissen.

Lees verder

Beyond Bharata Natyam

Op zondag 23 oktober vindt Beyond Bharata Natyam plaats. In deze voorstelling gaan Haagse Bharata Natyam dansers een relatie aan met westerse body movements en integreren dit in hun klassiek Zuid-Indiase dansrepertoire. De choreografie van de westerse dans is van Percy Muntslag en van de Bharata Natyam dans van Sitra Bonoo, lid van Sarnámi Artist Network. De choreografen zijn vanuit hun bewondering en met respect voor deze dansstijl op zoek gegaan naar nieuwe dimensies in de dans. Dit resulteert in een spannende en interessante mix van nieuwe dansen. Beyond Bharata Natyam wordt begeleid met een live orkest door Nederlandse en Indiase musici. Beyond Bharata Natyam is een productie van stichting Mudramani.

Lees verder

Gandhi Memorial Day: Leiderschapstraining in de geest van Gandhi

Vind jij Gandhi een inspirerende leider? Wil je van zijn leven leren en jouw leiderschapskwaliteiten ontdekken? Meld je nu aan voor de Leiderschapstraining in de geest van Gandhi op zondag 2 oktober 2016! In de training komt aan bod: 1) Public speaking: Wat maakte Gandhi zo’n inspirerende spreker? Maak kennis met tips en technieken voor public speaking. 2) Debatteren: Wat kunnen we leren van Gandhi’s betogen Welke technieken kan je toepassen in het uitdragen van jouw mening? Ga in debat over stellingen die jou aan het hart gaan en oefen in debatteertechnieken. 3) Netwerken: Hoe heeft Gandhi zijn netwerken ingezet om zijn doel te bereiken? Leer meer over de kracht van netwerken en hoe je kunt die kunt inzetten om jouw doelen te bereiken. 4) Leiderschapsstijlen: Wat was de leiderschapsstijl van Gandhi?

Lees verder

Column Jaswina – Aflevering 7: Ze zingen en ze dansen, en dat is niet raar

Tijdens een internationale conferentie in Oxford vertelde ik tijdens het ontbijt aan een Ierse collega over mijn liefde voor Bollywood films. In de avond tijdens het diner trok hij een fluit uit zijn zak en speelde het liedje Tujhe Dekha to ye jaana Sanam uit de film Dilwale Dulhania Lejayenge (1995) waarmee hij de hele zaal stil kreeg. Een op zich zelf staand incident? Natuurlijk was dit zeer verrassend en indrukwekkend, maar niet anders dan mijn Turkse buurvrouw die bij mij op de thee kwam en een Bollywood liedje uit de film Kabhi Kabhi (1976) begon te zingen of een paar Marokkaanse studenten die een liedje uit de film Kuch Kuch Hota Hai (1998) ten gehore brachten en zelfs enkele bijbehorende dansbewegingen demonstreerden.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 3: Denkend aan maiyá, mijn moeder Doekhni

Deze Mijmeringen en overpeinzingen heb ik in mei 2015 in Magenta (in Wanica, Suriname) geschreven. De oorspronkelijke tekst heb ik in augustus 2016 op bepaalde plaatsen substantieel aangevuld, hier en daar heb ik te persoonlijke informatie weggelaten. Ik hoop dat deze twee ingrepen de leesbaarheid hebben vergroot. De tekst over mijn moeder is een samenvatting van een biografisch verhaal. Bijna 74 jaar oud. Een leeftijd van driekwart eeuw, op 13 maanden na. Op 29 mei 2015 zal ik 74 worden. Zonder viering van mijn geboortedag. Eigen verjaardagen sla ik het liefst over. In mijn kinderjaren werden er in Magenta door geen van de families verjaardagen gevierd. Verjaardagspartijtjes behoorden niet tot het cultuureigene van onze buurtgenoten.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 20: Rehana: Bij de hemelpoort moet U ook op de juiste toetsen drukken voor toegang naar het hiernamaals

Rehana is zesenzeventig, woont in een groot huis in een grote stad. Ik spreek telefonisch met haar af voor een kop thee. Als ik haar wil uitleggen wat ik aan het doen ben voor het Sarnamihuis, zoekt ze het op voor mij. Ze laat mij zien dat ze regelmatig post van hen ontvangt en er mijn naam ziet staan. Ook is ze regelmatig aanwezig geweest bij activiteiten aan de Brouwersgracht te den Haag. Zij is bereid om over zichzelf te vertellen. Over haar kinderjaren: “Moederliefde heb ik moeten ontberen omdat mama aan tbc en suikerziekte leed. Zij is overleden toen ik amper tien was. Ik herinner mij dat zij zich impulsief kon gedragen zoals dingen wegsmijten en dat ze in het ziekenhuis apart werd verpleegd. De dag van haar overlijden had ze om mij gevraagd. Mijn broer had mij in de ochtenduren opgehaald, het was in de vastenmaand, we waren allemaal wakker toen hij kwam.”

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 21: Kofferbaksysteemwá

Heel toevallig kwam ik een aantal verassende en interessante liedjes tegen van Wietwa & Mabouw. In de sportschool in Suriname gutste het zweet van mijn lichaam. Ik zat een overheerlijke pical ( pitjal) met dágublad en extra hete pindasambal te eten in verband met de opening van sportschool Chanel op Kwatta. Terwijl ik het zweet van mijn voorhoofd veegde luisterde ik naar het prachtige nummer “Kofferbaksysteem”. De inhoud van het lied was zeer verassend anders. “Kofferbak systeemwá traditie hoi gail ré. Maroh me bihá howe hai parkeer pe piyái howe ré. Bihá me paiye roti kohrá kofferbak me tu paiye doksá”.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 4: De patrilineaire – en matrilineaire lijnen (een brokje cultuur en traditie)

Het Indiase subcontinent, waar de voorouders van de Hindustanen in Suriname van afkomstig waren, kent vele culturen en tradities. De cultuur is divers, zo ook de tradities. Eén van de verschillen kunnen wij plaatsen in de benadering van de verwantschapsrelaties (patrilineaire – en matrilineaire lijnen). De Surinaamse Hindu gemeenschappen kennen voornamelijk en beleven hun tradities vanuit de patrilineaire lijnen. Hierbij geldt de ‘vaderslijn’ als het belangrijkste uitgangspunt bij het beleven van, onder andere hun cultuur en de traditie. De oorzaak hiervan moet vooral gezocht worden in de nalatenschap van het cultureel erfgoed dat door het gros van de immigranten destijds meegebracht werd uit hun moederland, het Indiase subcontinent, naar Suriname.

Lees verder

143 jaar Hindostaanse Immigratie: de 70/30 uitdaging

Toen het eerste schip Lalla Rookh vanuit India op 5 juni 1873 aankwam in Suriname, was de verhouding mannen ten opzichte van vrouwen 70-30. Er was dus een groot tekort aan vrouwen. Wat betekende dit voor de omgang tussen mannen en vrouwen toen? En welke invloed hebben de omstandigheden van toen gehad op relaties van nu? Deze vragen stonden centraal tijdens de Immigratieviering en -herdenking van 143 jaar Hindostaanse Immigratie. Met bijdragen van Amar Soekhlal, Sebieren Hassenmahomed, Sandew Hira, Anita Nanhoe, Meera Nankoe, Tasiana Ramdin, Shanta Bhikharie, Pravini Baboeram en Rakesh Mahes.

Lees verder

Hindostaanse Vrouwendag: Levens van Vreugde & Verdriet

Op 22 mei presenteerde Sebieren Hassenmahomed haar boek Verhalen van Vreugde & Verdriet en werden vrouwen uitgenodigd hun eigen levensverhalen te delen in herkenbare columns, grappige improvisatie presentaties, inspirerende liederen en mooie schilderijen. Sebieren Hassenmahomed heeft veel Hindostaanse vrouwen geïnterviewd over hun leven. Ze heeft verhalen verzameld die een indringende kijk geven in levens die getekend worden door intense vreugde en verdriet. De vrouwen vertellen openhartig over hun jeugd, ouders, liefde, geloof, seksualiteit, kinderen, onderwijs, huwelijk, schoonfamilie, werk, gezinsleven, migratie en wonen in Nederland. Sommige verhalen zijn verdrietig, andere humoristisch en weer andere ironisch en sarcastisch.

Lees verder

Social Media Training

Op zondag 24 april organiseerde het Sarnámihuis een social media training voor vrijwilligersorganisaties. Centraal stond het ontwikkelen van een duurzame social media strategie. Dit houdt niet alleen in dat de deelnemers concrete tips kregen, maar ook begeleid werden bij het nadenken over het social media profiel dat hun organisatie wilt uitstralen, wat voor soort content zij hieraan kunnen koppelen en hoe ze via social media een band kunt opbouwen met hun volgers. Aan het einde van de sessie hebben de deelnemers een concreet plan van aanpak voor hoe ze de komende tijd social media willen oppakken.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 20: Mehdi ké rát

Voor het huwelijk van mijn jongste nichtje Reshmi kreeg ik een nautá ( uitnodiging) van mijn chotá bhai ( jongere broer). Ik moest wel helemaal naar Suriname. Nou ben ik geen fervente nautá bezoeker in Nederland en dat komt voornamelijk door de keiharde muziek. Van begin tot eind om gek van te worden. Maar een nautá in de familie sla ik niet over, al moet ik er negenduizend kilometer voor reizen. De nautá was ook voor de mehdi ké rát. Geen idee wat het was. Ik dacht ik laat me verassen. Wow, het werd een geweldige verassing. Ik kwam aangelopen en de dulhin zat onder een feeërieke tent. Prachtige decoratie met grote draperieën in alle mogelijke kleuren, zonder dat het bling bling werd. Je waande je op de filmset van de film Devdas, met die prachtige en kleurrijke gordijnen.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 2: Mijmeringen en overpeinzingen in Magenta

Dierbare vrienden en geliefde familieleden, ik weet het: wat ik in Suriname, vooral in mijn geboorteplaats Magenta (= Kofrolá) zoek, bestaat voor een groot deel er niet meer. De economische en sociaal-culturele ontwikkelingsgang is niet tegen te houden, vooral de globaliseringsinvloeden niet! De meeste ‘dingen’ van vroeger, voor mij is dit de periode na 1945, bestaan alleen in mijn herinneringen, in mijn gedachten, diep verborgen in de cellen van een bepaald deel van mijn hersenen. Sommigen opvallend scherp, anderen vervaagd en verbrokkeld. Vele van mijn vroegere kennissen, ook enkele tientallen leeftijdgenoten van mij, en dierbare familieleden en vrienden zijn niet meer in leven. De meesten zijn door Yamráj (= Magere Hein) – jammer genoeg – relatief jong uit hun leven weggerukt.

Lees verder

Hindostaanse vrouwen: toen & nu

In mei jl. verscheen bij uitgeverij Amrit Publishers in Den Haag het boek ´Levens van vreugde en verdriet´ van Sebieren Hassenmahomed. Via interviews laat zij Hindostaanse vrouwen aan het woord die een indringende kijk geven in hun leven. De vrouwen vertellen openhartig over o.a. hun jeugd, ouders, opvoeding, opleiding, liefde, geloof, seksualiteit, huwelijk, gezinsleven, schoonfamilie, rolopvattingen over man en vrouw, migratie en het wonen in Nederland. Sommige verhalen zijn verdrietig, andere humoristisch: levensverhalen en ervaringen die wellicht voor velen herkenbaar zijn. Aan het eind van het boek geeft historica Tanya Sitaram haar oordeel over de functie van het boek. Zij is werkzaam bij het Nationaal Archief in Suriname en doet onderzoek naar de rol en betekenis van de Hindostaanse vrouw in de Surinaamse geschiedschrijving. Deze rol en betekenis zijn volgens haar tot nu toe onderbelicht geweest.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 19: Aasra: De knapste jonge Dame van de buurt

Mijn Aja kwam uit India, hij woonde bij ons in, is tachtig geworden. De man leek meer op een javaan. Hij had kleine ogen, was klein, met een lichte huidskleur,liep altijd op blote voeten en in de “dhootie” .Als hij een keer naar de stad ging, deed hij dat ook op blote voeten en in de dhootie. De winkel die jij ook kent was door hem gebouwd, later had mijn vader het overgenomen,daarna mijn broer. Nu koopt en verkoopt een Chinees er. Aja had ook een grote bus gekocht voor mijn vader, waarmee hij personen vervoerde, de deuren, de vloer en de wanden van de bus waren van hout. Mijn vader was zijn enig kind. Ajie heb ik niet gekend, zij was overleden voor ik geboren werd. Volgens de verhalen hield zij van een borrel. Haar zoon, mijn vader, was het niet eens met haar drank gewoonte.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 3: Zoektocht naar families die met de Lállá Rookh op 5 juni 1873 naar Suriname kwamen

De zoektocht naar de familierelaties die met de Lállá Rookh (men leze: Lálá Rukh) op 5 juni 1873 naar Suriname kwamen, leverde positieve resultaten op. Ganga Ramkalie, overleed op 02 augustus 2015. Jugraneea kwam op 5 juni 1873 met haar moeder Kulleea Khoseeal naar Suriname. Een ander overkleinkind woont in Nederland.Het achterkleinkind Ramkalie is nu 86 jaar oud geworden woonde afwisselend bij haar 2 kinderen. Jugraneea (contractnummer B/329) was op 9 jarig leeftijd uit India naar Suriname meegereist als kind van de immigrant Kulleea Khooseeal (moeder/Contractnummer B/328) en van Pulton Seedoyal (Contractnummer B/327). Zij behoorden tot de eerste groep van de Hindustaanse immigranten die naar Suriname werden gebracht om op contractbasis te werken voor de koloniale heersers uit die tijd.

Lees verder

Column Amar K. Soekhlal – Aflevering 19: Ik heb Zlatan zien voetballen!

Samen met mijn zoon Amriet bezoek ik regelmatig voetbalwedstrijden van Ajax, maar ook in het buitenland. Samen reizen en leuke dingen doen is heerlijk. Ik raad het een ieder aan. Amriet is een fervente aanhanger van Real Madrid en van Ronaldo terwijl ik voor Barcelona ben en Messi bhakt (devoot). Dat geeft allemaal heel fijne discussies. Het was bijna echter anders verlopen. Als jonge vader wilde ik mijn zoon op een aparte sport zetten. In elk geval geen voetbal. De kinderen van mijn collega’s zaten op piano les, deden aan hockey, squashen, schaatsen en korfbal. Hoewel ik wist dat ik dit laatste mijn zoon zeker niet zou aandoen. Op een dag kreeg ik het lumineuze idee om hem op schaken te zetten. Ooit was ik een fan van Boby Fischer, zonder dat ik verstand had van schaken.

Lees verder

Column Aniel Pahladsingh – Aflevering 12: Verbinden

De afgelopen weken is in de Nederlandse media de terechte discussie (weer) op gang gekomen over discriminatie bij de politie, op de arbeidsmarkt en in het onderwijs naar aanleiding van verschillende incidenten (onder andere aanhoudingen rond Typhoon, Vermeer en de discussies rond Silvana Simons). Een vraag die mij bezighoudt, is hoe de verschillende bevolkingsgroepen in onze samenleving meer verbinding met elkaar kunnen krijgen, zodat er meer begrip voor elkaar ontstaat en uiteindelijk de discriminatie zal verminderen. Op zondag 19 juni 2016 heb ik een tweetal voorstellingen van Singin’ in the rain bijgewoond op het Festival Classique in het Kurhaus in Scheveningen. Ik was hier aanwezig, omdat mijn dochtertje Ishita met haar Bollywood dansschool Shi-Rag twee klassieke westerse dansen mocht uitvoeren.

Lees verder

Column Sebieren Hassenmahomed – Aflevering 18: Manglie: “Na mijn vijftigste kwam ik als “Au Pair” naar Nederland”

Mijn Naanie was in het district Coronie geboren, Naana kwam uit Bihar, dat hebben de kinderen uitgezocht hij was “Ahier”, hield koeien. De mensen werden bij aankomst uit India in Suriname op een plantage afgeleverd waar er arbeiders nodig waren. Eigenlijk heb ik niet veel herinnering aan mijn voorouders. Wat ik weet heb ik van horen vertellen zoals de ellende die de immigranten hebben mee gemaakt. Ik heb gehoord dat pasgeboren baby‘s uit de boot in zee zijn geslingerd, dat mensen die hun werk op de plantages niet af hadden voor straf niets te eten kregen en dat ook hoogzwangere vrouwen pak slaag op de billen kregen van de opzichters. Verder heb ik vernomen dat een vrouw in die tijd meerdere partners had vanwege een overschot aan mannen.

Lees verder

Column Bris Mahabier – Aflevering 1: Mijmeringen en overpeinzingen in Magenta

Enkele dagen geleden, op woensdagmiddag 22 april 2015, ben ik na een goede vlucht van ongeveer negen uur met het SLM-toestel weer in mijn verstedelijkte geboorteplaats Magenta, in het district Wanica, aangekomen. Mijn neef Kapoer en zijn vrouw Manorma, beiden nog geen zestig en reeds gepensioneerd, hebben mij van de nationale luchthaven van Suriname met hun ‘nieuwe’ grote Japanse auto opgehaald. Tegen vijf uur was ik thuis. Lila, een ex-schoondochter van mijn overleden zus, heeft voor een eerste ruwe schoonmaak van de veranda van mijn vakantiehuis en een klein deel van de tuin gezorgd. Een eerste gedeeltelijke verfijning ervan kwam van mij; een dag later. De eerste twee dagen heb ik grotendeels geveegd, gepoetst, afgestoft, geharkt, gesnoeid en opgeruimd.

Lees verder

Column Jan S. Soebhag – Aflevering 2: De ‘len-den’ traditie onder de Hindustanen

Het is algemeen bekend dat de Hindustaanse immigranten of contractarbeiders, die destijds gebracht werden, uit een zeer hoge culturele beschaving vanuit India naar Suriname kwamen (ze kenden authentieke geschriften met regels voor waarden en normen, enz.) Deze immigranten of contractarbeiders woonden in ‘dorpssystemen’ in India, dit in een horizontale en een verticale lijn afhankelijk van hun plaatselijke situatie. Volgens het Hinduïsme gold voor elk dorpsysteem plaatselijke regels, naast de algemene richtlijnen voor een goed en georganiseerde samenleving (leefsysteem). De regels waren gebaseerd op een ordeningsmodel; hetgeen inhield dat men alle zaken regarderende de plaatselijke bevolking of gemeenschap en ‘relaties’ vanuit een bepaald optiek benaderde; ook de verschillende beroepen en onderlinge ‘handelswijze’ was een onderdeel hiervan (bekeken vanuit het jajmáni systeem).

Lees verder

143 jaar Hindostaanse Immigratie: de 70/30 uitdaging in Theater de Vaillant

Zoals ieder jaar organiseert het Sarnámihuis een evenement om de Hindostaanse immigratie te herdenken en te vieren. Dit jaar staat de Immigratiedag in het teken van de 70/30 verhouding. Toen het eerste schip Lalla Rookh vanuit India op 5 juni 1873 aankwam in Suriname, was de verhouding mannen ten opzichte van vrouwen 70-30. Er was dus een groot tekort aan vrouwen. Wat betekende dit voor de omgang tussen mannen en vrouwen toen? En welke invloed hebben de omstandigheden van toen gehad op relaties van nu? Deze vragen staan centraal tijdens de Immigratieherdenking en -viering van 143 jaar Hindostaanse Immigratie. De 70/30 uitdaging vindt plaats op zondag 5 juni van 13.00-17.00 in Theater De Vaillant, Hobbemastraat 120, 2526 JS Den Haag. Toegang is 2,50 euro. Inloop 12.30 uur.

Lees verder

Column Anita Nanhoe – Aflevering 12: De wijze vrouwen in Lila’s leven

Lila nam met een bedenkelijke blik een slok van haar koffie, nadat ik haar had gevraagd hoe haar eerste sekservaring was. Dit gaf haar tijd om na te denken over mijn vraag. Haar ogen rolden alsof allerlei herinneringen haar gedachten passeerden. Gezien de verschillende verhalen die ik heb gehoord, was ik na deze stiltepauze voorbereid op alles. Althans, dat dacht ik. Lila, een vrouw van boven de 60 jaar. Met roze lippenstift en secuur opgemaakte ogen. Vier verschillende kleuren oogschaduw perfect symmetrisch aangebracht. En nagels in dezelfde kleur roze als haar lippenstift. Ik kon er nog wat van leren met dat haastige ochtendrommeltje op mijn gezicht. Zelfs haar gouden sieraden waren in perfecte harmonie. Ik keek naar een op en top stijlvolle Hindustaanse vrouw.

Lees verder